Glittergeld

Hoe het verder moet met de euro, Griekenland en andere ‘Mickey Mouse’landen, zoals rondborstige Rotterdamse zeelieden wel zeiden over landen waar ze met duizenden slecht bedrukte stukjes papier moestenbetalen, weet ik niet.

Ik vrees dat we niet terug kunnen, maar aan de andere kant waarom eigenlijk niet?

Ik kom daar op omdat ik een column herlas die de inmiddels overleden Jan Beijert elke week schreef in het ook al weer toenmalige Nieuwsblad van het Noorden.



Hij had net in de Hema in december 2001 twee kartonnetjes met euromunten gekocht. Hij omschrijft ze als volgt: ,,Een fletsachtige troep van fantasieschijfjes waar God noch goed mens wijs uit wordt. Probeer daar maar eens uit een volle portemonnee een bedrag uit te betalen. Je zoekt en voelt, je past en vergelijkt je weegt ze op de hand, je betast de randen en je probeert te lezen wat erop staat. Inmiddels loopt de rij achter je uit en roept een kwaad wijf van achter uit de rij: Help die oude man dan toch even.’’


En;

,,Onder kunstlicht of een TL-lamp wordt het hele zootje papier een vale brij van geldontwaarding. En voor je het weet krijg je als wisselgeld van die Portugese, Belgische of Oostenrijkse euro’s terug. Met allemaal verschillende opdrukjes, sterretjes en tierelantijnen waar ze in dat soort landen zo’n schik in hebben.’’

Beijert verwijst naar Colijn en de afschaffing van de gouden standaard en zoals ons geld toen voelde.

,,Gouden tientjes, rijksdaalders als wagenwielen en blinkende zilveren guldens met een aanzienlijk zilvergehalte. Mooi geld, dat muzikaal rinkelde als je het op de toonbank gooide.’’

Hij bedacht zich dat allemaal in de Hema ,,waar een geeuwende jongeman het glittergeld stond uit te delen.’’

Hij wenst zijn lezers nog plezierige kerstdagen toe.


Daarvoor is het nu nog te vroeg, maar wie een voorspelling durft te doen hoe het met de euro de komende kersdagen zal zijn moet wel een bijzondere profeet zijn.


GJL


Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

Joost Swarte in de Kunsthal & Meijer Wery op de Oude Binnenweg


Fotograaf Wim de Boek stuurde ons ter gelegenheid van de expositie van tekenaar Joost Swarte in de Kunsthal - zie elders in deze krant - een foto toe van de muurschildering van jazzsaxofonist Meijer Wery, die aan de Oude Binnenweg hangt. De muurschildering werd onthuld in 2017 en is gemaakt door Joost Swarte. Sinds 2013 verschijnen op en rond de Oude Binnenweg regelmatig portretten van overleden Rotterdamse jazzmuzikanten. Samen vormen ze een ‘jazzy’ route over de meest Rotterdamse straat van Rotterdam.

In de jaren dertig was Meijer Wery was saxofoondocent aan de Muziekscholen Maatschappij ter Bevordering der Toonkunst (directeur Willem Feltzer). Het muzieklyceum van Willem Feltzer startte in april 1929 als eerste in Nederland een jazzopleiding met o.m. Meijer Wery en trompettist Eddy Meenk als jazzdocenten.

In het begin van de jaren dertig maakte Meijer Wery deel uit van The Famous Band van de slagwerker en accordeonist Philip Willebrandts. Tijdens de Tweede Wereldoorlog speelde Meijer Wery basklarinet in het Joods Symfonieorkest en wist hij te ontsnappen uit de Hollandsche Schouwburg waar de joden werden bijeengebracht om op transport gesteld te worden naar de vernietigingskampen. Nadat het hem gelukt was zich als ‘half jood’ te laten registreren, kon hij gaan werken bij het Goois Symfonieorkest. Meijer Wery overleed 14 oktober 1978 op 86-jarige leeftijd in Rotterdam.

Zie ook: http://www.r-jam.nl/portfolio/meijer-wery-door-joost-swarte/ en www.kunsthal.nl

Foto van de muurschildering is van Wim de Boek.

(van de redactie)

  • Nieuw

  • Reacties