Vertrek HCR-keeper niet uit onvrede

5982-vertrek-hcr-keeper-niet-uit-onvrede (Door Zettie Leeuwenburgh)
Al ruim 16 jaar staat keeper Pirmin Blaak in het doel van Hockey Club Rotterdam (HCR), dat hij met veel succes verdedigt. Het is daar dan ook als een donderslag bij heldere hemel aangekomen, toen hij vlak voor de herstart van de huidige competitie bekend maakte bij aanvang van het nieuwe seizoen naar HC Oranje-Rood in Eindhoven te vertrekken.


Van onvrede is geen sprake, noch bij Pirmin Blaak, noch bij HCR. ,,In tegendeel,’’ vertelt Pirmin ernstig. ,,Ik heb een heel mooie en succesvolle periode achter de rug bij HCR waarvoor ik de club en een groot aantal mensen zeer dankbaar ben. Na 16 jaar vond ik echter dat het tijd werd voor een nieuwe uitdaging.’’

Nu of nooit
Pirmin lacht even en zegt dan: ,,Het was echt een punt van nu of nooit. Ik ben nu 27, en dacht bij mezelf: als je te lang wacht, hoeft het niet meer. Dan ben je te oud om nog een nieuwe uitdaging aan te gaan.’’
,,De beslissing was wel heel erg moeilijk, omdat HCR zoveel voor mij betekent. Er zijn heel veel mensen met wie ik een persoonlijke band heb en die wil je niet beschadigen. Vrienden vinden het een opmerkelijke keuze, maar zij begrijpen en accepteren het wel.’’

Hebben je teamgenoten bij HCR het moeilijk gehad met je beslissing?
,,Jazeker, er waren er een paar die even liever niet meer met we wilden praten. Daar zit echter een positieve kant aan: al gauw begreep ik gelukkig, dat zij me liever niet kwijt wilden. Kijk, we zijn allemaal professionals, die samen moeten presteren en dat kan alleen in teamverband. Dat die band nu iets is beschadigd, mag duidelijk zijn. Het heeft tijd nodig om die weer volledig te herstellen, maar ik kan je verzekeren dat we op de goede weg zijn.’’

 Pirmin Blaak: 'Natuurlijk blijft ‘Goalie Works Leonidas’ bestaan'.Kampioen
Wat hoop je te nog bereiken bij Oranje-Rood?

Een brede grijns leidt Pirmins antwoord in: ,,Natuurlijk hoop ik met Oranje-Rood landskampioen te worden en in de European Hockey League te gaan spelen. Daarnaast wil ik me persoonlijk verder ontwikkelen en een laatste stap proberen te maken naar de ‘Top van Hockey Wereld’.’’
Helemaal onverwacht is dit antwoord niet. Pirmin Blaak is ook al een flink aantal jaren reserve keeper van ons nationaal Oranje hockeyteam. Ook deze zomer gaat hij mee naar de Olympische Spelen in Rio. Bovendien houdt hij van het maken van ‘uitstapjes’ naar verre landen. Een goed jaar geleden heeft hij getraind en keepers-les gegeven in Azië.

Positief
Nog één vraag: Blijft de Rotterdamse Hockey Keepers School, ´Goalie Works´ bestaan na je vertrek naar Eindhoven?
Oei, even lijkt er een misverstand te ontstaan. Pirmin kijkt verbijsterd: ,,Natuurlijk blijft ‘Goalie Works Leonidas’, zoals de Keepers Hockey School sinds 2013 heet, bestaan. Er zijn genoeg krachten aanwezig om die aan de gang te houden. Misschien komt er een School in Eindhoven bij. We zijn in positief overleg,’’ zegt hij dan.
,,Kijk, ik ben en blijf een Rotterdammer! Alleen kies ik er nu voor om een sprongetje naar het zuiden te maken, naar Eindhoven. Ooit kom ik weer naar Rotterdam terug. In welke hoedanigheid, zien we dan wel. Iedereen is positief en wil graag samenwerken.’’

,,Voorlopig ligt de focus voor ´Goalie Works´ in Rotterdam. Er is nog een heleboel te winnen.’'

