Over doofpotten en kweekvijvers

6582-over-doofpotten-en-kweekvijvers (Door Rein Heijne)

Hoe was het in vredesnaam toch mogelijk dat in het beschaafde Europa, waarin kunst en cultuur tot grote bloei waren gekomen, de twintigste eeuw tot een barbaarse eeuw kon uitgroeien, zo vraagt de hedendaagse beschouwer zich vertwijfeld af. Twee vernietigende oorlogen met miljoenen slachtoffers, gevolgd door een zogenaamde Koude Oorlog tussen twee ideologische machtblokken die gepaard ging met een ongekende wapenwedloop. Beschaving in Europa is gebleken geen garantie tegen barbarij te zijn.

Na die verschrikkelijke oorlogen klonk er enige tijd steevast de roep “Dat nooit meer!”. Maar die roep verdween al weer snel in een grote doofpot. Kennelijk bestaan er machten en mechanieken die niet gebaat zijn bij vrede en geweldloze conflicthantering. Steeds doken er weer nieuwe vijanden, al of niet virtueel, op. Weet U het nog? Het jaar 1990. De Muur was gevallen, de Sovjet Unie was uiteen gevallen. Met alle mogelijke middelen en al of niet geheime (CIA)-operaties was het communistische Rijk van het Kwaad dan toch verslagen door het rijke kapitalistische Westen. Ook nu weer verdween het veelbelovende “vredesdividend” waarvan even sprake was, in de welbekende doofpot.

Want een wereldmacht zonder vijand gaat uiteindelijk toch weer op zoek naar een nieuwe vijand. Al was het maar om de kapitalistische economie en de bewapeningsindustrie, als grote drijfveer daarvan, te laten bloeien en groeien. De war on terror werd uitgeroepen. Met het islamitisch terrorisme dacht men een ideale vijand te hebben gevonden. Want daarmee kon nu de dreiging van alle kanten komen en tot maximale waakzaamheid worden opgeroepen. Goed middel ook om bij de burgers angst en wantrouwen aan te wakkeren. Bovendien kunnen allerlei (orwelliaanse) controlemethoden ingevoerd worden om iedere potentiële terrorist op te kunnen sporen. En daarmee gelijk de eigen burgers in de gaten houden.

Geïnspireerd door de neoconservatieve ideologie werd in het kader van die oorlog tegen het terrorisme door het Westen al snel een agressieve politiek tegenover islamitische landen in het Midden-Oosten gevoerd. De strategie daarvan is gebaseerd op het militaire principe van Shock and Awe (bedreigen en bombarderen) en gericht op het verjagen van onwelgevallige regeringen of despoten. Dat werd in het orwelliaanse taalgebruik regime change genoemd. Opvallend daarbij was dat de meest fundamentalistische staat Saudi - Arabië daarbij gespaard werd.

De Amerikaanse onderzoeksjournalist Robert Parry vroeg zich af (in Consortiumnews, 7.9.2015) Wie zou er ooit aan gedacht hebben dat de neoconservatieven er in zouden slagen om niet alleen het Midden-Oosten maar ook Europa te destabiliseren?

De oorlog tegen het terrorisme is gebleken zodoende een kweekvijver van terroristen te zijn. Volgens de Franse politicoloog Gilbert Achcar lijken we daarmee terecht gekomen in de “natuurlijke staat” die ooit door Thomas Hobbes werd beschreven als een oorlog van allen tegen allen.

Rein Heijne

Bestuurslid Huis van Erasmus

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

Strontschuit


Op ons terrasje in de Teilingerstraat (zijstraat Schiekade)

zit een bouwvakarbeider / aannemer

te oreren tegen een ‘takkenwijf’.


‘Alles wat ik in haar huis doe, is in haar ogen fout’,

zo steekt hij van wal.

Zodoende ben ik nu alleen al twee weken

met haar badkamer bezig.

‘Zeg ik’, waar wil je de spiegel hebben?’.

Zegt ze daar!

Zeg ik voor de tweede keer:

‘Weet je het nu zeker?’

Antwoordt zij: ‘Zeker!’

Teken ik het helemaal af, volgens haar wensen

en moet daardoor boren tegen keiharde tegels.

Breken er op de koop toe nog een tiental van mijn boortjes.

Eindelijk hangt nu de spiegel,

komt ze binnenlopen en zegt:

‘Hij moet toch een stukje hoger,

zodat die gelijk zit met het stopcontact.’


En zo gaat dat nu in dat pokkenhuis van dat pokkenwijf

al voor de honderdste keer. Om gek van te worden.


Het heeft mij een ding geleerd:

‘Je zit sneller op een strontschuit, dan in de gouden koets!’


JP


  • Nieuw

  • Reacties