Rare berichten

6358-rare-berichten (Door Rob Timmer)

Je hoort soms heel rare berichten in het dagelijkse nieuws.

Afgelopen week hoorde ik dit nieuwsbericht op de radio. ‘In Duitsland is een trein ontspoord. De trein botste op een geldautomaat die op de rails lag. De politie denkt aan een misdrijf’.

Ik zou niet zo snel die conclusie willen trekken. Het kan toch dat er toevallig een geldautomaat op de rails terecht is gekomen. Tijdens een plaatselijke geldautomatenregen of gewoon per ongeluk net op die plek van een vrachtwagen gevallen!

***

Nog zoiets: ‘De ethische commissie van de VS heeft de regeling afgekeurd die Trump wilde treffen om belangenverstrengeling tussen ‘president Trump’ en ‘ondernemer Trump’ te voorkomen. Trump wil volgens eigen zeggen de leiding over zijn bedrijven dedurende vier jaar aan zijn twee zoons overgedragen en belooft het Amerikaanse volk om de komende vier jaar niet met hen over zijn zaken te spreken’.

Ziet u het voor zich: Pasen 2017, de Trumpjes zitten ’s-morgens gezellig bij elkaar in de TrumpToren en tikken een eitje.

De oudste zoon neemt het woord: ‘Pa, met Amerika gaat het goed, doet het prima, maar met de zaak…

Stop zoon, geen woord meer! Ik wíl het niet weten… en ik mág het niet weten.

Ik heb een belofte gedaan dus over vijf jaar praten we verder. Pel je eitje!’

***

En nog een trienbericht maar dan anders: De Duitse politie heeft een man opgepakt die poedelnaakt zijn intieme delen stond te scheren in het toilet van een trein. De man had geen geldig plaatsbewijs. Een conductrice had de man bij controle op het toilet ontdekt en was zich rot geschrokken.

Ze waarschuwde de politie die op het station van Düsseldorf de wc-deur opende. Daar was hij nog steeds geconcentreerd bezig de scheerklus af te maken. Volgens de politie reageerde hij verontwaardigd dat hij werd gestoord en kleedde zich slechts aarzelend aan. Hij verklaarde dat hij deze plek had gekozen omdat hij ‘momenteel thuis niet welkom is’.


Rob Timmer :
Suggestief genoeg. Maar altijd eerst (ook in Duitsland) even kijken naar wie er na een bijzondere politieke gebeurtenis uiteindelijk (na pakweg 12 maanden) wel bij vaart/varen.

woensdag 18 jan 2017

Jan Tak :
Nog een "raar'bericht.

Vorige week zaterdag overleed onverwachts de Duitse journalist Udo Ulfkotte, voormalig redacteur bij de Frankfurter Allgemeine Zeitung, op 56 jarige leeftijd aan een hartaanval.

Ulfkotte was een gepromoveerd politiek wetenschapper en onderzoeksjournalist die herhaaldelijk waarschuwde tegen de ongebreidelde islamisering van Europa onder de aanvoering van Angela Merkel en tegen het door collega's volledig kritiekloos accepteren van haar leugens. Veel voorbeelden verwoordde hij in zijn eind vorig jaar verschenen boek" Gekochte Journalisten" het werd hem niet in dank afgenomen.

In zijn laatste publieke optreden op 10 januari jl. riep hij op een aanklacht in te dienen tegen Merkel wegens het openen van de grenzen voor ongebreidelde instroom, het ondertekenen van de Verdragen van Lissabon, Maastricht, en overtreding van de verdragen van Dublin en Schengen.

Hij heeft er niet meer aan toe mogen komen en inmiddels is in Duitsland de geruchtenstroom op gang gekomen.

woensdag 18 jan 2017

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

De kluts kwijt


Je zou ze de kost moeten geven die gedurende

deze enorme hittegolven de kluts zijn kwijt

geraakt. Waarvan recentelijk weer ondergetekende.


In de bloedhitte ben ik op zoek naar een

Kringloopwinkel in het dorp Oude-Tonge. Daar

buiten, midden in natuurgebied en boerenland,

bivakkeer ik vaak om de hitte in de stad te ontvluchten.


Hoewel, zo ontdek je al snel van stad naar platteland:

‘Vluchten kan niet meer.’


Afijn. Een keer had ik daar jaren geleden in dit vriendelijke

dorpje een matras gekocht voor mijn buitenhuisje.

Maar nu kon ik de tweedehands-winkel niet meer

direct terugvinden.


Geheel de weg kwijt stopte ik mijn oude bestelwagentje

langs de kant van de weg, toevallig in de buurt van

een autogarage. Zo’n vijftig meter daar vandaan.


De goedlachse automonteur wees mij onmiddellijk

de goede richting. Namelijk naar de volgende rotonde.

Ik had mij dus eenvoudig vergist. Omdat de monteur

mijn auto niet zag, vroeg hij: ‘Bent u lopend?! Het is nog

wel zo’n driekwart kilometer hier vandaan?’


Geruststellend antwoord ik hem: ‘Nee, mijn wagen

staat wat verder op. Ik was alleen even de kluts kwijt.’


Op dat moment loopt de monteur naar een van de

auto’s en vraagt met een ‘big smile’: ‘Zo, u was de kluts

kwijt, hè? Nou, dan heeft u geluk. Heb er hier nog eentje

liggen voor een goedkoop prijsje. Hoeft u ook niet meer

naar de Kringloopwinkel.’’


Jim Postma


  • Nieuw

  • Reacties