Markt gevarieerder, straks ook al die winkelcentra?

(Door Jan Booister)

Al een paar jaar kom ik niet meer op de markt van het Afrikaanderplein. De buurt is geweldig, maar de markt is een zeldzaam saaie bedoening.

Talloze kraampjes met allemaal hetzelfde uitgestald: een rij groentestallen, een rij kleding, een rij... vul maar in. Saai, saai, saai.


Maar lang is die lijst niet, want met enkele hoofdartikelen heb je het wel gehad daar. Ik kom er al jaren niet meer.


Dordrecht

Wat wel een leuke markt is in de buurt? Die van Dordrecht. Enkele jaren geleden won die de prijs van de beste en leukste markt van Nederland en ik kan me daar iets bij voorstellen. Er staat een kraam waar je knopen kan kopen (waar in Rotterdam?), naast een kraam waar stroopwafels aan de man/vrouw worden gebracht (waar in Rotterdam?) en de visboer offreert passanten stukjes gebakken vis (waar?) En de kramen staan door elkaar. Natuurlijk staan er meerdere bloemenstallen. Maar niet naast elkaar. En natuurlijk is er meer dan één visboer, maar die andere staat een stukje verder, om de hoek.


Ik vind mensen uit Marokko en Turkije fantastische mensen en ik leer veel van ze. Maar ik herken ook hier een gezamenlijke karaktertrek. Doet iemand iets met enig succes: ga naast hem staan en doe hem na. De markt van het Afrikaanderplein is er het beste bewijs voor.

Fout, fout, fout.


Beschermen

Maar de marktkooplui kunnen er van leven en willen dat met heel veel middelen beschermen. Dus gaan ze voor het stadhuis in hongerstaking. Fout. Het middel van de hongerstaking is gedevalueerd in waarde sinds mensen dit te pas en te onpas toepassen. Ook nu. Burgemeester Aboutaleb spreekt met de actievoerders en hopsa, de hongerstaking is voorbij. Zonder dat de eisen van de actievoerders zijn ingewilligd.


De rechter is er aan te pas gekomen en die heeft nu gesproken. De marktkooplui zijn in het ongeluk gesteld. Verloren strijd.

Een overwinning voor wethouder Dominic Schrijer. Het is te hopen dat hij nu zijn beleid verder uitvoert. Het is te hopen dat de marktkooplui hun handel gevarieerder maken. Voor alle partijen, maar vooral voor de klant.

En dan nog die andere markten aanpakken in Rotterdam.


Eén vraag blijft: kan er ook iets gedaan worden om een eind te maken aan al die Wibra’s, Zeemannen, Hema’s, H&M’s, Perry Sports en We’s waar je in elk centrum over struikelt?


Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

De kluts kwijt


Je zou ze de kost moeten geven die gedurende

deze enorme hittegolven de kluts zijn kwijt

geraakt. Waarvan recentelijk weer ondergetekende.


In de bloedhitte ben ik op zoek naar een

Kringloopwinkel in het dorp Oude-Tonge. Daar

buiten, midden in natuurgebied en boerenland,

bivakkeer ik vaak om de hitte in de stad te ontvluchten.


Hoewel, zo ontdek je al snel van stad naar platteland:

‘Vluchten kan niet meer.’


Afijn. Een keer had ik daar jaren geleden in dit vriendelijke

dorpje een matras gekocht voor mijn buitenhuisje.

Maar nu kon ik de tweedehands-winkel niet meer

direct terugvinden.


Geheel de weg kwijt stopte ik mijn oude bestelwagentje

langs de kant van de weg, toevallig in de buurt van

een autogarage. Zo’n vijftig meter daar vandaan.


De goedlachse automonteur wees mij onmiddellijk

de goede richting. Namelijk naar de volgende rotonde.

Ik had mij dus eenvoudig vergist. Omdat de monteur

mijn auto niet zag, vroeg hij: ‘Bent u lopend?! Het is nog

wel zo’n driekwart kilometer hier vandaan?’


Geruststellend antwoord ik hem: ‘Nee, mijn wagen

staat wat verder op. Ik was alleen even de kluts kwijt.’


Op dat moment loopt de monteur naar een van de

auto’s en vraagt met een ‘big smile’: ‘Zo, u was de kluts

kwijt, hè? Nou, dan heeft u geluk. Heb er hier nog eentje

liggen voor een goedkoop prijsje. Hoeft u ook niet meer

naar de Kringloopwinkel.’’


Jim Postma


  • Nieuw

  • Reacties