Een bos als decoratiestelsel

8204-een-bos-als-decoratiestelsel

(Door Manuel Kneepkens)

Zwitserse onderzoekers hebben onlangs berekend dat er 1.000 miljard bomen moeten worden aangeplant om de CO2-concentratie op aarde terug te brengen tot het niveau van 100 jaar geleden. Manuel Kneepkens doet een creatief voorstel tot herbebossing van ons land.

Het eren van verdienstelijke burgers geschiedt in Nederland al sinds decennia almaar op dezelfde wijze. Hij/zij wordt geëerd met een straatnaam, plaquette of een buste. Of een full size-standbeeld. Dit alles na de dood. (Leden van de Koninklijke familie uitgezonderd, die mogen eerder.)


Bij leven eert men de verdienstelijke burger met de Orde van Oranje Nassau, de Orde van de Nederlandse Leeuw of de Militaire Willemsorde.

In Rotterdam, oplopend in gewichtigheid, zijn het de Erasmuspenning, de Wolf van Borselenpenning en de Van Oldenbarneveltpenning. En dan is er ook nog de Johan van der Veekenpenning voor personen in een leidinggevende functie, die zich verdienstelijk hebben gemaakt voor de economische ontwikkeling van Rotterdam (en de ecologische ontwikkeling, hoe zit het daarmee? Het is maar een vraag.)

Wij leven inmiddels op de drempel van het Ecologische Tijdperk, daar helpt geen moedertje lief aan. Recent is er de spraakmakende publicatie van het IPCC, waarin dringend op (her)bebossing van de planeet word aangedrongen. Méér bomen! Zwitserse wetenschappers hebben in het gerenommeerde wetenschapsblad Science berekend hoeveel er dat moeten zijn om de CO2-concentratie terug te brengen tot ongeveer het niveau van honderd jaar geleden. Een biljoen! Er is volgens hen voldoende braakliggend terrein daartoe voorhanden in de VS , Canada, Australië, China, Rusland en Brazilië. Al dient men over herbossing met name in dat laatste land somber gestemd te zijn. Onder Bolsanaro gaat het namelijk precies andersom. Er wordt alleen maar meer en meer bos gekapt, vooral in het Amazonegebied. Ook het dichtbevolkte Nederland zal wat die (her)bebossing betreft naar rato een bijdrage moeten leveren.

Ik doe hierbij een voorstel tot bebossing voor ons land. Het aardige van dit voorstel is dat het niets extra’s hoeft te kosten.

Wordt het niet langzamerhand zaak, dat de verdienstelijke burger, die op het punt staat geridderd te worden, een keuzemogelijkheid wordt geboden? Dat hij of/zij kan zeggen: ‘Nee, ik hoef geen lintje, burgemeester, plant voor mij maar een (linde)boom.’ En vervolgens wordt die boom dan plechtig geplant in het bijzijn van de geridderde en zijn/haar familie en vrienden in het ‘Nederlandse Ridderordenbos’.

Het zou wel eens kunnen dat een behoorlijk aantal van de te ridderen personen voor het planten van een boom kiest. Het zijn immers verdienstelijke burgers. Die zullen vast graag nog verdienstelijker willen zijn! Want door hun boomplanting leveren zij een substantiële bijdrage aan het milieu. Zijn of haar ecologische voetafdruk is door deze boomplanting immers gelijk een stuk kleiner!

De lintjes regen van 2019 leverde 1882 geridderden op. Bij elkaar dus een behoorlijk bos.

Aan een ridderorde heeft alleen de gefêteerde zelf iets. Het ‘Ridderordenbos’ daarentegen, daar hebben we allemaal wat aan. De te planten boom – voorzien van een koperen plaatje met de naam van de geridderde – mag natuurlijk ook een plataan, beuk of populier zijn. De eik wil ik afraden. Al was het maar omdat de eikenprocessierups in Nederland al biotoop genoeg heeft.

Foto 1: © zelf-tuinieren.nl

Foto 2: © tenhoven-bomen.nl

van de uitgever :
Voor financiering is RV&M afhankelijk van bijdragen van lezers, sympathisanten, advertenties etcetera. U kunt Rotterdam Vandaag & Morgen al steunen met een bijdragen vanaf €2 per maand of een eenmalige bijdrage met een bedrag dat u kiest op bankrekening nummer NL55INGB 0009 2593 29 t.n.v. Stichting Third Road o.v.v. Support V&M

donderdag 22 aug 2019

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

Joost Swarte in de Kunsthal & Meijer Wery op de Oude Binnenweg


Fotograaf Wim de Boek stuurde ons ter gelegenheid van de expositie van tekenaar Joost Swarte in de Kunsthal - zie elders in deze krant - een foto toe van de muurschildering van jazzsaxofonist Meijer Wery, die aan de Oude Binnenweg hangt. De muurschildering werd onthuld in 2017 en is gemaakt door Joost Swarte. Sinds 2013 verschijnen op en rond de Oude Binnenweg regelmatig portretten van overleden Rotterdamse jazzmuzikanten. Samen vormen ze een ‘jazzy’ route over de meest Rotterdamse straat van Rotterdam.

In de jaren dertig was Meijer Wery was saxofoondocent aan de Muziekscholen Maatschappij ter Bevordering der Toonkunst (directeur Willem Feltzer). Het muzieklyceum van Willem Feltzer startte in april 1929 als eerste in Nederland een jazzopleiding met o.m. Meijer Wery en trompettist Eddy Meenk als jazzdocenten.

In het begin van de jaren dertig maakte Meijer Wery deel uit van The Famous Band van de slagwerker en accordeonist Philip Willebrandts. Tijdens de Tweede Wereldoorlog speelde Meijer Wery basklarinet in het Joods Symfonieorkest en wist hij te ontsnappen uit de Hollandsche Schouwburg waar de joden werden bijeengebracht om op transport gesteld te worden naar de vernietigingskampen. Nadat het hem gelukt was zich als ‘half jood’ te laten registreren, kon hij gaan werken bij het Goois Symfonieorkest. Meijer Wery overleed 14 oktober 1978 op 86-jarige leeftijd in Rotterdam.

Zie ook: http://www.r-jam.nl/portfolio/meijer-wery-door-joost-swarte/ en www.kunsthal.nl

Foto van de muurschildering is van Wim de Boek.

(van de redactie)

  • Nieuw

  • Reacties