Pleidooi voor ‘foute’ Molukkers

8327-pleidooi-voor-foute-molukkers (Door Hans Roodenburg)


Het pleit voor Herman Spinhof dat hij in zijn boek ‘Vertrapte illusies. Verborgen oorlogsherinneringen van Molukkers’ niet alleen de ‘foute’ Nederlandse Indiëgangers portretteert, maar ook de ‘Nederlanders’ die het Nederlandse bewind in het voormalige Nederlands-Indië steunden. Dat komt tegenwoordig slechts zelden voor.

Zelf schrijft hij daarover op Villa Media, de nieuwssite van de NVJ, dat hij in totaal achttien interviews heeft geselecteerd, bewerkt en opgenomen in het grotere verhaal van de Nederlandse geschiedenis over voormalige Nederlands-Indië.


De Molukkers kennen in ons land grote gemeenschappen sinds de jaren ’50. Niet alleen in het Drentse Assen maar ook bijvoorbeeld in Capelle aan den IJssel. Zij zijn gedwongen naar Nederland gekomen omdat zij volgens Indonesische begrippen aan de verkeerde kant stonden. Inmiddels zijn ze behoorlijk geïntegreerd. De bekendste voorbeelden zijn Gianni van Bronkhorst, voormalig trainer van Feyenoord, en Simon Tahamata, ex-profvoetballer van Ajax.

Spinhof (foto hierboven) zegt over het schrijven van zijn boek:

,,Daarvoor heb ik ruim een meter aan historische boeken over het onderwerp gelezen en stapels archiefmateriaal doorgenomen. Zo kon ik de nodige afstand nemen van de individuele, soms verhullende verhalen, waardoor een helderder zicht op de werkelijkheid en een evenwichtige balans ontstond tussen authenticiteit, betrokkenheid en distantie. Belicht vanuit verschillende perspectieven doemde er een waarheidsgetrouw beeld op van een zwarte periode in de Nederlandse geschiedenis, die we het liefst willen vergeten.”

In de archieven van het in 2012 opgeheven Museum Maluku en in die van de Leidse Universiteitsbibliotheek trof Spinhof een groot aantal onuitgewerkte interviews aan, die gehouden waren tussen 1997 en 2008 in het kader van een historisch project. Een schat aan informatie die volgens hem niet makkelijk toegankelijk is.

Eenmaal in Nederland aangekomen was er nauwelijks oor voor die oorlogsverhalen van Molukkers. Het negeren daarvan en vooral het plotselinge ontslag uit militaire dienst van de Molukse KNIL-militairen die voor hún Nederland in Indonesië hadden gevochten, heeft diepe wonden geslagen. Gedesillusioneerd waren ook de in Nederland geboren generaties na hen. Die frustraties escaleerden volgens hem bij geradicaliseerde jongeren tot de treinkapingen bij Wijster (1975) en De Punt (1977). ,,Tijd om je oor te luister te leggen en de oorlogsverhalen op te tekenen nu het nog kan.’’

In een eerder boek worden al meer dan vijfhonderd gewapende militaire acties omschreven in ‘Hollands-Indië’. Spinhof pikt daaruit er drie: de Japanse bezetting (1942-1954), de vrijheidsstrijd (1945-1949) en de bezetting van het Indonesisch leger van Ambon en de Molukken na het uitroepen van de RMS in 1950.

Het boek van 152 pagina’s en geïllustreerd is bij Uitgeverij WalburgPers verschenen. Het kost €19,99.

Foto’s: Toonen & Wientjes

Jan Tak :
Mogge Piet Verbon (was het ooit ex Kruiskade? Er ligt me iets bij maar kan het verkeerd hebben.

Inderdaad verbaas ik mij ook telkens weer waar die haat vandaan komt en dit terwijl wij (op een enkeling na) onze oosterburen al jaren geleden hebben vergeven. Ik denk dat later dit een verdien model blijkt te zijn geweest.
65 jaar nadat hun ouders "tijdelijk"naar NL kwamen is men nog steeds hier, dan zal toch niet alles verschrikkelijk zijn?

