‘Mevrouw de voorzitter....’

(Door Jan Booister)

Als Geert Wilders in de Tweede Kamer geen fractievoorzitter zou zijn geweestvan de PVV, maar van, pakweg, de Groep Wilders Vooruit, dan had hij op dehem bekende badinerende en beledigende debattoon tegen al die PVV’ersgeschamperd:

,,Mevrouw de voorzitter, wat is die PVV voor een club halve en helecriminelen?


Ze kloppen mensen geld uit hun zak met dubieuze internetsites,waarbij ze de hele wereld aan elkaar liegen, ze plegen valsheid ingeschrifte alsof het niets is,dreigen bij buren door de brievenbus teurineren, hoe verzinnen ze het, ze rammen onschuldige burgers in elkaar, ze scheuren met 100km per uur en gedoofde lichten door de bebouwde kom om een politiecontrole te ontwijken of ze bedreigen een hard werkende en onschuldige barkeeper van Nieuwspoort.

En dan weet ik wel dat daar al die linkse hobby’s worden bedacht,maar dat geeft niemand het recht een vriendelijke man die daar gewoon zijnwerk doet de ergste dingen naar zijn hoofd te slingeren.

Mevrouw de voorzitter, dit zijn geen fabeltjes, want er zijn meerdere ledenvan die dubieuze club veroordeeld.


Een bende is het daar dus. Maar wat gebeurt er? In plaats van testraffen, van de harde aanpak, van zero-tolerance, worden die halfzachteklaplopers beloond! Voor dat riante salaris dat wij als Tweede Kamerledenkrijgen en waarvoor wij allemaal hard werken, hoeven zij hoegenaamd niets tedoen.Zogenaamd als straf. Mevrouw de voorzitter, ik vind het een beloning.

Een schandelijke beloning! Als ooit het verwijt van zakkenvullers terechtwas, dan was dat hier.


Mevrouw de voorzitter, ik vind dit knettergek. Overdrijf ik? Ik zou het nietkunnen verzinnen, zoveel gekkigheid bij elkaar. Ik heb zoiets bespottelijksnog nooit meegemaakt. Maar de feiten liggen er. Dat kan niemand ontkennen.

Het is, ik zeg het maar duidelijk, een schande voor de democratie. En nietalleen omdat de kiezers zijn belazerd! Ze liegen en bedriegen ook hun eigenfractievoorzitter, mevrouw de voorzitter. Keer op keer. En dat die man datgoed vindt! Dat is toch een lachertje? Die man maakt zich tot het lachertje

van politiek Den Haag.


Mevrouw de voorzitter, erger is dat dit schorem ons land bestuurt! Dat tuig,want zo noem ik het toch, moet ons land netter en veiliger maken! Waar halenze het vandaan? Ze zitten daar te niksen, betaald van het belastinggeld vanhardwerkende burgers als Henk en Ingrid. Die hebben moeten sappelen. Zij

wel. Maar deze nitwits van de PVV krijgen het cadeau! Deze gekte moet eenkeer stoppen!


Mevrouw de voorzitter, mijn Groep Wilders Vooruit vindt dat we deze excessenkeihard moeten aanpakken. Daar hebben de burgers van dit land recht op. Nietop die slappe excuses van die fractievoorzitter die zegt dat hij het ookvervelend vindt. Mevrouw de voorzitter, vervelend! Het woord alleen al! Ikvind: het is een schande. Om dit soort praktijken keren de burgers zich van

de politiek af. Hier moet een eind aan komen!’’


Maar dat zegt Geert niet. Nu even niet.


Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

Trouwringen bij caféruzie

(Door Jim Postma)

Tijdens mijn inmiddels duizenden cafébezoeken in deze stad maakte ik heel wat caféruzies mee. Koning Alcohol was en is daarin meestal de boosdoener. Zo was ik ooit getuige dat in ons bekend café ‘De Schouw’ aan de Witte de Withstraat een barbaarse ruzie ontstond over een gokautomaat. Een toen nog jonge collega van mij, Piet Koster van Het Vrije Volk, werd in het conflict door een brute dronkenman neergeslagen. Met een bloedend gezicht lag hij op de grond.

Pas later bleek dat die lafhartige klap (onze Piet kon zich amper of niet verdedigen) zijn grootste geluk ter wereld werd. Op de gokkast zelf won hij namelijk - zoals zo velen - amper wat of niets. Toen hij op dat moment uitgestrekt lag, ontfermde zich een onbekende schone jonge dame over hem. Zij hielp hem overeind en verzorgde zijn wonden. Het werd liefde op het eerste gezicht. Piet en Vera trouwden later met elkaar, kregen kinderen en het werd tot in de lengte van dagen één groot stralend huwelijk…

Na die gemene rot klap heeft Piet overigens nooit meer op een gokkast gespeeld. Zo wijs was hij wel. Liefde en geluk zijn namelijk nooit te winnen op zo’n duivelse, vaak verslavende, kast. Inmiddels is mijn goede collega van destijds, dus Piet Koster, al weer enkele jaren geleden overleden.

Kemphanen
Recent was ik weer getuige, nu in café Centraal aan de Zwartjanstraat, van zo’n onbenullige caféruzie. Toevallig zat ik met mijn barkruk tussen de twee kemphanen in. Het ging om een gepensioneerde zwaarlijvige slager en een gesjeesde filosoof met een grote grijze bromsnor. De aanleiding van de barruzie was de leesbril van de overigens homofiele slager. Vervolgens gingen zij elkaar uitmaken voor ‘rotte vis’, zoals je ziet in de strips van Astrix en Obelix.

In hun scheldkanonnade werd zelfs God meerdere malen vervloekt. Totdat barkeepster Yvonne de boel probeerde te sussen door te zeggen: ‘God bestaat helemaal niet!’

De beide kemphanen werd hierdoor even de mond gesnoerd. Toen zei Yvonne: ‘God zit in jezelf..’ De filosoof dacht even na en zei toen aarzelend: ‘O, Die zit dus in je hersenen.’

Waarop de slager opnieuw begon met: ‘Dan zit Die zeker niet in jou. Want jij hebt helemaal geen hersenen!’

Nu ontplofte de filosoof tegen de slager, met: ‘Weet je wat jij bent hè. Een vuile vieze ruige varkenspoot.’

Op dat moment stond ‘Ruud de glazenwasser’ op. Een krachtpatser met het figuur van Jerommeke uit Suske en Wiske.

Onderweg naar de café-uitgang sprak hij vredelievend met zijn bekende gulle lach:

‘Heren, heren toch! Ben zo weer terug. Ik ga even twee trouwringen voor jullie halen!’


  • Nieuw

  • Reacties