Beroering in voetbalwereld door KNVB-plan

6239-beroering-in-voetbalwereld-door-knvb-plan

(Door Jan Gajentaan)

(Gastauteur Jan Gajentaan is inmiddels 11 jaar Rotterdammer en tegenwoordig zelfs Feyenoord-supporter. Hij heeft hier een eigen zaak en schrijft in zijn vrije tijd af en toe blogs. Zijn hart ligt nog voor een deel in Amsterdam en dat zal volgens hem ook nooit verdwijnen. Hij is een kenner van het regionale jeugdvoetbal in Rotterdam dankzij zijn twee talentvolle zonen.)

Het zal de liefhebbers niet zijn ontgaan: er is een behoorlijke beroering ontstaan in de voetbalwereld door een nieuw KNVB-plan. Dit plan komt er kort gezegd op neer dat de KNVB vanaf volgend seizoen alle 300.000 pupillen (dus tot en met de D) op miniveldjes wil laten spelen. Dit zou beter zijn voor de spelersontwikkeling omdat de pupillen dan meer balcontact hebben.


Inmiddels hebben al veel voetbalgrootheden gereageerd op het KNVB-plan waarvan de meesten negatief, zoals bijvoorbeeld trainer (ooit speler) Bert van Marwijk die het plan maar niets vindt. In de rij criticasters is de Spaanse stervoetballer Xavi, een speler die nog bij Barcelona is opgeleid volgens het systeem Cruyff over wie hij vol lof spreekt. Ook Xavi kraakt de KNVB-plannen. Beiden zijn geciteerd in De Telegraaf.

Kern van de kritiek van veel kenners, is dat voetbal nu eenmaal behalve een kwestie van techniek, fysieke kracht en loopvermogen, vooral ook een spel is van het zo slim mogelijk benutten van de ruimte. Veel van de fameuze en vaak komische wijsheden van wijlen Johan Cruijff duiden daarop, zoals zijn beroemde uitspraak: ‘als je een speler hard ziet sprinten, is hij te laat vertrokken’.

Hoe belangrijk het benutten van de ruimte is werd ook duidelijk in een hilarische uitzending van Barend en Van Dorp jaren geleden, toen Cruyff op een schoolbord de ruit ging uitleggen en Pieter Winsemius insprong over het belang van driehoekjes.

Nu zal over de juiste veldbezetting, systeem etc. wel eeuwig gediscussieerd worden. Het feit dat we het nooit helemaal met elkaar eens worden is misschien ook de charme van het voetbal.

Feit is, dat een topvoetballer behalve over techniek, kracht en snelheid, ook over die ene geheimzinnige competentie moet beschikken die ik maar ruimtelijk inzicht zal noemen. Net als techniek is dit iets dat deels aangeleerd kan worden, maar je moet er ook talent voor hebben.

Iedere amateurvoetballer kent het voorbeeld van jongens die excelleren op een klein veldje en de bal moeiteloos hoog kunnen houden, maar er op een groot veld hulpeloos bij lopen: ze hebben geen ruimtelijk inzicht.

Het voetbal heeft heel wat veranderingen ondergaan in de afgelopen decennia. Ik mag me gelukkig prijzen dat ik het begin van de beroemde Hollandse School nog heb meegemaakt als jonge jongen toen in de Amsterdamse Meer het gouden Ajax een bijzonder, zeer aanvallend hogeschoolvoetbal ontwikkelde in de tijd van Cruijff en Keizer.

Dit voetbal zou in 1974 in een iets aangepaste vorm beroemd worden als het Nederlandse totaalvoetbal. Inmiddels loop ik alweer een jaar of tien mee in het regionale jeugdvoetbal van Rotterdam als enthousiast voetbalvader, dus wat dat betreft heb ik heel wat revoluties en evoluties meegemaakt.

Die revolutie, die leidde tot de nog altijd door kenners zoals Xavi geprezen Hollandse School, was eigenlijk al begonnen eind jaren zestig toen Ajax de buitenspelval ontwikkelde, overigens een idee van de Joegoslavische verdediger Vasović en niet van Cruijff of Michels, zoals ik al eerder ooit uiteenzette in een van mijn blogs.

Door het voor die tijd revolutionaire gebruik van de buitenspelval kon bij Ajax een verdediger doorschuiven naar het middenveld en daar een man-meer situatie creëren, waardoor er aanvallender gespeeld kon worden.

