Val Vestia staat woningrenovatie in de weg

3673-val-vestia-staat-woningrenovatie-in-de-weg (Door Hans Roodenburg)

De financiële wanorde bij woningcorporatie Vestia heeft hoogst-waarschijnlijk vervelende gevolgen voor de huisvesting in Rotterdam en met name voor de woningen en renovaties die voor het deels verpauperde Rotterdam-Zuid zijn gepland.


De indirect daarvoor verantwoordelijke topbestuurders van Vestia hebben inmiddels hetveldal moeten ruimen maar zijn nog niet veroordeeld voor het ‘gokken’ met miljarden op de financiële rentemarkten. Waarschijnlijk is dit weer een van de voorbeelden dat een bonuscultuur leidt tot onverantwoord bestuurdersgedrag.


Brokken

Inmiddels zit de Rotterdamse samenleving met de brokken. Vestia is nu gedwongen zijn nieuwbouwprogramma in Rotterdam (ook in Den Haag) drastisch te beperken, soms de huren extra te verhogen (om de inkomsten te verbeteren), woningen tegen veel lagere prijzen te verkopen en de woningbouwcorporatie speelt nauwelijks een rol meer in het belangrijke uitgangspunt van de gemeente Rotterdam om op ‘zuid’ 35.000 woningen te vernieuwen.

De nieuwe directeur Marco Pastors (sinds 1 februari dit jaar) van het Nationaal Programma Rotterdam Zuid (NPRZ) dacht juist de financiële dekking met de gemeente Rotterdam, en de Rijksoverheid, samen met de investeerders als Vestia, voor elkaar te krijgen voor de revitalisering van Rotterdam-Zuid.


Verpaupering

Dit deel van de stad is weliswaar nog niet zo verpauperd als sommige wijken in New York, Manchester, Londen, Birmingham en de ‘banlieus’ in Frankrijk, maar als het niet wordt aangepakt, dreigt het op termijn alleen maar slechter te worden.

In sommige wijken op zuid - Feijenoord, Bloemhof, Afrikaanderwijk, Tarwewijk en andere delen van de deelgemeente Charlois – is het opleidingsniveau van de bewoners over het algemeen laag, het aandeel van de uitkeringen (met name bijstand) hoog, méér werkloosheid dan gemiddeld elders in Nederland en tiert de (veelal kleine) criminaliteit – onlosmakelijk daarmee verbonden – welig.

Daarom was het voornemen om Rotterdam-Zuid (200.000 inwoners) in zijn geheel op te knappen een goed politiek uitgangspunt. De verbeterplannen zijn groots: opleidingsniveau, arbeidsparticipatie en woonkwaliteit zouden over 20 jaar in Rotterdam Zuid hetzelfde moeten zijn als het gemiddelde van de vier grote steden in Nederland.


Wanbeleid

Echter het financiële wanbeleid bij Vestia zal ertoe leiden dat de verbetering van de woonkwaliteit op zuid behoorlijke vertragingen oploopt of zelfs voorlopig wordt afgeblazen. De overheid – Rotterdam en het rijk – hebben ook niet de financiële middelen om geheel voor eigen rekening de kar van de woningvernieuwing en -verbetering te trekken.

Verantwoordelijk directeur Marco Pastors van NPRZ (oud-oppositieleider van Leefbaar Rotterdam) hoopt toch nog ‘de pot met toegezegd geld’ te krijgen waardoor het oorspronkelijke vlotte schema gehandhaafd zou kunnen worden. We hopen dat het hem zal lukken, maar gezien de financiële problematiek bij kerninvesteerder Vestia zijn we daarover pessimistisch. Waar geen geld is, verliest de keizer zijn recht! Vooral door het financieel gokken door topbestuurders van Vestia.

Om aan alle mogelijke misverstanden een eind te maken, de kwestie heeft niks te maken met de afschaffing van deelgemeenten in Rotterdam (op zuid: onder meer Charlois en Feijenoord) waartoe de Tweede Kamer deze week heeft besloten. De deelgemeenten waren extra bestuurslagen om de politiek dichter bij de mensen in de wijken te brengen.


Stokpaardje

Een oorspronkelijk stokpaardje van de PvdA in Rotterdam. Het deed ook bijna Cubaans aan met ‘partijcomité’s’ in de wijken. Het werkte van geen kant want er werd tot in het oneindige over de meest onzinnige zaken door bepaald niet deskundige deelraadsleden gedelibereerd onder leiding van goed verdienende voorzitters (vaak ex-toppolitici).

Het enige nuttige van de deelgemeenteraden is dat burgers in hun wijken vrij dichtbij hun gemeentelijke zaken als burgeradministratie, rijbewijzen, identiteitsbewijzen en vergunningen konden regelen.

Of de burgers in de wijken nog behoefte hebben aan een andere manier van medezeggenschap dichtbij hun woonomgeving is nog maar de vraag. Het lijkt ons beter dat de gemeenteraad van Rotterdam – de door de bevolking gekozen vertegenwoordigers van de gehele stad – zich hiermee bezig houdt.


Gemakzuchtig

Het is nogal gemakzuchtig om hen alleen de verantwoording voor gemeentebrede zaken te geven. Voor hun goede geld mogen ze zich best ook bemoeien met wijkkwestie en zich daarvan op de hoogte stellen. Dat is de enige manier om politici dichter bij de burger te brengen. Het vergt wel dat hun kwaliteit en betrokkenheid wordt verbeterd. Ze moeten zich ook niet laten verleiden tot populistische uitspraken om de kiezersgunst te winnen. Ze moeten zelfs af en toe impopulaire besluiten onderschrijven.


Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

Joost Swarte in de Kunsthal & Meijer Wery op de Oude Binnenweg


Fotograaf Wim de Boek stuurde ons ter gelegenheid van de expositie van tekenaar Joost Swarte in de Kunsthal - zie elders in deze krant - een foto toe van de muurschildering van jazzsaxofonist Meijer Wery, die aan de Oude Binnenweg hangt. De muurschildering werd onthuld in 2017 en is gemaakt door Joost Swarte. Sinds 2013 verschijnen op en rond de Oude Binnenweg regelmatig portretten van overleden Rotterdamse jazzmuzikanten. Samen vormen ze een ‘jazzy’ route over de meest Rotterdamse straat van Rotterdam.

In de jaren dertig was Meijer Wery was saxofoondocent aan de Muziekscholen Maatschappij ter Bevordering der Toonkunst (directeur Willem Feltzer). Het muzieklyceum van Willem Feltzer startte in april 1929 als eerste in Nederland een jazzopleiding met o.m. Meijer Wery en trompettist Eddy Meenk als jazzdocenten.

In het begin van de jaren dertig maakte Meijer Wery deel uit van The Famous Band van de slagwerker en accordeonist Philip Willebrandts. Tijdens de Tweede Wereldoorlog speelde Meijer Wery basklarinet in het Joods Symfonieorkest en wist hij te ontsnappen uit de Hollandsche Schouwburg waar de joden werden bijeengebracht om op transport gesteld te worden naar de vernietigingskampen. Nadat het hem gelukt was zich als ‘half jood’ te laten registreren, kon hij gaan werken bij het Goois Symfonieorkest. Meijer Wery overleed 14 oktober 1978 op 86-jarige leeftijd in Rotterdam.

Zie ook: http://www.r-jam.nl/portfolio/meijer-wery-door-joost-swarte/ en www.kunsthal.nl

Foto van de muurschildering is van Wim de Boek.

(van de redactie)

  • Nieuw

  • Reacties