Het moet gezegd dat dit deels schuld is van onze toenmalige regering die op aanraden van de com. Verwey vond dat we "bij de Ambonezen niet in de eerste plaats naar het individuele aanpassingsproces moeten kijken, maar naar het collectieve aspect. Bij hen is de groep zo belangrijk"

Tja dat was niet tegen dovenmans-oren gezegd en wordt tot op heden als verdien model met graagte overgenomen.
Jammer ze horen erbij denk ik dan dit is juist de kracht vn NL.

zondag 06 okt 2019

Piet Verbon :
Na al die jaren nog steeds verongelijkt en een zweem van haat het is nooit goed. Maar terug wil men ook niet beter hadden we het over gelaten aan Soekarno.

zondag 06 okt 2019

Jan Tak :
Beste Jance Cabang, Uw genomen moeite om mij te corrigeren waardeer ik, het bewijst zeker ook uw inzet in deze. Tja het is veel, waar moet ik nu beginnen, van onder naar boven dan zomaar wat plukken.
1.De naam Gordel van Smaragd komt van de schrijver Multatuli en was bedoeld als compliment jammer dat u daar blijkbaar anders over denkt?
2. Mbt."het beroep op belofte" dit is niet mijn verzinsel maar komt uit de Molukse hoek, er is nimmer door de NL regering een belofte afgegeven;
3. Gebruik svp niet de term concentratiekamp ( is ook niet mijn verzinsel) wel stamden sommige kampen nog uit WW2 dat was echt een noodoplossing.
4' Uw "om personen zoals u de eigen geschiedenis leert kennen en niet alleen van JP Coen of verheerlijkte verhalen van de VOC"
Dit slaat natuurlijk nergens op en is beledigend bedoeld, ik laat u ook in uw waarde toch?

Tot slot,we kenden elkaar niet persoonlijk nu iets meer, iig ben ik weer wat wijzer wellicht u ook, zullen vrede sluiten'
Amatoo Jan

zaterdag 05 okt 2019

Jance Cabang :
Geachte Jan Tak. Het in de beginjaren in Nederland niet willen integreren is naast dat Molukkers het idee hadden van een tijdelijk verblijf in Nederland zelf erg werd versterkt door de Nederlandse regering. Men werd in (concentratie)kampen vrij geïsoleerd en weggehouden van de bewoonde wereld geplaatst. Een beleidswijziging kwam na het advies van de commissie Verwey-Jonker, maar nog jaren werden de Molukkers collectief behandeld. Molukkers zijn thans goed geïntegreerd in de Nederlandse samenleving zonder hun geschiedenis te vergeten. De Molukse wijk wordt door Molukkers in Nederland als erfenis gezien waar de Nederlandse geschiedenis t.a.v. in Nederland verblijvende Molukse gemeenschap (welke niet de schoonheidsprijs heeft) levend wordt gehouden. Zodat de Nederlandse bevolking deze nooit zal vergeten en personen zoals u de eigen geschiedenis leert kennen en niet alleen van JP Coen of verheerlijkte verhalen van de VOC. Lees voor een breder beeld: https://www.groene.nl/artikel/het-trapjesdenken-leeft-voort

zaterdag 05 okt 2019

Jance Cabang :
Geachte Jan Tak. Het in de beginjaren in Nederland niet willen integreren is naast dat Molukkers het idee hadden van een tijdelijk verblijf in Nederland zelf erg werd versterkt door de Nederlandse regering. Men werd in (concentratie)kampen vrij geïsoleerd en weggehouden van de bewoonde wereld geplaatst. Een beleidswijziging kwam na het advies van de commissie Verwey-Jonker, maar nog jaren werden de Molukkers collectief behandeld. Molukkers zijn thans goed geïntegreerd in de Nederlandse samenleving zonder hun geschiedenis te vergeten. De Molukse wijk wordt door Molukkers in Nederland als erfenis gezien waar de Nederlandse geschiedenis t.a.v. in Nederland verblijvende Molukse gemeenschap (welke niet de schoonheidsprijs heeft) levend wordt gehouden. Zodat de Nederlandse bevolking deze nooit zal vergeten en personen zoals u de eigen geschiedenis leert kennen en niet alleen van JP Coen of verheerlijkte verhalen van de VOC. Lees voor een breder beeld: https://www.groene.nl/artikel/het-trapjesdenken-leeft-voort

