Opvang van asielzoekers valt totaal verkeerd

6857-opvang-van-asielzoekers-valt-totaal-verkeerd

(Door Jim Postma)

De stad Rotterdam is sinds 2015 zo’n 2.500 asielzoekers ‘rijker’ geworden. De meeste van hen hebben reeds huisvesting of een huis gekregen. Haast allemaal (zo’n 95 procent) krijgen thans een bijstandsuitkering. Volgens het Sociaal en Cultureel Planbureau worden in het komende jaar nog honderden familieleden verwacht van de vluchtelingen in het kader van de gezinshereniging. Vorig jaar, in 2016, kwamen voornamelijk alleenstaande mannen naar Rotterdam.

De nieuwkomers in de bijstand vertegenwoordigen thans zo’n vijf procent van het totaal aantal bijstandsgerechtigden in de Maasstad. Met het aantal van 2.500 vluchtelingen zit Rotterdam ruim boven het aantal dat wettelijk is verplicht. Slechts enkele van hen zijn hier aan een vaste baan gekomen, daarnaast een paar vluchtelingen met een losse- vaste baan. Zo’n 150 asielzoekers doen op dit moment vrijwilligerswerk onder meer als tolk bij Vluchtelingenwerk.


Zowel Leefbaar Rotterdam als de PvdA hebben geprotesteerd bij het college van B & W over de status van de vluchtelingen in de bijstand. Zij vrezen dat deze groep jarenlang met een uitkering blijft zitten. De PvdA benadrukt dat er voor deze asielzoekers een betere begeleiding moet komen naar vast werk middels uitvoerige taallessen, cursussen en het omzetten van diploma’s.

In de stad zelf wordt hier al lange tijd schande over gesproken. Vooral bij zzp’ers die zelf moeilijk aan de slag kunnen komen zijn de groep “nieuwe Rotterdammers’ een doorn in het oog. Zelf kunnen zij, indien noodzakelijk, moeilijk aan een bijstandsuitkering komen. Ook bij mensen die al lange tijd op de wachtlijst staan voor geschikte huisvesting valt de voorrang bij het toewijzen van huizen aan vluchtelingen totaal verkeerd.

Zo zegt een alleenstaande geboren en getogen Rotterdammer (25 jaar oud: ‘Moet ik dan eerst hier mijn stad en land uitvluchten om als vluchteling terug te komen en op een presenteerblaadje een huis te krijgen met uitkering!’

Jeroen Waardenburg. :
En dan realiseren dat de voorspoed die wij als ingezetenen van Nederland hebben, voor ons cadeau is.CITAAT.

Ach cadeau de meesten hebben er heel hard voor moeten werken;maar chris ripken hen die jou bijdrage goed lezen weten wat je wil zeggen in het algemeen heb je geen ongelijk.

Dan de bijdrage van enrico Groeneveld een realiteit die net zolang te water gaat tot hij barst.Dat gaat een keer fout lopen als de werkende mens het goed zat is te werken voor een ander.

zondag 26 nov 2017

Jan Tak :
Quote: "En dan realiseren dat de voorspoed die wij als ingezetenen van Nederland hebben, voor ons cadeau is"

Nou beste Chris gefeliciteerd met je cadeau :-(
Realiseer je eens dat ik en met mij het merendeel van de Nederlanders, nimmer iets van de maatschappij cadeau hebben gekregen. We moesten er voor werken en velen werken er nog steeds voor tegenwoordig tot aan hun 67e jaar, harde arbeid, verschoven diensten, in weer en wind en soms onder gevaarlijke omstandigheden, gewoon uit plichtsbesef voor gezin en maatschappij.
En daarom Chris hebben we het nu goed, maar degenen die het cadeau hebben gekregen lagen meestal 's ochtends nog in hun nest omdat er altijd weer burgers waren die zich wel verantwoordelijk voelden om zelf voor hun gezin te zorgen.
Cadeau gekregen? Schaam je.

zondag 26 nov 2017

chris ripken :
Prachtige foto's overigens!

