Dierenpartij ruimt vuil op

Maandag 12 maart start de Partij voor de Dieren met Trash Tracking. Al joggend verzamelen we zwerfaval: goed voor de conditie én voor het milieu. Trash tracking is een wereldwijde fitnesstrend, afkomstig uit Zweden. Op internet zijn er vele filmpjes te vinden onder de term “Plogging” (samenvoeging van de woorden ‘joggen’ en ‘plocka’, Zweeds voor verzamelen).


Plastic zwerfafval is een van de grootste ergernissen in Rotterdam en zorgt voor ernstige milieuvervuiling en dierenleed. Dieren stikken, verstrikken erin en verhongeren door het eten van plastic. Plastic afval belandt niet alleen in bermen en sloten, maar ook via de Maas in de Noordzee. Daar komt jaarlijks zo’n 20 miljoen kilo afval terecht. Het plastic wordt in het zeewater een gigasoep van microplastics. Slecht voor de oceanen, slecht voor het leven in zee en slecht voor de mens.

Marianne Benard en Kristel Bottinga, nummer 2 en 3 op de kandidatenlijst van de Partij voor de Dieren starten samen met vrijwilligers om 8.15 bij tramhalte Kruisplein. Via de Westkruiskade en Vierambachtskade heen en via de Van Citterssraat terug lopen zij een rondje van 5 km.

Marianne Benard, nummer 2 op de kandidaatlijst: “In Rotterdam liggen nog veel onbenutte kansen om plastic afval terug te brengen. Als aanjager zal de Partij voor de Dieren er alles aan doen om ook de andere partijen hier harder voor te laten lopen.”

Wat: Trash Tracking
Wanneer: 12 maart 8.15
Waar: Tramhalte Kruisplein
Voorbeeld: Zie hieronder.

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

De mooiste gedichten van de wereld 4

50 dichters kiezen hun favoriete gedicht uit de schatkamers van Poetry International en vertellen waarom.

Jana Beranová over Vasko Popa


Een kleine hommage

Het is 1970, het 1e jaar van Poetry International.
Voor vertalingen is nog weinig geregeld. Ik lees
dat mijn landgenoot Miroslav Holub uit het Duits
is vertaald en bel op. Martin Mooij vraagt mij om
te komen. Holub kreeg van het toenmalig regiem
geen uitreisvisum. maar omdat ik ook uit andere
Slavische talen kan vertalen, bevind ik me opeens
tussen de werelddichters.

Eén kijkt me aan met van die droeve wolvenogen.
Ik wist toen nog niet dat wolven een belangrijke
rol speelden in zijn Roemeens-Servische cultuur.
Het is Vasko Popa en hij leest die avond uit
‘Spelen’ voor. Poëzie als spel met ons bestaan.
Ik lees en herlees. Tuimel van verbazing naar
verbazing. Het is Beckett, maar menselijker.
Een stoelpoot die lief gebaart! Ik zie een
keukenstoel. Allicht, fauteuils hebben armen.
Absurd. Een merkwaardige herkenning.

Van het eerste festival is op papier weinig
overgebleven, maar ‘Spelen’ zijn in mijn
vertaling opgenomen in Machine van
woorden (1975), de eerste boekuitgave
van Poetry International.

In 1974, toen hij de wolvengedichten las,
kocht ik voor hem een vaatje haringen – Popa
was dol op Hollandse nieuwe. Bij het afscheid
op Schiphol struikelde ik, het vaatje viel op de
grond en rolde naar hem toe. Hij gaf het een
tik, vaatje rolde terug en ik kon het alsnog
feestelijk overhandigen. Aan het eind van zijn
leven, hoorde ik jaren later, zat hij in winterjas
op een stoel midden in de kamer te wachten
op de dood. Dat was weer een andere stoel.



vertaling: Jana Beranová

Popa was 6x gast op Poetry International


  • Nieuw

  • Reacties