Afscheid van clubicoon Tinus Bosselaar (82).

7312-afscheid-van-clubicoon-tinus-bosselaar-82 (Door Piet Ocks)

Een applaudisserende erehaag van familie, vrienden en oud-spelers onder wie Volendammer Jany Schilder, Freek van der Lee, Hans Hazebroek en vele andere Spartanen begeleidden oer-Spartaan Tinus Bosselaar onder de klanken van de Sparta-mars afgelopen maandagmiddag bij zijn afscheid van het Kasteel.

De route op de legendarische grond leidde langs ”de Bosselaar”, de kleedkamerruimte en de kantine, die naar hem zijn vernoemd is om vervolgens onder het spandoek ”Rust zacht, Tinus, zijn Kasteel voorgoed achter zich te laten.


Clubicoon Tinus Bosselaar overleed afgelopen woensdag op 82-jarige leeftijd. Nadat de deuren waren geopend, stroomde de Ridderzaal van het Kasteel meteen vol. Er was een condoleanceregister, om vervolgens bij de kist afscheid te nemen van de pingelaar, dribbelaar en geboren Crooswijker. Na de indrukwekkende eer- en steunbetuigingen van supporters, verlieten familie en naasten in de Sparta-bus het Kasteel. Zij namen in besloten kring afscheid van het Sparta-icoon, bij de crematie in zijn geboortewijk.

Op de foto hierboven: Vorig jaar werd in café Walenburg speciaal ter ere van Tinus Bosselaar zijn ‘huisbiertje’ gepresenteerd. (Foto © Wim de Boek)

Directeur Manfred Laros benadrukte nog eens hoe dicht Bosselaar bij Sparta stond. “Hij was in allerlei hoedanigheden betrokken bij de club. Ik denk dat hij hier wel binnen elke mogelijke rol heeft gefunctioneerd. Daarmee moeten we hem herinneren. Iedereen is blij dat we op deze manier afscheid hebben kunnen nemen van Tinus. Hij heeft enorm veel betekend voor de club”, aldus Laros.

Iedere Spartaan herinnert zich Tinus Bosselaar als een warme en toegankelijke man, maar ook om z’n voetbalkwaliteiten. Er is op het Kasteel ook een lounge die naar Bosselaar is vernoemd en Bosselaar TV. En ”de Bosselaar”, de kleedkamerruimte en de kantine aan de Kasteelzijde, die naar hem zijn vernoemd. Fraaie eerbetonen aan een legende, behorend bij een, helaas, uitstervend ras.

Bron: www.dagblad010.nl

Foto's: Wim de Boek.


Ronald Sörensen :
Een jaar of acht geleden kwamen mijn vrouw en ik Henk Schouten tegen op een terras in Capelle. Henk vroeg ons aan zijn tafel en ik vertelde Nel dat hij de man was die in één wedstrijd negen cools had gescoord.
Drie jaar geleden zagen we Tinus en zijn vrouw op een terras in Ommoord zitten. Ik schudde hem de hand en mijn vrouw zei: “Oh ja, u bent die voetballer die in één wedstrijd negen keer gescoord heeft?” Tinus lachte en zei: “Nee mevrouw dat was mijn vriend Henk, zover heb ik het nooit geschopt!”

Heerlijke en bescheiden man!

woensdag 13 jun 2018

wim de boek :
Mijn schoonmmoeder is een nicht van Tinus.
Haar meisjesnaam luidt Maartje de Melker-Bosselaar

woensdag 13 jun 2018

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

Leve onze grote vriend ‘Den Dood’


De zon komt op, op en op. En duikt weer onder.
Al miljarden jaren lang. De zon is eeuwig.
De zon komt op, op en op en duikt weer onder.
Al biljoenen jaren lang. Onze zon is oneindig.

Alleen wij stervelingen
– zij die sterven gaan, groeten U -
leven
geen fractie met duizenden nullen
achter de komma van een seconde.

Zelfs de arme eendagsvlinder
is stukken beter af dan wij.

Na zo’n kleine honderd jaar (in mensenjaren)
is ons leven op. Op is op, nietwaar?
In een flits van een gebroken zonnestraal.

Voor ‘Den Dood’ hoeft niemand meer te vrezen.
Onze ‘Vriend Den Dood’ is de grote bevrijder
van onze aardse, soms helse, kommer en kwel.

Het is ‘Mister en Missis Ouderdom’
die wij moeten vrezen.
Zo geniepig, zo snel,
met al hun gebreken en pijnen.
Geen ontsnappen aan. Voor rijk noch arm.

Hoe ouder en ouder, hoe stokouder,
hoe groter onze angsten.
Om tenslotte als verscheurd perkamentpapier
te verschrompelen
onder die schijnbare meedogenloze,
harteloze koperen ploert.

De mens komt op, op en op.
En duikt weer onder.
Een mensenleven lang.

Zie onze bevrijder.
Leve onze grote vriend ‘Den Dood’.


Jim Postma


  • Nieuw

  • Reacties