Markt gevarieerder, straks ook al die winkelcentra?

(Door Jan Booister)

Al een paar jaar kom ik niet meer op de markt van het Afrikaanderplein. De buurt is geweldig, maar de markt is een zeldzaam saaie bedoening.

Talloze kraampjes met allemaal hetzelfde uitgestald: een rij groentestallen, een rij kleding, een rij... vul maar in. Saai, saai, saai.


Maar lang is die lijst niet, want met enkele hoofdartikelen heb je het wel gehad daar. Ik kom er al jaren niet meer.


Dordrecht

Wat wel een leuke markt is in de buurt? Die van Dordrecht. Enkele jaren geleden won die de prijs van de beste en leukste markt van Nederland en ik kan me daar iets bij voorstellen. Er staat een kraam waar je knopen kan kopen (waar in Rotterdam?), naast een kraam waar stroopwafels aan de man/vrouw worden gebracht (waar in Rotterdam?) en de visboer offreert passanten stukjes gebakken vis (waar?) En de kramen staan door elkaar. Natuurlijk staan er meerdere bloemenstallen. Maar niet naast elkaar. En natuurlijk is er meer dan één visboer, maar die andere staat een stukje verder, om de hoek.


Ik vind mensen uit Marokko en Turkije fantastische mensen en ik leer veel van ze. Maar ik herken ook hier een gezamenlijke karaktertrek. Doet iemand iets met enig succes: ga naast hem staan en doe hem na. De markt van het Afrikaanderplein is er het beste bewijs voor.

Fout, fout, fout.


Beschermen

Maar de marktkooplui kunnen er van leven en willen dat met heel veel middelen beschermen. Dus gaan ze voor het stadhuis in hongerstaking. Fout. Het middel van de hongerstaking is gedevalueerd in waarde sinds mensen dit te pas en te onpas toepassen. Ook nu. Burgemeester Aboutaleb spreekt met de actievoerders en hopsa, de hongerstaking is voorbij. Zonder dat de eisen van de actievoerders zijn ingewilligd.


De rechter is er aan te pas gekomen en die heeft nu gesproken. De marktkooplui zijn in het ongeluk gesteld. Verloren strijd.

Een overwinning voor wethouder Dominic Schrijer. Het is te hopen dat hij nu zijn beleid verder uitvoert. Het is te hopen dat de marktkooplui hun handel gevarieerder maken. Voor alle partijen, maar vooral voor de klant.

En dan nog die andere markten aanpakken in Rotterdam.


Eén vraag blijft: kan er ook iets gedaan worden om een eind te maken aan al die Wibra’s, Zeemannen, Hema’s, H&M’s, Perry Sports en We’s waar je in elk centrum over struikelt?


Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

Leve onze grote vriend ‘Den Dood’


De zon komt op, op en op. En duikt weer onder.
Al miljarden jaren lang. De zon is eeuwig.
De zon komt op, op en op en duikt weer onder.
Al biljoenen jaren lang. Onze zon is oneindig.

Alleen wij stervelingen
– zij die sterven gaan, groeten U -
leven
geen fractie met duizenden nullen
achter de komma van een seconde.

Zelfs de arme eendagsvlinder
is stukken beter af dan wij.

Na zo’n kleine honderd jaar (in mensenjaren)
is ons leven op. Op is op, nietwaar?
In een flits van een gebroken zonnestraal.

Voor ‘Den Dood’ hoeft niemand meer te vrezen.
Onze ‘Vriend Den Dood’ is de grote bevrijder
van onze aardse, soms helse, kommer en kwel.

Het is ‘Mister en Missis Ouderdom’
die wij moeten vrezen.
Zo geniepig, zo snel,
met al hun gebreken en pijnen.
Geen ontsnappen aan. Voor rijk noch arm.

Hoe ouder en ouder, hoe stokouder,
hoe groter onze angsten.
Om tenslotte als verscheurd perkamentpapier
te verschrompelen
onder die schijnbare meedogenloze,
harteloze koperen ploert.

De mens komt op, op en op.
En duikt weer onder.
Een mensenleven lang.

Zie onze bevrijder.
Leve onze grote vriend ‘Den Dood’.


Jim Postma


  • Nieuw

  • Reacties