‘Judas kreeg pas later een heldenrol toebedeeld’ (deel 2)

7136-judas-kreeg-pas-later-een-heldenrol-toebedeeld-deel-2

(Door Jim Postma)

Nadat Judas zich had opgehangen, uit wroeging voor zijn verraad aan Jezus, bleven de overpriesters met het bloedgeld (de dertig zilverlingen) in hun maag zitten. (Zie deel 1 over Judas.) In de ‘heilige’ tempel, waar Jezus eerder de ‘geldwisselaars’ uit diezelfde tempel had gepleurd (vergeef me mijn Rotterdams) en ze ook aan alle kanten had verrot gescholden. De ‘hypocrieten’, zoals Jezus de overpriesters graag betitelde.


Was achteraf gezien toch een grote verschrikking voor Judas nadat hij zijn meester ‘willens en wetens’ had verraden. En zich daarin zo schuldig had gemaakt aan het vermorsen van het onschuldige bloed van Jezus. Wat moet er allemaal niet in de geest en in het lichaam van Judas zijn omgegaan in zijn laatste dag op Aarde? Hij barstte menig maal van berouw in tranen uit en wierp als een bezetene het bloedgeld terug in de tempel naar de ware verraders, de overpriesters.

Volgens Matteüs 27:5 hing Judas zich daarna op aan een boom. Daarbij werd zijn lichaam uit een gereten en dat werd in Handelingen toegeschreven aan zijn val. Maar Papias beschrijft daarin een andere versie, namelijk: Judas hing zich kennelijk niet op, maar zijn lichaam was door goddeloos leven zo dik geworden dat een strijdwagen hem niet meer kon ontwijken. Zo werd Judas in deze versie in een nauwe straat verpletterd. En wel zodanig dat zijn ingewanden naar buiten golfden. Niettemin in beide versies toch een verschrikkelijke dood.

‘Akeldama’
Intussen zaten de overpriesters met het ‘bloedgeld’ van Judas in hun rats. Dit verradersgeld kon niet officieel in de offerkist worden terug gestort omdat een joodse wet dat verbood. Daarom gebruikten die priesters dit geld om een akker te kopen die zou dienen als begraafplaats voor vreemdelingen (Matteüs 27:7). Deze akker werd al gauw ‘Akeldama’ (‘bloedgeld of bloedakker’) genoemd. Vreemd dat er nergens melding wordt gemaakt waar Judas zelf werd begraven of moest het op die akker zijn geweest.

Is het overigens vreemd dat de manier waarop Judas zijn verraad heeft gepleegd nu in het christendom als tweezijdig wordt beschouwd. Aan de ene kant vonden en vinden christenen het onbegrijpelijk dat hij als een van Jezus beste vertrouwelingen geld belangrijker scheen te vinden dan de drie jaar lange vriendschap met zijn leermeester. Na alles wat hij van Jezus had gezien en gehoord.

Vooral ook de manier waarop Judas zijn verraad pleegde ,strijkt ook nog in deze tijd, tegen alle haren in. Zijn noodlottige begroeting als vriend zijnde en de absoluut walgelijke kus van Judas op het gezicht van Jezus, louter om hem te identificeren en hem over te leveren aan een zekere dood. Dit alles vond toen nog in het donker plaats om dit ene fragment nog meer luguber te maken. In het Nieuwe Testament wordt hier meerdere malen aangegeven dat Judas uiteindelijk onder satanische invloed tot zijn verradersdaad werd gedreven.

Verkeerd beeld

Maar is dit allemaal wel zo?

In de recent vertoonde ‘The Passion’ hier op de televisie met zo’n drie miljoen kijkers, zowel gelovigen als niet-gelovigen, kreeg iedereen een rollenspel toebedeeld. Te vergelijken met in die tijd van de Romeinen met de dodelijke kus van Judas voor Jezus. Daarin was zeer zeker ook sprake van een rollenspel toen Jezus ruim van te voren riep naar Petrus: ‘Voordat de haan (straks) drie keer kraait, zal Gij mij hebben verloochend (eveneens een vorm van verraden).

Opmerkelijk detail trouwens in deze huidige The Passion in de Bijlmer is dat nota bene een zwarte man (acteur) hier de verfoeilijke rol van Judas kreeg toebedeeld. Daar moet in de regie wel heel goed over zijn nagedacht Vooral in een tijd waarin nog heftige discussies worden gevoerd over al of niet ‘Zwarte Piet’.

Waarom, zo zou je ook kunnen afvragen, dit keer niet een zwarte man in de rol van Jezus en degene die nu voor Jezus speelde in de rol van Judas?! Zouden die miljoenen kijkers in dit laatste geval meer geschrokken zijn geweest dan van deze ‘Zwarte Judas’? Stel je voor een ‘Zwarte Jezus’, dan valt het hele Vaticaan van zijn ivoren troontje af.

Na zo’n 2000 jaar terug is hier ook de vraag gerechtvaardigd of wij met zijn allen niet het totaal verkeerde beeld hebben van het zogenaamde ‘Judasverraad’ destijds? Want volgens enkele evangeliepassages (Johannes 6, 64) speelde Judas alleen maar de rol die hij kreeg toebedeeld.

Immers Jezus wist ruimschoots van te voren dat uitgerekend Judas hem ging verraden. Hij moedigde hem zelfs daartoe aan tijdens het ‘Laatste Avondmaal’. Met andere woorden, Jezus moest worden overgeleverd en sterven met zijn laatste adem niet alleen ‘Eli, Eli, waarom heeft Gij mij verlaten…’, maar zeker ook: ‘Het is volbracht!’

