RJV heeft pad geëffend voor Obama

5983-rjv-heeft-pad-ge-ffend-voor-obama (Door onze verslaggever)
Met enig gevoel voor overdrijving heeft de Rotterdamse Journalisten Vereniging (RJV) ruim tien jaar terug – in november 2005 – in feite het pad geëffend voor het recente bezoek van president Obama van de Verenigde Staten aan Cuba.

De RJV was toen ook al op zoek naar de persvrijheid in dat land en naar de economische perspectieven van dit warmbloedige Caraïbische eiland.



Het viel de delegatie van journalisten uit Rotterdam, die op eigen kosten de reis maakten, toch wel enigszins tegen dat het nog ruim tien jaar heeft geduurd voordat Cuba en de VS wat nader tot elkaar kwamen en diplomatieke betrekkingen aangingen.
Zelfs The Rolling Stones zijn tegenwoordig welkom in Cuba. Zij werden lang beschouwd als een rockgroep van het verdorven Westen.

Op elke straathoek van Havana wordt live muziek gemaakt.Castro
In die tijd waren we wat optimistischer dat Cuba en de VS – die op ruim 150 kilometer van Havana lagen - de dooi in hun diplomatieke relaties zouden aankondigen. Toen was de grote vijand van de Amerikanen, Fidel Castro, nog aan het Cubaanse bewind. Dat is daarna door ziekte van Fidel zijn broer Raoul geworden die er – net zoals Obama – er veel gematigder opvattingen op nahield over zijn grote broer Amerika op korte afstand. Waarschijnlijk ook uit economische noodzaak.
Over de recente actualiteit kunnen we kort zijn. Op radio, televisie en in dagbladen is daarover zoveel geschreven en geanalyseerd dat we daaraan voorbij kunnen gaan.
Alleen de treffende toespraak van Barack Obama in Havana (op dinsdag 22 maart) verdient nog enige aandacht. Treffend zei hij: ,,Ik ben gekomen om de laatste resten van de Koude Oorlog te begraven. Ik ken de geschiedenis, weet wat er is gebeurd, maar ik wil er niet in blijven vastzitten, maar samen vooruitkijken.’’

Eenheid
En aan het eind van zijn toespraak: ,,Wij hebben deel uitgemaakt van verschillende blokken op dit halfrond, we zullen diepgaand van mening blijven verschillen over de wijze waarop vrede, veiligheid, kansen en mensenrechten kunnen worden bevorderd. Maar naar mate wij onze betrekkingen normaliseren, denk ik dat we kunnen bijdragen tot een sterker gevoel van eenheid in heel Amerika. We zijn allemaal Amerikanen!’’

Een fragment uit de film van het journalistenbezoek van de RJV in 2005 aan Cuba.In 2005 was de delegatie van de RJV al zover. Waar Nederland nog steeds het vingertje omhoog hield als het ging om regimes die niet de onze zijn, waren de Rotterdamse journalisten zo handig om zelf ervaringen op te doen. Natuurlijk hadden we al lang in de gaten dat we door geheime diensten in de gaten werden gehouden.
We hadden wél als voordeel dat we volstrekt onafhankelijk waren. Geen enkele vorm van sponsoring of bijdrages van wie dan ook. Wél gebruikten we relaties (vanuit Nederland) om ons te helpen waarbij wij hen in hun waarde lieten. Alles op eigen kosten waarvan enkelingen nog een deel terugverdienden door declaraties. Het was dus als het ware eigen onderzoek!

Verbazing
In Rotterdam hebben we ons wel verbaasd dat er commotie was ontstaan bij belangenorganisaties als de katholieke vredesbeweging Pax Christi Nederland en het bestuur van de Nederlandse Vereniging van Journalisten. Pax Christi vroeg ons of we toch niet op een af andere manier gesponsord waren door met name de Cubaanse overheid.
Nadat we in een korte e-mail hadden duidelijk gemaakt dat we op eigen kosten gingen, hebben we nooit meer iets van de vredesbeweging gehoord. Het leek wel een verplicht nummer.
Voor de NVJ moest toenmalige voorzitter Hans Roodenburg bij de algemeen-secretaris opdraven. Hij raadde aan om niet te gaan! Aangezien Roodenburg al lang had ontdekt dat toenmalige afdelingen, zoals de RVJ, een grote mate van journalistieke zelfstandigheid kennen, trok hij zich er niks van aan. Ook dat liep dus met een sisser af!

Natuurlijk ontbrak een bezoek aan een traditionele sigarenmakerij niet.Zoals uit bijgaande videofilm blijkt is Cuba vooral bekend van zijn muziek (Buena Vista Club), rum en de grote vriendelijkheid van mensen. De laatsten proberen ook maar het hoofd boven water te houden door voor fooitjes muziek te maken of soms te schooieren.

