Dierenpartij ruimt vuil op

Maandag 12 maart start de Partij voor de Dieren met Trash Tracking. Al joggend verzamelen we zwerfaval: goed voor de conditie én voor het milieu. Trash tracking is een wereldwijde fitnesstrend, afkomstig uit Zweden. Op internet zijn er vele filmpjes te vinden onder de term “Plogging” (samenvoeging van de woorden ‘joggen’ en ‘plocka’, Zweeds voor verzamelen).


Plastic zwerfafval is een van de grootste ergernissen in Rotterdam en zorgt voor ernstige milieuvervuiling en dierenleed. Dieren stikken, verstrikken erin en verhongeren door het eten van plastic. Plastic afval belandt niet alleen in bermen en sloten, maar ook via de Maas in de Noordzee. Daar komt jaarlijks zo’n 20 miljoen kilo afval terecht. Het plastic wordt in het zeewater een gigasoep van microplastics. Slecht voor de oceanen, slecht voor het leven in zee en slecht voor de mens.

Marianne Benard en Kristel Bottinga, nummer 2 en 3 op de kandidatenlijst van de Partij voor de Dieren starten samen met vrijwilligers om 8.15 bij tramhalte Kruisplein. Via de Westkruiskade en Vierambachtskade heen en via de Van Citterssraat terug lopen zij een rondje van 5 km.

Marianne Benard, nummer 2 op de kandidaatlijst: “In Rotterdam liggen nog veel onbenutte kansen om plastic afval terug te brengen. Als aanjager zal de Partij voor de Dieren er alles aan doen om ook de andere partijen hier harder voor te laten lopen.”

Wat: Trash Tracking
Wanneer: 12 maart 8.15
Waar: Tramhalte Kruisplein
Voorbeeld: Zie hieronder.

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

Strontschuit


Op ons terrasje in de Teilingerstraat (zijstraat Schiekade)

zit een bouwvakarbeider / aannemer

te oreren tegen een ‘takkenwijf’.


‘Alles wat ik in haar huis doe, is in haar ogen fout’,

zo steekt hij van wal.

Zodoende ben ik nu alleen al twee weken

met haar badkamer bezig.

‘Zeg ik’, waar wil je de spiegel hebben?’.

Zegt ze daar!

Zeg ik voor de tweede keer:

‘Weet je het nu zeker?’

Antwoordt zij: ‘Zeker!’

Teken ik het helemaal af, volgens haar wensen

en moet daardoor boren tegen keiharde tegels.

Breken er op de koop toe nog een tiental van mijn boortjes.

Eindelijk hangt nu de spiegel,

komt ze binnenlopen en zegt:

‘Hij moet toch een stukje hoger,

zodat die gelijk zit met het stopcontact.’


En zo gaat dat nu in dat pokkenhuis van dat pokkenwijf

al voor de honderdste keer. Om gek van te worden.


Het heeft mij een ding geleerd:

‘Je zit sneller op een strontschuit, dan in de gouden koets!’


JP


  • Nieuw

  • Reacties