zaterdag 05 okt 2019

Jance Cabang :
Geacht Jan Tak. Dat uw horizon ook reikt tot wat u de zogenaamde Gordel van Smaragd noemt kan ik niet over oordelen maar zegt wellicht voldoende welk romantische en verheerlijkte bril u draagt. Het demobilisatie proces was al gaande totdat de RMS in april 1950 werd uitgeroepen. De vrije keuze die men had voor het demobilisatie gebied werd voor de later naar Nederland verscheepte Molukkers vanaf april 1950 toen duidelijk. Hier kon Nederland door politieke druk en een grote onwil van Soekarno en consorten geen gehoor aan geven. Zelfs een laatste keuze naar Papua toen nog Nederlands gebied werd niet gehonoreerd en enige moeite gedaan door de eeuwenlange bezetter aan haar trouwe dienders. Wie had ooit gedacht dat Nederland die met de Molukse KNIL-militairen in de maag zat hen voor een zogenaamde tijdelijk verblijf naar Nederland zou verschepen. In geen woord is in mijn 1e reactie gerept over een belofte van Nederland over de RMS. Dat maakt u er zelf van.

zaterdag 05 okt 2019

Jan Tak :
Ik ben even op zoek geweest naar wat Han bedoeld met zijn:
"De Molukse soldaten van het KNIL zijn onder valse voorwendselen naar Nederland gehaald"
Wat waren die valse voorwendselen dan wel waren verteld hij dan weer niet, een typisch linkse stijlfout, al vermoed ik wel dat het gaat om de "terugkeer op termijn belofte".
Die belofte is mij ooit vertelt door een lief Moluks meisje die ik ooit achter op de brommer de omgeving liet zien.

"Volgens Fridus Steijlen, antropoloog en wetenschappelijk onderzoeker bij het Koninklijk instituut voor taal-, land- en volkenkunde in Leiden, hebben de Molukkers van de eerste en tweede generatie lange tijd gedacht dat zij terug zouden keren naar de Molukken"

Helaas hier was de wens de vader der gedachten, lees Wim Manuhutu, historicus en voormalig directeur van Museum Maluku:
‘Het verhaal van de belofte van een eigen staat is een hardnekkige mythe die nogal resistent is tegen onderzoek.’

Ook weer opgelost

zaterdag 05 okt 2019

Jan Tak :
Beste Jance bedankt voor uw snelle reactie, ter geruststelling mijn horizon reikt zeker ook tot de gordel van smaragd.
Helaas lees ik dat ook u nu nog steeds teruggrijpt op het oude verhaal. Feit was dat, terwijl de Nederlanders zich moesten terug te trekken, de Molukkers nog het RMS ideaal koesterden,helaas toen reeds een achterhaalde wens en dus was de enige optie om duizenden militairen incl gezin te repatriëren en hier op te vangen in merendeels reeds vervallen barakken.
Vanaf dag 1 was het idee dat dit tijdelijk zou zijn en men deed geen moeite om te integreren. Met tragisch dieptepunt de treinkaping en schoolbezetting. Nog steeds leeft blijkbaar dit idee voort vandaar het vasthouden aan leven in het eigen afgeschermde kampen dit terwijl andere bevolkingsgroepen zich inmiddels wel in de Nederlandse wijken hebben verspreid, leeft een deel v.d. Molukkers nog steeds buiten de NL gemeenschap. Jammer dat u dit niet onderkend want de gemiddelde NLer zou met een Molukker in de wijk geen probleem hebben

vrijdag 04 okt 2019

Han van der Horst :
De Molukse soldaten van het KNIL zijn onder valse voorwendselen naar Nederland gehaald om te voorkomen dat zij zich zouden aansluiten bij de Republiek der Zuid-Molukken die de Molukse politicus Soumokil had uitgeroepen. In Nederland werden zij op de kade al gedemobiliseerd. Daarna begon het Molukse drama in Nederland. De Molukkers zijn naar mijn inzicht vooral het slachtoffer geweest van de consequente weigering van Nederland om zijn verantwoordelijkheid te nemen voor het koloniale bewind in INdonesië. Achteraf bezien zijn zij altijd misbruikt als soldaten in wat je bij nader inzien toch wel als een bezettingsleger moet definiëren. Zij zijn op grote schaal en op tal van fronten misleid.