Uiteraard was dit systeem alleen mogelijk door de superieure techniek van de spelers die toen bij Ajax rondliepen, de beroemde godenzonen, maar het systeem stond of viel ook met een ijzeren discipline. Ook een speler als Feyenoord-middenvelder Willem van Hanegem was een meester in het slim benutten van de ruimte.

Toen er in een later stadium ook het veelvuldig wisselen van posities aan werd toegevoegd plus de meevoetballende keeper Jongbloed, was het totaalvoetbal van 1974 geboren. Er wordt nog wel vergeten dat het Oranje van 1974 een bijzondere Feyenoord-Ajax combinatie was; er werd niet één PSV-speler opgesteld.

Natuurlijk is de tijd niet stil blijven staan. Het totaalvoetbal van Oranje in de jaren zeventig is in een andere vorm voortgezet in de jaren tachtig door Cruijff met zijn dream team bij Barcelona, in de jaren negentig zagen we weer andere ontwikkelingen, het afgelopen decennium maakte vooral Barcelona furore met het beroemde ‘tikkietakkie’ spel onder leiding van Messi waarbij bovengenoemde Xavi ook een belangrijke rol speelde.

Foto hierboven: De vader van een van deze jeugdspelers komt in deze regio op veel voetbalvelden en weet dus waarover hij praat. Foto Jan Gajentaan

Bij het ‘tikkietakkie’ lijkt het alsof de tegenstander gehypnotiseerd wordt door superieur positiespel van de ploeg uit Barcelona. Ook het Spaanse nationale elftal blonk jarenlang uit in dit spel en wist Nederland daardoor te verslaan op de WK van 2010.

Wat al die systemen en beroemde elftallen uit het verleden gemeen hebben is een superieur gebruik van de ruimte op het veld. De invulling verschilde telkens al naar gelang de tijd waarin ze speelden, maar ook afhankelijk van de bijzondere talenten waarover zij beschikten.

Zoals Cruijff zei toen hij de ruit uitlegde bij Barend en van Dorp, gebruik je een andere veldbezetting als je een wereldspits hebt. Ook het al dan niet aanwezig zijn van een uitstekende flankspeler zoals bijvoorbeeld een Arjen Robben kan invloed hebben op de manier waarop de veldbezetting wordt ingevuld.

Zo kom ik met een lange omweg bij mijn conclusie. Ik hoop aangetoond te hebben dat in het moderne voetbal niet alleen individuele kwaliteit zoals techniek, maar vooral een juist gebruik van de ruimte doorslaggevend is. Dat is nooit afhankelijk van één speler; het hele team zal hierin moeten volgen, waarbij de bijzonder getalenteerde jonge voetballers het voortouw kunnen nemen.

Ik denk daarom niet dat het verstandig is om al onze 300.000 pupillen voortaan alleen op mini-veldjes te laten spelen zoals de KNVB wil. Het ontwikkelen van de competentie ‘ruimtelijk inzicht’ zal dan achter gaan lopen, waardoor de achterstand op andere landen waar pupillen wél op een groter veld spelen (een heel of een half veld in plaats van een kwart veld) op zal lopen.

Wel is het zo, zoals Xavi ook aangeeft, dat het spelen op miniveldjes een uitstekende oefening kan zijn tijdens trainingen. Door dit vaker toe te passen en tegelijkertijd meer te doen aan talentontwikkeling kunnen we weer stappen gaan maken. Maar die wedstrijden waar het echt om gaat, die van de zaterdag of de zondag, laat die maar liever plaatsvinden op een echt veld!

R.Sörensen :
Ook ik heb als voetbalvader langs de lijn gestaan.

Ook de E'tjes en D'tjes lopen meestal in een kluwe rond de bal.
Zo leren ze techniek. De één heeft het van nature, de ander leert het.
Het veld is voor die kleintjes veel te groot. Ze zijn al doodmoe als ze met die kleine pootjes het hele veld over moeten sjokken en daarom blijven ze graag staan om te wachten tot de kluwe bij hen komt.
Ik heb mijn zoon een keer naar een lager elftal laten verhuizen, toen de trainer hem (8 jaar) in een wedstrijd toesnauwde "Sörensen bewegen"

Toen ik jong was begon je bij de C'tjes. Op een heel veld.
Zou ik nu ook doen, omdat het plezier in het spel bij veel kinderen door de afmeting vermindert.
Ze voetballen om de bal te raken en niet om te lopen.
Spelinzicht is later aan te leren; dan moeten ze nog wel willen voetballen.

dinsdag 11 okt 2016

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

‘Turkendam’

Het is me weer een weekje wel geweest, met als ‘toppunt’ ons Heilige Paasweekeinde. Eerst gooit vorige week Donald Trump met keiharde spierballentaal ‘de moeder van alle bommen’ op een terroristenkamp in Afghanistan. Nu sterft het in dat land van dergelijke kampen En dan moet je dus wel donders goed geïnformeerd zijn of je de goede of de kwade te pakken hebt!

