Mart Smeets over ‘Mijn Amerika’

6897-mart-smeets-over-mijn-amerika

Ter gelegenheid van de verschijning van zijn nieuwe boek Mijn Amerika, staat Mart Smeets op woensdag 20 december om 20:00 uur in het Bibliotheektheater. Hij wordt geïnterviewd door Jan Donkers, vertelt over de Amerikaanse muziekgeschiedenis en neemt je mee naar gedenkwaardige plekken zoals het Memphis van Elvis Presley.

Op de dag dat president John F. Kennedy werd doodgeschoten, 22 november 1963, begon voor de 16-jarige Mart Smeets een levenslange fascinatie voor Amerika. Zijn werk als sportjournalist bracht hem de 54 jaar erna vaak in het land. Veel van zijn ervaringen op het gebied van muziek, sport, politiek, kunst, geschiedenis, eten, reizen, hotels en het eeuwige racisme belandden in Mijn Amerika. Het boek gaat over persoonlijke ontmoetingen en verhalen over het land waarmee hij een lichtelijke haat-liefdeverhouding ontwikkelde en dat nooit stopte hem te verbazen.

Mart wordt deze avond geïnterviewd door journalist, auteur én Amerika-kenner Jan Donkers en gaat vooral in op de rijke Amerikaanse muziekgeschiedenis. Bereid je voor op een Amerika-avond waarin Mart Smeets je meeneemt naar het Memphis van Elvis Presley, het Murfreesboro waar zijn zoon Tjerk honkbalde, zijn lievelingsmuseum- en restaurant en het kippenvel-moment toen ‘Sweet Caroline’ van Neil Diamond in Fenway Park werd gespeeld, vlak na de aanslag bij de Boston Marathon. Na afloop is het boek Mijn Amerika te koop en signeert Mart Smeets. Een ideaal boek om cadeau te geven met kerst!

Tickets v.a. €11,50 en verkrijgbaar online (via www.bibliotheek.rotterdam.nl) of in de bibliotheek.

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

De mooiste gedichten van de wereld 4

50 dichters kiezen hun favoriete gedicht uit de schatkamers van Poetry International en vertellen waarom.

Jana Beranová over Vasko Popa


Een kleine hommage

Het is 1970, het 1e jaar van Poetry International.
Voor vertalingen is nog weinig geregeld. Ik lees
dat mijn landgenoot Miroslav Holub uit het Duits
is vertaald en bel op. Martin Mooij vraagt mij om
te komen. Holub kreeg van het toenmalig regiem
geen uitreisvisum. maar omdat ik ook uit andere
Slavische talen kan vertalen, bevind ik me opeens
tussen de werelddichters.

Eén kijkt me aan met van die droeve wolvenogen.
Ik wist toen nog niet dat wolven een belangrijke
rol speelden in zijn Roemeens-Servische cultuur.
Het is Vasko Popa en hij leest die avond uit
‘Spelen’ voor. Poëzie als spel met ons bestaan.
Ik lees en herlees. Tuimel van verbazing naar
verbazing. Het is Beckett, maar menselijker.
Een stoelpoot die lief gebaart! Ik zie een
keukenstoel. Allicht, fauteuils hebben armen.
Absurd. Een merkwaardige herkenning.

Van het eerste festival is op papier weinig
overgebleven, maar ‘Spelen’ zijn in mijn
vertaling opgenomen in Machine van
woorden (1975), de eerste boekuitgave
van Poetry International.

In 1974, toen hij de wolvengedichten las,
kocht ik voor hem een vaatje haringen – Popa
was dol op Hollandse nieuwe. Bij het afscheid
op Schiphol struikelde ik, het vaatje viel op de
grond en rolde naar hem toe. Hij gaf het een
tik, vaatje rolde terug en ik kon het alsnog
feestelijk overhandigen. Aan het eind van zijn
leven, hoorde ik jaren later, zat hij in winterjas
op een stoel midden in de kamer te wachten
op de dood. Dat was weer een andere stoel.



vertaling: Jana Beranová

Popa was 6x gast op Poetry International


  • Nieuw

  • Reacties