Briefing
Natuurlijk kregen enkele delegatieleden die een officiële visum hadden als journalist (geen toeristenvisum) op de eerste dag een briefing op het Cubaanse ministerie van Buitenlandse Zaken door een vrolijke persvoorlichtster die ook maar niet begreep waarom zij ons moest bijpraten. Zij werd alleen maar vrolijker toen wij meldden dat we een gecombineerd bezoek maakten aan het land vanwege toeristische zaken, Fondel uit Rotterdam (de enige investeerder) en onze zusterhaven Havana.

Alleen bij het vertrek van het vliegveld merkten we dat we in de gaten werden gehouden. Twee delegatieleden werd gevraagd of ze smokkelaars waren. De één had een paar Cubaanse dollars over en meegenomen en de ander had een kunstwerk gekocht. Ook dat liep al snel met een sisser af.

Bekijk hier het filmpje op Youtube.

Jana Beranová :
@ Hans. Bedankt voor je reactie, Hans. Vooral dat je mijn bemoeienissen met de Witte Dames hebt aangehaald. Daar kon helaas geen camera bij zijn, anders waren we meteen het land uitgezet en kon ik ook niet een gesprek hebben met een van de ex gevangenen. met name: Espinoza Chepe, die om gezondheidsredenen werd vrij gelaten. Hij is al lang overleden. Mijn verslag is destijds geplaatst op de site van NVJ en vooral op de Internationale PEN. De Witte Dames kregen toen de vredesprijs van het Internationale Hof in Strassburg, maar kregen geen uitreisvisum om die prijs in ontvangst te kunnen nemen. Liefs Jana

dinsdag 05 apr 2016

j.postma :
Zeker 'amateuristisch' Hans,maar achteraf och van een leuke historische waarde. De meeste beelden waren van ons wijlen 'Japio' (Jaap Kok) met zijn kleine 'gekke cameraatje'. Toch altijd stukken beter dan alleen foto's. Samen in de montage Hans (en ik) hebben we van weinig toch nog iets gemaakt. En de beoordeling achteraf van 'bla, bla', doet zeker geen recht aan die 38 minuten. Ons ploegje RJVérs waren er achteraf toch reuze enthousiast over, veel gelachen en applaus. Wat wil een mens nog meer?!

maandag 04 apr 2016

Hans Roodenburg :
@Jana Hoe de Rotterdamse journalisten over persvrijheid denken, lijkt mij genoegzaam bekend. Bert van der Ent heeft inderdaad een pleidooi gehouden over persvrijheid (in Nederland). Mooi, evenals de overhandiging van de zeeldruk van Theo Gootjes door Jim aan de hoofdredacteur die persvrijheid in beeld brengt.
Maar het ging mij in de film om de gedachten daarover in Cuba. Zoals ik al schreef erg veel 'bla, bla'. Verborgen is gebleven het mooie verhaal (later) van een van onze collega's, die overigens een officiële accreditatie had, over de vrijmetselarij in Cuba in het Nederlandse magazine over de vrijmetselarij. Staat niet op beeld. Bovendien veruit de meeste filmpjes op You Tube zijn niet langer dan 5 tot 6 minuten. In dit tijdperk van vluchtige informatie is langer niet mogelijk. Ook je verhaal over de Witte Dames hadden beelden verdiend. Waren er echter niet! De kwaliteit van het filmpje was (destijds) niet best, zoals ook eindredacteur Rob Timmer constateerde.

maandag 04 apr 2016

Jana Beranová :
De kwaliteit van die Cuba-film (38 minuten) is stukken beter dan de compilatie ervan. Hoe haalt een journalist het in zijn hoofd om het belangrijkste niet op te nemen? De RJV organiseert altijd een ontmoeting met de media in het betreffende land. Zo ook in Havana, met de aan het dagblad Granma (officieel partijorgaan) gelieerde jongerenkrant Juventud Rebelde. Een prachtige middag, waar Bert van der Ent spontaan een vlammend betoog hield voor persvrijheid, zonder trouwens iemand te beschuldigen van het schenden ervan, en waar de mooie prent van Theo Gootjes, ook een pleidooi voor persvrijheid, aan de redactie werd aangeboden. Een historische gebeurtenis. Niemand werd beledigd. Een zekere mate van onzekerheid was zeker voelbaar. Jana Beranová

zaterdag 02 apr 2016

Jim P. Postma :
Je praat nu uit je nek Roodenburg, haast zoals gewoonlijk met je opmerking: 'Die haast achter elke Cubaan de geheime dienst ziet'. Waar haal je achteraf dit oordeel over mij naar je toe. De Cubareis heb ik georganiseerd samen met Feyenoord-sponsor Willem van 'Wout (met vanwege zijn handel en wandel alle open wegen in Cuba, waarvan wij met zijn allen hebben geprofiteerd). Dat er niettemin 'toezicht' was op ons, was in die tijd zeker vanzelfsprekend. Maar persoonlijk heb ik mij daar bijzonder vrij gevoeld, zoals gelukkig de meesten van ons.

dinsdag 29 maart 2016

Jim P. Postma :
Geldt hetzelfde voor mij in het 'zogenaamde' oordeel.Het blijft in deze altijd zeer leuk om 'cynisch' te zijn.