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

‘Turkendam’

Het is me weer een weekje wel geweest, met als ‘toppunt’ ons Heilige Paasweekeinde. Eerst gooit vorige week Donald Trump met keiharde spierballentaal ‘de moeder van alle bommen’ op een terroristenkamp in Afghanistan. Nu sterft het in dat land van dergelijke kampen En dan moet je dus wel donders goed geïnformeerd zijn of je de goede of de kwade te pakken hebt!

In Afghanistan heeft nog nooit iemand gewonnen. De Engelsen niet, de Russen niet en de Amerikanen niet. En dat moet je rustig zo blijven houden, in plaats voor de zoveelste keer de vlam in de pan te laten slaan. Nederlandse en andere Europese militairen hebben er helemaal niets te zoeken. De Afghanen vechten al eeuwenlang hun onderlinge stammenstrijden uit. En nogmaals dat moet je zo blijven houden.

Dan daarvoor nog gooit Donald Trump nog eens zo’n vijftig cruisemissiles op het vliegveld van Assad in Syrië. Maar daarvoor was Trump wel zo netjes om zijn nieuwe Russische ‘vrienden’ te bellen met de mededeling ‘wij gaan bombarderen!’. De Russen vertelden dit vanzelfsprekend door aan Assad en zijn kameraden. En dus…

Ooit de beelden gezien van dat vliegveld na de manhaftige aanval van Trump? Er zijn hooguit een aantal vliegtuigjes geraakt, maar die waren allemaal van karton!

En als klap op de vuurpijl zoekt Trump ook nog eens welbewust ruzie met de grootste gek in Azië, namelijk de ‘Grote Leider’ Kim Il-sun van Noord-Korea. ‘Als deze Kim niet onmiddellijk ophoudt met zijn speeltjes van het lanceren van ballistische raketten met of zonder dummy-kenrkoppen… Dan gaan wij bombarderen zo meteen met echte atoombommen.’

De hele wereld zodoende in grote spanning achterlatend in dit afgelopen Paasweekeinde. Maar er gebeurde dus totaal niets! Behalve dan die ene zogenaamde mislukte raket die Noord-Korea lanceerde net voor de Pasen. Jawel, volledig mislukt, op instigatie van ‘grote broer China.’ Dank zij hun grote wijsheid is de ‘koude’ weer even uit de lucht gehaald.

Maar vanwaar opeens deze buitensporige spierballentaal van ‘bullebak’ Trump? Het is de eeuwenoude truc om buiten je grenzen oorlogsvoerende taal te ‘trompetten’, als je in je eigen binnenland onder vuur ligt. Zoals met de CIA en FBI, afluisterschandalen, beweerde illegale gesprekken met de Russen, Obamacare en ga zo maar door.

Niets in deze is nieuw onder de zon. Tegelijkertijd kunnen deze laatste volkomen agressieve stappen van Trump ook levensgevaarlijk zijn. Niet alleen voor de USA zelf, maar zeker ook voor de rest van onze toeschouwers op onze planeet. Voor je het weet zitten wij met zijn allen in een grote nachtmerrie van een nog slechts beginnende atoomoorlog.

En, o ja, dan hadden wij in dit weekeinde nog de grote triomf van de absolute verliezer Erdogan in Turkije. Dat hij zijn referendum verloren heeft, weet hij als geen ander. Maar hij doet dus net of hij gewonnen heeft. Zoals de honderden Turken hier in Rotterdam die nog geen idee hebben wat hun allemaal te wachten staat. Die in massa toeterend door onze stad rijden met honderden Turkse vlaggen of zij wereldkampioen voetbal zijn geworden…

Erdogan in zijn toespraken: ‘Wij gaan door. Ook met een nieuw referendum over de doodstraf. En wij zijn een volk, een staat met een vlag!’ (Waar hebben wij deze retoriek eerder gehoord?!).

Laat Erdogan nu precies het omgekeerde hebben bereikt. Zijn land volkomen in tweeën gesplitst! En dat moet je dan uitvoerig hier in Rotterdam gaan vieren.

Of zoals die ene Rotterdamse terrasgast het verwoordde in de Zwartjanstraat.

‘Het lijkt hier op eens wel ‘Turkendam!’

Jim Postma.


  • Nieuw

  • Reacties