vrijdag 04 okt 2019

Jance Cabang :
Dhr. Jan Tak ik denk eerder dat u in een klein wereld omheint door een schutting leeft waardoor uw kennis over de maatschappij en in deze kennis over Molukkers in Capelle en haar achtergronden geheel ontbreekt. Dat Molukkers bij elkaar wonen in een wijk is te danken aan de wil en het beleid van voormalige regeringen waaraan Molukkers zich niet aan konden onttrekken. Geschapen door de overheid gevolge geen vrije keus voor Molukkers. De huuracties waren niet zoals u dat in beeld zet het niet willen betalen. In alle naar voren gebrachte gebreken die toen speelde werd de Molukse gemeenschap achteraf op alle punten in het gelijk gesteld. Sinds haar gedwongen verblijf in Nederland, zonder vrije keus overgebracht naar Nederland, is haar veel onrecht aangedaan. Wie zegt dat Molukkers niet zijn geïntegreerd in de Nederlandse samenleving leeft dan echt op een eigen eilandje. Lees maar de volgende link m.b.t. 60 jaar in Capelle: https://molukserfgoed.com/2019/10/03/panggajo-een-boek-over-de-molukse-geschiedenis-in-capelle-a-d-ijssel/?fbclid=IwAR00TQDyigEtnHzJtpv_y9An8jSJnHv7EIuKQI0uB725zBPe7LKdSmiuDZQ

vrijdag 04 okt 2019

Jan Tak :
Tja ik weet alleen dat er zo'n 60 jaar (bijna een mensenleven toch?) geleden Molukkers naar Capelle a/d IJssel zijn gekomen waarvan de meesten nog steeds bij elkaar in één wijkje samenwonen.
Dat ze jaren lang weigerden te integreren of ook de huur te betalen en we daar een aantal hevige rellen mochten meemaken waarbij de politie met getrokken revolver de wijk in moest. Dat is alweer een paar jaar geleden maar nog steeds leeft men daar binnen de eigen gemeenschap met een schutting erom, dat kan ik met de beste wil geen integratie noemen.

vrijdag 04 okt 2019

van de uitgever :
WORD DONATEUR VAN RV&M. Maak een vaste bijdrage per maand (vanaf €2,-) of een eenmalige bijdrage naar keuze over naar NL55INGB 0009 2593 29 t.n.v. Stichting Third Road o.v.v. Support V&M

Afzender : RV&M
emailadres contact@vandaagenmorgen.nl

vrijdag 04 okt 2019

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

Stad en platteland

Het verhaal is van Annie Proulx. Het staat in 'Heart Stories'. Het gaat over Lime, een jongeman met rood haar en een soort innerlijk vuur dat erop lijkt 'of hij snel van binnen op aan het branden is'.

Een vuur dat sommige vrouwen aantrekkelijk vinden. Lime is met zijn vriendin Charlotte buiten de stad gaan wonen. Ze droomden dat ze daar een handeltje in Peruviaanse poncho's op konden zetten. Dat plan mislukt, maar dankzij het geld van de ouders van Charlotte overleven ze. Lime heeft in de heuvels een groep verlopen eenzelvige landbouwers gevonden die op woensdagavond fantastische zelf geschreven muziek maken. Hillbillymuziek, origineel en ontroerend goed gespeeld. De muzikanten zijn stug en weinig spraakzaam, maar ze staan hem toe dat hij meespeelt. Hij ontdekt dat de zangeres, een goed in het vet zittende, maar mooie jongedame, de schrijfster van de songs is. Haar vader speelt ook mee. De enige keer dat hij overdag langs komt, is zij alleen. Hij verleidt haar. Als haar huisgenoten waaronder haar vader, thuiskomen van het werk op het land en hen ontdekken, roept hij dat hij van haar houdt. Op dat moment ontdekt hij dat de man waarvan hij dacht dat het haar vader was, haar echtgenoot is. Hij rent voor zijn leven en keert er nooit meer terug.

  • Nieuw

  • Reacties