‘Willoze pion’
Of Jezus dit nu zelf wilde of niet, hij moest en zou zijn heilige opdracht voltooien en verzette zich in het geheel niet tijdens zijn overlevering en tijdens zijn verdere lijdensweg naar Golgotha (‘de Schedelplaats’). In dit kader, zoals ikzelf, wordt de rol van Judas hierin gezien als een willoze pion. Behorend bij een groots Goddelijk Plan van God de Almachtige zelve.

Zo getuige ook het zogenaamde ‘Het evangelie van Judas’.

Een van Jezus andere leerlingen heette ook Judas, namelijk ‘Judas, een zoon van Jacobus’, zoals in de Bijbel (Handelingen 1:13) staat geschreven. Naar alle waarschijnlijkheid, zo zeggen de Schriftgeleerden, werd hiermee bedoeld Judas Taddeüs. Deze laatste werd beschouwd als de schrijver van de brief van Judas in de Bijbel, hoewel die zich in de brief aanduidt als de broer van Jacobus (Judas :1). Sommige anderen beschouwen deze brief overigens als een document uit de 2e eeuw. Deze figuur of figuren (zie mijn deel 1) mag u beslist niet verwarren met Judas Iskariot.

De apostelnamen
Om hier toch nog even het geheugen op te frissen van de ware Schriftgeleerden onder u (uitgezonderd de overpriesters, hogepriesters en vooral de Farizeeërs), kunt u zich nog herinneren wie Judas plaatsvervanger werd bij de apostelen? Dat is te vinden in het Bijbelboek Handelingen van de Apostelen 1:15-26. Door loting werd toen Mattias aangewezen als de plaatsvervanger van Judas.

En nu voor de finale quizvraag in deze: Wat waren de (volledige) namen van alle apostelen?

Hier komen zij: Simon Petrus, Andreas, Jakobus de Meerdere, Johannes, Filippus, Bartolomeüs, Tomas, Matteüs of Levi, Jakobus (zoon van Alfeüs), Judas Taddeüs, Simon de Zeloot, Judas Iskariot en in Handelingen: Mattias en Paulus). Als u er nu tien goed heeft mag u door naar de laatste ronde.

Tenslotte ‘Het Evangelie naar Judas’. In 2004 werd op een congres formeel de mededeling gedaan van de vondst van een evangelie naar Judas. Het blijkt een gnostisch geschrift te zijn dat in een Koptische vertaling onderdeel was van de vondst van de Codex Tschacos omstreeks 1978.

Op verzoek van Jezus
De meeste van deze onderzoekers zijn van mening dat de oorspronkelijke Griekse test tussen 130 en 170 moest zijn ontstaan. Dit binnen de gnostische stroming die wordt aangeduid als sethianisme. Net zoals alle andere gnostische evangeliën is dit geschrift niet te vergelijken met de vier canonieke evangeliën die opgenomen zijn in het Nieuwe Testament. Met name de drie synoptische evangeliën vertellen een doorlopend verhaal over het leven van Jezus. De gnostische evangeliën en ook het geschrift ‘Het Evangelie naar Judas’ vermelden vrijwel niets daarover.

In 2006 werd door National Geographic Society de eerste Engelse vertaling en interpretatie daarvan uitgegeven. De essentie daarvan was een verschuiving van het beeld van Judas als schurk en verrader naar een ‘heldenrol’(!).

De belangrijkste auteur, Bart Ehrman, noemde daarin Judas ‘de belangrijkste vertrouweling en vriend en degene die Jezus beter kende dan wie dan ook en die hem aan de autoriteiten uitleverde omdat Jezus dat van hem verlangde’. Door hem immers uit te leveren verleende Judas hem de grootst denkbare dienst. Dit geschrift zou ook nog onbekende authentieke uitspraken van Jezus bevatten.

Al kort na deze relatief recente onthullingen werden door de vele vakbroeders op dit vakgebied ernstige twijfels uitgesproken over deze interpretatie. Daarmee is dus zeker niet dit grote mysterie tussen Jezus en Judas opgelost in onze ogen.

(Wordt vervolgd: deel 3, het slot met de nodige bronvermeldingen).

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

De kluts kwijt


Je zou ze de kost moeten geven die gedurende

deze enorme hittegolven de kluts zijn kwijt

geraakt. Waarvan recentelijk weer ondergetekende.


In de bloedhitte ben ik op zoek naar een

Kringloopwinkel in het dorp Oude-Tonge. Daar

buiten, midden in natuurgebied en boerenland,

bivakkeer ik vaak om de hitte in de stad te ontvluchten.


Hoewel, zo ontdek je al snel van stad naar platteland:

‘Vluchten kan niet meer.’


Afijn. Een keer had ik daar jaren geleden in dit vriendelijke

dorpje een matras gekocht voor mijn buitenhuisje.

Maar nu kon ik de tweedehands-winkel niet meer

direct terugvinden.


Geheel de weg kwijt stopte ik mijn oude bestelwagentje

langs de kant van de weg, toevallig in de buurt van

een autogarage. Zo’n vijftig meter daar vandaan.


De goedlachse automonteur wees mij onmiddellijk

de goede richting. Namelijk naar de volgende rotonde.

Ik had mij dus eenvoudig vergist. Omdat de monteur

mijn auto niet zag, vroeg hij: ‘Bent u lopend?! Het is nog

wel zo’n driekwart kilometer hier vandaan?’


Geruststellend antwoord ik hem: ‘Nee, mijn wagen

staat wat verder op. Ik was alleen even de kluts kwijt.’


Op dat moment loopt de monteur naar een van de

auto’s en vraagt met een ‘big smile’: ‘Zo, u was de kluts

kwijt, hè? Nou, dan heeft u geluk. Heb er hier nog eentje

liggen voor een goedkoop prijsje. Hoeft u ook niet meer

naar de Kringloopwinkel.’’


Jim Postma


  • Nieuw

  • Reacties