De vrouw en man achter oud voetballer Tinus Bosselaar

6681-de-vrouw-en-man-achter-oud-voetballer-tinus-bosselaar (Door Marcella Deen)

Het leven naast het voetbal en wat velen misschien nog niet weten over Tinus Bosselaar

Zoals de meesten al hebben gelezen over het Tinus biertje waar overigens diverse artikelen zijn geschreven al dan niet met een hele vette knipoog, wil ik iets met jullie/u delen.

Foto hierboven: Het echtpaar Bosselaar (Foto: Rinus Vuik)


De Nachtwacht
Die avond op het terras heb ik heerlijk zitten keuvelen met Loes. Jawel, de sterke vrouw achter de man. En wat een geweldig mens is dat. Tinus wist niet beter die avond dan dat er iemand jarig was. Het feit dat het om hem ging drong helemaal niet bij hem door. Met een rustige glimlach onderging hij de aandacht voor hem en de alsmaar flitsende camera's. Hij oogt een tevreden mens. Ondertussen sprak ik met Loes. Want wat de meesten vergeten is het ook de vrouw van!, die een man sterk maakt. Destijds was het voetbal heel anders. Je verdiende geen miljoenen zoals nu. En voor al die miljoenen mag je toch wel verwachten dat er een beetje gevoetbald wordt, niet dan. Nee, Tinus moest echt wel bijverdienen. En dat deed hij, in de dierenvoeding.

Foto hierboven: Tinus Bosselaar schildert de Nachtwacht (Foto bijdrage: Eric Bosselaar)

Wat weinigen wellicht ook niet weten is dat Tinus gek was op schilderen, en dan heb ik het niet over deuren of het plafond. Hij kon zijn ei kwijt op het witte doek, en heeft zelfs de Nachtwacht nageschilderd. Hoe prachtig is dat.

Foto hierboven: Tinus Bosselaar poserend voor zijn versie van de "Nachtwacht." (Foto bijdrage: Eric Bosselaar)

Zo hoorde ik nog eens verhalen die avond. In 2012 stond Tinus op het ijs en kreeg een hartinfarct. Zeker 6 minuten voor reanimatie was hij even van de wereld. Loes weet het niet zeker maar zij denkt dat mede door deze gebeurtenis het weleens heeft kunnen bijdragen aan zijn Alzheimer. Tinus gaat vier dagen in de week naar een dagopvang en bij thuiskomst vraagt hij aan zijn lieve Loes: “hier woon ik toch ook?” Zij vertelde mij zelfs dat Alzheimer ook een geschenk kan zijn. Hoe lief is dat. Loes was altijd een soort Willeke Alberti van het voetbal, een voetbalmoeder. Naar feestjes ging ze niet, voetbal stond voorop. Grappig is ook wel toen ik zijn kleinkinderen sprak, die hadden helemaal niets met voetbal.

Tussen neus en lippen door tijdens het gesprek over het voetballeven en Tinus zei ze: “geloof me of niet, het favouriete liedje van Tinus was….geef mij maar Amsterdam”. Ik kreeg even de lach niet van mijn gezicht.

Ja, het leven van een voetballer gaat niet altijd over bier zoals deze avond bestempelde, al was het fijn om te zien dat hij nog steeds in ons hart zit, en een boegbeeld is voor het Alzheimer Fonds. Zeker ook mooi van uitbater Vincent Bek van cafe 'De Walenburg' dat hij mede door het uitbrengen van het Sparta biertje Tinus een sociaal maatschappelijk doel ondersteund.

Het was een mooie avond.

Foto hierboven: Met aandacht luistert verslaggeefster Marcella Deen naar hetgeen Loes Bosselaar haar heeft te vertellen. (Foto: Rinus Vuik)

fonz wenehnubun :
speelde eens tegen Tinus nog steeds dat voetje over de bal. Was de veteranen tijd bij RFC toen aan de Essenburgsingel, ook Coen Moulijn zat in onze poule mooie wedstrijden waren dat om als tegenstander tehebben. Uitslagen tegen Sparta en Xerxes was winst voor RFC natuurlijk whahaa trouwens mooie Marcella

zondag 27 aug 2017

Ronald Sörensen :
Als Feyenoordbink in Rotterdam West had ik het moeilijk. Zeker toen Tinus een seizoen overstapte naar mijn club. Mijn klasgenootjes zagen die club als een rijke competitievervalser, wat hoekon Tinus anders zijn overgestapt dan door geld.
Eenmaal in de politiek heb ik gebruik gemaakt van het voorrecht mijn jeugdhelden te spreken. Zo ook Tinus.
Op een zomeravond zag ik hem zitten op een terras in Ommoord en ik gaf hem een hand en hij herkende me(ik trots)
Mijn Nel gaf hem ook een hand en zei:"Leuk u weer te zien meneer Schouten" Waarop - voor ik kon reageren - Tinus zei: "Wat leuk dat u me verwisselt met mijn vriend Henk Schouten, maar ik heb nog nooit negen doelpunten in één wedstrijd gemaakt"

Klasse noemt men dat!

vrijdag 25 aug 2017

Hans Roodenburg :
In mijn jonge jaren als Feyenoord supporter was Tinus van 'onze vijand' Sparta. De derby's waren befaamd. Ik kwam in een kroeg in Rotterdam, De Kleine Witte, waar 99 procent voor Sparta was. Toen was er nog gezonde rivaliteit. Ook ten opzichte van Ajax. Dat is nu heel anders met hooliganisme en Jodenhaat. Alleen enkelingen doen 'normaal'. Tinus en zijn vrouw zijn heel lief. Mooi verhaal van Marcella over zijn Alzheimer en zijn trouwe echtgenote. Ik ben thans voor alle Rotterdamse clubs en als ze mooi en technisch voetbal spelen. Zelfs voor Ajax. Maar reken de club uit Amsterdam niet af op haat! Daarvoor zijn het amusement het spelletje te simpel.

woensdag 23 aug 2017

Jan Tak :
Sorry voor de fouten Mobieltje

woensdag 23 aug 2017

Jan9 Tak :
Nu heb je me toch een traantnd onglokt. Mooi stukje bedankt

woensdag 23 aug 2017

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

Feyenoord, even slikken


Feyenoord kon in de Kuip,

Ook PEC-Zwolle niet verslaan,

En tegen Sjachtar Donesk uit de Oekraine,

Was de uitkomst om te grienen.

Je vraagt je af, doen ze nog een beetje mee,

Straks tegen Ajax en tegen PSV.


Geert-Jan Laan


  • Nieuw

  • Reacties