De complete versie hebben jullie - behalve rood en ik - niet gezien. Wat dat betreft blijft 'Elk oordeel, voor het Eindoordeel, een Vooroordeel'.

Wat mij persoonlijk betreft (het complete filmpje) was het uit die tijd 'een kutfilmpje!' Maar zeer zeker - hoe amateurisch dan ook - een filmpje uit het Cuba van 2005! (Ga naar RTV-Rijnmond om alsnog het complete filmpje te laten zien aan allen. Dan ben ik benieuwd naar uw oordeel?!

dinsdag 29 maart 2016

Hans Roodenburg :
De NVJ was in die tijd over alles wat uit Cuba kwam zeer wantrouwend. Meer dan de vakbond voor journalisten ooit over Oost-Europa is geweest. Een deel van de delegatie dacht weg te kunnen komen door alleen maar een toeristenvisum aan te vragen. Ook nogal naïef want dan waren we niet verder gekomen als het zwembad en strand. Het journalistenvisum was géén enkel punt. Misschien werden we wel in de gaten gehouden. In elk geval niet merkbaar. Maar dat moet een dagbladjournalist nooit weerhouden om naar een land af te reizen. Ook niet om je tijdens een reis provocerend op te stellen. Het gewraakte filmpje duurde 38 minuten. Met heel veel onnodige scenes (privé) erin. En zoals ik al constateerde in het filmpje veel 'bla, bla, bla'. Wat dat betreft verschil ik van mening met Jim. Die ziet achter elke Cubaan de geheime dienst. Ik vond het veel erger dat de algemeen-secretaris van de NVJ mij op het matje riep. Niet dat ik mij er iets van aangetrokken hebt. Na mijn 'eigenwijsheid' liet de NVJ het zo.

dinsdag 29 maart 2016

Rob Timmer :
Excuses! Ik had natuurlijk de omstandigheden (Cuba elf jaar geleden) mee moeten laten wegen in mijn oordeel over de kwaliteit van het filmpje!

De eindredacteur

dinsdag 29 maart 2016

jim peter postma :
Helaas, mijn dames en heren, ging het hier om slechts een minutenlang fragmentje uit een kwartier tot 20 minuten filmpje dat wij weliswaar op amateuristische manier hebben gemaakt. Toen werden wij nog 24 uur gadegeslagen door een zeer wantrouwige geheime Communistische Dienst van het 'eilandenparadijs Castro!' Een wonder dat wij dat filmpje - vaak illegaal - nog konden maken, ook als 'baanbrekend werk' in die tijd.

Een jaar daarvoor trachtte bijvoorbeeld Boris Ditrich (D'66) zo'n reisje te maken met veel arrogantie en kritiek. Hij kwam niet verder dan het vliegveld...
Wij als Rotterdamse journalisten in ieder geval stukken verder. Met onze nodige kritiek op het hele systeem bij nota bene hun kranten en tv-radio.

dinsdag 29 maart 2016

Johannes :
Het was maar een grapje heren :-) I.i.g. hebben we nu een helder idee over het moeilijke werk van een journalist in den vreemde.

Maar eigenlijk ben ik meer benieuw waarom Hans Roodenburg op het hoofdkantoor van zijn vakbond, de NVJ, moest komen, het geeft mij het idee dat er in ons land meer werd/wordt gecensureerd dan op Cuba.
Het roept de vraag op " hoe onafhankelijk is een journalist" en hoever reikt de invloed van de NVJ op het doen en laten van de vrije journalist.
Zelf zeggen ze:
"The Dutch Association of Journalists (Nederlandse Vereniging van Journalisten, NVJ), represents the material and immaterial interests of its 7500 member journalists in the Netherlands. It is an independent, non-political, non-governmental association striving for press freedom and good working conditions for professional journalists

Tja "independent" en "non-political" vraag eens aan Sander Dekker waarom en door wie zijn mediawet wordt gesaboteerd.
Wordt het toch nog serieus.

dinsdag 29 maart 2016

Hans Roodenburg :
Haha. We zijn ook beter - dat krijg je met ouderen - in stukken maken dan in films.

maandag 28 maart 2016

Rob Timmer :
Misschien had ik bij die uitnodiging onder het artikel om het filmpje te bekijken even moeten melden dat de kwaliteit (zelfs voor die tijd) niet al te best is... :-)

(Eindredactie)

maandag 28 maart 2016

Johannes :
Cuba: Bekijk hier de film..........?????
Uitnodigend en dus kijk je dan even, maar eerlijk gezegd denk ik niet dat dit een prijswinner is :-)

maandag 28 maart 2016

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

De beste keeper


Zegt de bejaarde man aan de bar zo luid mogelijk:

‘Mijn vrouw is de allerbeste keeper van de wereld.

Zij is de enige die twee ballen tegelijk kan stoppen!’


Wim de Boek

  • Nieuw

  • Reacties