In Afghanistan heeft nog nooit iemand gewonnen. De Engelsen niet, de Russen niet en de Amerikanen niet. En dat moet je rustig zo blijven houden, in plaats voor de zoveelste keer de vlam in de pan te laten slaan. Nederlandse en andere Europese militairen hebben er helemaal niets te zoeken. De Afghanen vechten al eeuwenlang hun onderlinge stammenstrijden uit. En nogmaals dat moet je zo blijven houden.

Dan daarvoor nog gooit Donald Trump nog eens zo’n vijftig cruisemissiles op het vliegveld van Assad in Syrië. Maar daarvoor was Trump wel zo netjes om zijn nieuwe Russische ‘vrienden’ te bellen met de mededeling ‘wij gaan bombarderen!’. De Russen vertelden dit vanzelfsprekend door aan Assad en zijn kameraden. En dus…

Ooit de beelden gezien van dat vliegveld na de manhaftige aanval van Trump? Er zijn hooguit een aantal vliegtuigjes geraakt, maar die waren allemaal van karton!

En als klap op de vuurpijl zoekt Trump ook nog eens welbewust ruzie met de grootste gek in Azië, namelijk de ‘Grote Leider’ Kim Il-sun van Noord-Korea. ‘Als deze Kim niet onmiddellijk ophoudt met zijn speeltjes van het lanceren van ballistische raketten met of zonder dummy-kenrkoppen… Dan gaan wij bombarderen zo meteen met echte atoombommen.’

De hele wereld zodoende in grote spanning achterlatend in dit afgelopen Paasweekeinde. Maar er gebeurde dus totaal niets! Behalve dan die ene zogenaamde mislukte raket die Noord-Korea lanceerde net voor de Pasen. Jawel, volledig mislukt, op instigatie van ‘grote broer China.’ Dank zij hun grote wijsheid is de ‘koude’ weer even uit de lucht gehaald.

Maar vanwaar opeens deze buitensporige spierballentaal van ‘bullebak’ Trump? Het is de eeuwenoude truc om buiten je grenzen oorlogsvoerende taal te ‘trompetten’, als je in je eigen binnenland onder vuur ligt. Zoals met de CIA en FBI, afluisterschandalen, beweerde illegale gesprekken met de Russen, Obamacare en ga zo maar door.

Niets in deze is nieuw onder de zon. Tegelijkertijd kunnen deze laatste volkomen agressieve stappen van Trump ook levensgevaarlijk zijn. Niet alleen voor de USA zelf, maar zeker ook voor de rest van onze toeschouwers op onze planeet. Voor je het weet zitten wij met zijn allen in een grote nachtmerrie van een nog slechts beginnende atoomoorlog.

En, o ja, dan hadden wij in dit weekeinde nog de grote triomf van de absolute verliezer Erdogan in Turkije. Dat hij zijn referendum verloren heeft, weet hij als geen ander. Maar hij doet dus net of hij gewonnen heeft. Zoals de honderden Turken hier in Rotterdam die nog geen idee hebben wat hun allemaal te wachten staat. Die in massa toeterend door onze stad rijden met honderden Turkse vlaggen of zij wereldkampioen voetbal zijn geworden…

Erdogan in zijn toespraken: ‘Wij gaan door. Ook met een nieuw referendum over de doodstraf. En wij zijn een volk, een staat met een vlag!’ (Waar hebben wij deze retoriek eerder gehoord?!).

Laat Erdogan nu precies het omgekeerde hebben bereikt. Zijn land volkomen in tweeën gesplitst! En dat moet je dan uitvoerig hier in Rotterdam gaan vieren.

Of zoals die ene Rotterdamse terrasgast het verwoordde in de Zwartjanstraat.

‘Het lijkt hier op eens wel ‘Turkendam!’

Jim Postma.


  • Nieuw

  • Reacties