De raadselen rondom Pinksteren, 1, 2 en 3

7268-de-raadselen-rondom-pinksteren-1-2-en-3

(Door Jim Postma)

Rondom Pinksteren bestaan er in de volksmond nog vele raadsels. Gevraagd in stad of land ‘wat Pinksteren nu eigenlijk betekent, c.q. inhoudt’, zullen acht of negen van de tien het antwoord schuldig blijven. Of een verkeerd antwoord geven. Dit in tegenstelling tot Pasen en Hemelvaartsdag. Daarvan weten de meesten ongeveer de betekenis, maar ook niet helemaal juist.

‘Zoek en gij zult vinden’, is reeds een zeer oud gezegde. Wie van u wist of weet dat er in de 15de eeuw de christenen hier niet twee dagen Pinksteren vierden, maar drie! In die tijd werd dat ‘Pinksterendrie’ genaamd. Eerlijk gezegd, zelf nooit geweten.


Je kan je ook afvragen ‘waarom er altijd een Tweede Pinksterdag is geweest’, laat staan dus drie. Als we de analen van de christelijke kanalen uit het verleden mogen geloven waren er een aantal redenen. De voornaamste was dat men uitgebreid feest wilde vieren op de geboorte van de prille kerk. En die bleef door de eeuwen heen enthousiast doorgaan.

Nog verder terug in de zoektocht naar de ware betekenis van Pinksteren leert ons dat het ooit ontstond uit het Joodse Wekenfeest (of Sjavoeot). En dit feest had weer zijn oorsprong aan de gebeurtenis bij de berg Sinaï toen God Almachtig de tien geboden doorgaf aan Mozes.

Christenen uit die tijd (dus na de herrijzenis van Jezus) namen daarna deze Joodse feestdag over onder de naam Pinksteren. De reden hiervoor was dat zij een gelijkenis zagen met de neerdaling van de Heilig Geest op de toenmalige apostelen. In beide gevallen was er in hun ogen een Goddelijke vereniging met de Almachtige.

‘Pentekostè’
Volgens de Griekse geschriften is Pinksteren afgeleid van het Griekse woord ‘Pentekostè’. Dat betekent het getal 50. De verklaring hierbij is dat het altijd 10 dagen na Hemelvaart is en de 50ste dag na Paasdag. Daarbij wordt herdacht de neerdaling van de Heilig Geest over de apostelen van het Jezus en het ontstaan in deze van de Christelijke kerk (lees: het toekomstige Koninkrijk van God Almachtig).

Jezus beloofde zijn apostelen, na zijn Hemelvaart dat hij zijn leerlingen niet en nooit in de steek zou laten. En zo geschiedde. Op de Eerste Pinksterdag zaten de gelovigen in een huis. Ineens hoorden zij een stormachtig geluid en zagen zij vlammen boven hun hoofden verspreidden.

Op dat moment wisten zij allen dat God Almachtig hun de Heilige Geest had geschonken. En zo konden de gelovige volgelingen plots in allerlei vreemde talen praten. En vertelden zij aan een ieder als evangelisten de wonderlijke grote daden van de Almachtige. Daarop sloten, op diezelfde dag nog, zo’n 3000 mensen zich aan en waren overtuigd van de waarheid van Gods Almachtige woorden.

Met als absoluut hoogtepunt de viering van de overwinning van Jezus Christus op de ‘Dood’. Getuige zijn herrijzenis en getuige de Heilige Geest die over de apostelen werd uitgestrooid. Een betere getuigenis bestond er niet.

Jim Postma :
Je bedoelt, 'In de hemel is geen bier, daarom drinken wij het hier', dat dit gelogen is!
De ongelovige Thomas zou zeggen: 'Eerst zien en dan geloven.'

Ik hoor het t.z.t. wel van je, beste Ronald.

vrijdag 25 mei 2018

Ronald Sörensen :
Ja Jim,ik zou mild zijn gezien de verzachtende omstandigheden. Het oordeel is niet aan mij, maar aan dat deel van het Opperwezen, dat de beproeving "menszijn" zelf heeft meegemaakt en een onderdeel is van ieder mens. Dat laatste zegt me, dat het oordeel (dat dus niet aan mij is) mild zal zijn. M.a.w. ook in het Paradijs is bier en jenever!

donderdag 24 mei 2018

Jim Postma :
Dan wacht ik nog even af, totdat jij de Eerste bent, Ronald!...@@@

donderdag 24 mei 2018

Ronald Sörensen :
Toen God de mens zag tobben begreep hij dat terugkeer naar het Paradijs onmogelijk was en hij nam de taak – een leven zonder zonden – op zich door als mens 33 jaar te volbrengen. Daarbij zou alle beproevingen moeten doorstaan, waaronder de laatste: Leven zonder God! Toen was het pas volbracht. De mensen kunnen het Paradijs weer in als ze het ultieme voorbeeld volgen!

