Koeman’s eerste training bij Feyenoord

(Tekst en foto’s Rinus Vuik)

Het meer dan1000-koppige publiek reageerde uiterst koeltjes, toen Ronald Koeman, de opvolger van Mario Been, alsnieuwe trainer van Feyenoord even over half elf het oefenveld op Varkenoord betrad.


Bij velen zit waarschijnlijk het plotselinge vertrek van Mario Been nog in het geheugen, bovendien is door het merendeel van de supporters het vertrouwen in het bestuur en de raad van commissarissen opgezegd. Een aan de zijlijn aangebracht spandoek met de tekst ‘Voor Feyenoord, tegen deze directie en R.V.C.’ spreekt boekdelen.

Uit de tekst ‘Welkom Koeman, nu de rest nog’ spreekt een afwachtende houding. En alleen met klinkende resultaten zal het mooie woorden beu zijnde legioen bereid zijn Koeman in het hart te sluiten.


Positiespel

De training werd voor het merendeel gevuld met positiespel, een 10-tegen-10 partijtje, waarin Koeman inzicht wilde krijgen in de vaardigheid van zijn spelers. Niet zo verwonderlijk, hij moet tenslotte weten welk vlees hij in de kuip heeft!

Van de ‘oude’ technische staf onder Mario Been zijn alleen Patrick Lodewijks (keeperstrainer) en Toine van den Goolbergh (fysieke trainer) op Varkenoord achtergebleven. Toegevoegd aan de technische staf zijn: Jean-Paul van Gastel (assistent trainer), Giovanni van Bronckhorst (assistent trainer), die ontbrak, en Bas van Noortwijk als teammanager.


De spelers kregen de handen van het publiek wel op elkaar, dit na enige fraaie doelpunten. Om 12.15 uur kwam een einde aan deze memorabele training op Varkenoord. De eerstkomende vuurproef is a.s. zondag om 14.30 uur tegen CF Malaga.

Hans Ringeling :
Daar hebbie 'm weer!

donderdag 14 sep 2017

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

Trouwringen bij caféruzie

(Door Jim Postma)

Tijdens mijn inmiddels duizenden cafébezoeken in deze stad maakte ik heel wat caféruzies mee. Koning Alcohol was en is daarin meestal de boosdoener. Zo was ik ooit getuige dat in ons bekend café ‘De Schouw’ aan de Witte de Withstraat een barbaarse ruzie ontstond over een gokautomaat. Een toen nog jonge collega van mij, Piet Koster van Het Vrije Volk, werd in het conflict door een brute dronkenman neergeslagen. Met een bloedend gezicht lag hij op de grond.

Pas later bleek dat die lafhartige klap (onze Piet kon zich amper of niet verdedigen) zijn grootste geluk ter wereld werd. Op de gokkast zelf won hij namelijk - zoals zo velen - amper wat of niets. Toen hij op dat moment uitgestrekt lag, ontfermde zich een onbekende schone jonge dame over hem. Zij hielp hem overeind en verzorgde zijn wonden. Het werd liefde op het eerste gezicht. Piet en Vera trouwden later met elkaar, kregen kinderen en het werd tot in de lengte van dagen één groot stralend huwelijk…

Na die gemene rot klap heeft Piet overigens nooit meer op een gokkast gespeeld. Zo wijs was hij wel. Liefde en geluk zijn namelijk nooit te winnen op zo’n duivelse, vaak verslavende, kast. Inmiddels is mijn goede collega van destijds, dus Piet Koster, al weer enkele jaren geleden overleden.

Kemphanen
Recent was ik weer getuige, nu in café Centraal aan de Zwartjanstraat, van zo’n onbenullige caféruzie. Toevallig zat ik met mijn barkruk tussen de twee kemphanen in. Het ging om een gepensioneerde zwaarlijvige slager en een gesjeesde filosoof met een grote grijze bromsnor. De aanleiding van de barruzie was de leesbril van de overigens homofiele slager. Vervolgens gingen zij elkaar uitmaken voor ‘rotte vis’, zoals je ziet in de strips van Astrix en Obelix.

In hun scheldkanonnade werd zelfs God meerdere malen vervloekt. Totdat barkeepster Yvonne de boel probeerde te sussen door te zeggen: ‘God bestaat helemaal niet!’

De beide kemphanen werd hierdoor even de mond gesnoerd. Toen zei Yvonne: ‘God zit in jezelf..’ De filosoof dacht even na en zei toen aarzelend: ‘O, Die zit dus in je hersenen.’

Waarop de slager opnieuw begon met: ‘Dan zit Die zeker niet in jou. Want jij hebt helemaal geen hersenen!’

Nu ontplofte de filosoof tegen de slager, met: ‘Weet je wat jij bent hè. Een vuile vieze ruige varkenspoot.’

Op dat moment stond ‘Ruud de glazenwasser’ op. Een krachtpatser met het figuur van Jerommeke uit Suske en Wiske.

Onderweg naar de café-uitgang sprak hij vredelievend met zijn bekende gulle lach:

‘Heren, heren toch! Ben zo weer terug. Ik ga even twee trouwringen voor jullie halen!’


  • Nieuw

  • Reacties