donderdag 24 mei 2018

jim Postma :
Over Gods(diensten) kan je blijven twisten, althans over de uitleg daarvan en afhankelijk uit hoeveel talen de (Heilige) Geschriften zijn vertaald. Wat was ooit de originele tekst, voordat die verder werd vertaald. Zelf nam ik in Istanbul tijdens een congres de proef op de som bij verschillende nationaliteiten en religies (moslims, joden, christenen)Mijn simpele vraag was: 'Welke boom was voor Adam en Eva verboden?' Toen begon het al: 'De een zei, de vijgenboom, de ander de pruimenboom, ect.' En wie zegt dan dat wij gelijk hebben met de 'Appelboom'. Wie van ons was erbij?....
En wat de Drie-Eenheid betreft: Jezus was de Zoon van God Almachtig en niet de Almachtige Zelve. Waarom anders riep hij in zijn laatste uur: Éli, Eli, waarom heeft Gij mij verlaten?!'
Dus: 'Vader, vader, waarom heeft Gij mij verlaten?' (Met andere woorden: Je kan Jezelf toch niet verlaten, of wel soms?

donderdag 24 mei 2018

Ronald Sörensen :
Leuk stuk. Eén van de weinige voordelen van de multiculti samenleving is het feit dat we door het religieus fanatisme van nieuwkomers een spiegel voorgehouden krijgen en ons gaan oriënteren op onze eigen religieuze wortels.
Voor moslims is de Heilige Drieeenheid meergodendom. Voor christenen drie verschillende manifestaties van dezelfde God.
Hindoestanen hebben beelden van goden die meerdere gedaanten kunnen aannemen en zo de aspecten van het leven waar ze invloed op hebben laten zien.

donderdag 24 mei 2018

Kees Versteeg :
Leuk stuk Jim. Voor mij ben jij de pinksterbloem onder de Rotterdamse columnisten.

woensdag 23 mei 2018

Rinus Vuik :
Het ontstaan van de Christelijke kerk is niet bepaald met de zegen en/of neerdaling van de Heilige Geest gepaard gegaan, al wil dit instituut dat wel haar volgelingen doen geloven.Het Christendom berust ook niet op welke bijbelse ondersteuning dan ook.Het staat ook verre van hoe het geloof door de apostelen werd beleid, n.l. wars van welke hiearchie dan ookDe Katholieke kerk spant de kroon met de paus als dictator en zijn bischoppen, zijnde zijn generaals.Op grote afstand volgende lageren in rang,w.o de pastoors, en dan ...zij die geloven!Wikipedia is trouwens ook niet heilig(als bron)!

woensdag 23 mei 2018

Arie C. Torcque Zaanen :
Ja,..ja,.. die "Blogers" van toen die konden er wat van, jammer dat "You tube" nog niet bestond hadden de "Vlogers" mooie fimpjes van kunnen maken.
Trouwens wel veel werk van gemaakt Jim, proficiat, ik heb het 3x gelezen en ik hoop dat er wat van is blijven hangen.

woensdag 23 mei 2018

chris ripken :
Mooi verhaal, mooie prenten, dank JIM

dinsdag 22 mei 2018

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

De mooiste gedichten van de wereld 4

50 dichters kiezen hun favoriete gedicht uit de schatkamers van Poetry International en vertellen waarom.

Jana Beranová over Vasko Popa


Een kleine hommage

Het is 1970, het 1e jaar van Poetry International.
Voor vertalingen is nog weinig geregeld. Ik lees
dat mijn landgenoot Miroslav Holub uit het Duits
is vertaald en bel op. Martin Mooij vraagt mij om
te komen. Holub kreeg van het toenmalig regiem
geen uitreisvisum. maar omdat ik ook uit andere
Slavische talen kan vertalen, bevind ik me opeens
tussen de werelddichters.

Eén kijkt me aan met van die droeve wolvenogen.
Ik wist toen nog niet dat wolven een belangrijke
rol speelden in zijn Roemeens-Servische cultuur.
Het is Vasko Popa en hij leest die avond uit
‘Spelen’ voor. Poëzie als spel met ons bestaan.
Ik lees en herlees. Tuimel van verbazing naar
verbazing. Het is Beckett, maar menselijker.
Een stoelpoot die lief gebaart! Ik zie een
keukenstoel. Allicht, fauteuils hebben armen.
Absurd. Een merkwaardige herkenning.

Van het eerste festival is op papier weinig
overgebleven, maar ‘Spelen’ zijn in mijn
vertaling opgenomen in Machine van
woorden (1975), de eerste boekuitgave
van Poetry International.

In 1974, toen hij de wolvengedichten las,
kocht ik voor hem een vaatje haringen – Popa
was dol op Hollandse nieuwe. Bij het afscheid
op Schiphol struikelde ik, het vaatje viel op de
grond en rolde naar hem toe. Hij gaf het een
tik, vaatje rolde terug en ik kon het alsnog
feestelijk overhandigen. Aan het eind van zijn
leven, hoorde ik jaren later, zat hij in winterjas
op een stoel midden in de kamer te wachten
op de dood. Dat was weer een andere stoel.



vertaling: Jana Beranová

Popa was 6x gast op Poetry International


  • Nieuw

  • Reacties