zondag 26 nov 2017

chris ripken :
Dit is inderdaad een onderwerp met een dilemma.
Wij, ik ben ook zzp kunstenaar, kunnen ons qua inkomsten vaak gelijk stellen aan een bijstand niveau of minder,maar verder kunnen wij ons niet identificeren met vluchtelingen.
-Ik heb gekozen voor een bestaan dat ik zelf wens vorm te geven en waarvan het nut voor een ander en/of een economische waarde moeilijk is vast te stellen.
Een vluchteling daar aan tegen heeft niets kunnen kiezen er restte hem/haar slechts de vlucht.
Ontheemd, in babelonische spraakverwarring, hongeroedeem, posttraumatische stress,vaak alleen op de wereld wordt de"vluchteling "hier onthaald in Groningen waar een verblijf in een "kamp"misschien uiteindelijk resulteert, voor de gelukkige onder hen, in een bijstandsuitkering en een onderkomen.
Laat ons prat gaan op onze beschaving, die mede gebaseerd is op het idee dat wij gelijk zijn en dezelfde rechten hebben als mens.
En dan realiseren dat de voorspoed die wij als ingezetenen van Nederland hebben, voor ons cadeau is.

zaterdag 25 nov 2017

enrico Groeneveld :
als bij mij in de portiekflat een woning vrijkomt, dan komen er nieuwe mensen die 7/8 jaar op de wachtlijst hebben gestaan. Als je nu in Rotterdam een bijstandsuitkering aanvraagt, krijg je de eerste maand niets behalve dat je veel moet solliciteren en daarna ook nog allerlei trajecten. Ik vind het echt zeer oneerlijk, ook al zijn deze mensen schijnbaar gevlucht, dat er met twee maten wordt gemeten. Mijn vriendin werkt zich de ballen uit de broek in de thuiszorg en moet aanzien dat haar somalische buurvrouw helemaal niets doet, de taal niet spreekt (geen woord) en dat haar huisje helemaal piekfijn ingericht is de laatste tijd... lekker hoor gemeente rotterdam!

vrijdag 24 nov 2017

Hennie van der Zouw :
In juni heeft de VNG een motie (op initiatief van de Drechtsteden, Amsterdam, Rotterdam en Eindhoven) aangenomen waarin het Rijk werd opgeroepen de dreigende tekorten op de bijstandsuitkeringen terug te draaien. Zie verder: http://www.dordrecht.net/nieuws/2017-11-24-21317-gemeente-tekent-bezwaar-aan-tegen-miljoenentekort-bijstand.html

vrijdag 24 nov 2017

Jeroen Waardenburg. :
Dat gaat een mooie discussie worden hier tussen links en rechts.
Wij zijn benieuwd.

vrijdag 24 nov 2017

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

De mooiste gedichten van de wereld 4

50 dichters kiezen hun favoriete gedicht uit de schatkamers van Poetry International en vertellen waarom.

Jana Beranová over Vasko Popa


Een kleine hommage

Het is 1970, het 1e jaar van Poetry International.
Voor vertalingen is nog weinig geregeld. Ik lees
dat mijn landgenoot Miroslav Holub uit het Duits
is vertaald en bel op. Martin Mooij vraagt mij om
te komen. Holub kreeg van het toenmalig regiem
geen uitreisvisum. maar omdat ik ook uit andere
Slavische talen kan vertalen, bevind ik me opeens
tussen de werelddichters.

Eén kijkt me aan met van die droeve wolvenogen.
Ik wist toen nog niet dat wolven een belangrijke
rol speelden in zijn Roemeens-Servische cultuur.
Het is Vasko Popa en hij leest die avond uit
‘Spelen’ voor. Poëzie als spel met ons bestaan.
Ik lees en herlees. Tuimel van verbazing naar
verbazing. Het is Beckett, maar menselijker.
Een stoelpoot die lief gebaart! Ik zie een
keukenstoel. Allicht, fauteuils hebben armen.
Absurd. Een merkwaardige herkenning.

Van het eerste festival is op papier weinig
overgebleven, maar ‘Spelen’ zijn in mijn
vertaling opgenomen in Machine van
woorden (1975), de eerste boekuitgave
van Poetry International.

In 1974, toen hij de wolvengedichten las,
kocht ik voor hem een vaatje haringen – Popa
was dol op Hollandse nieuwe. Bij het afscheid
op Schiphol struikelde ik, het vaatje viel op de
grond en rolde naar hem toe. Hij gaf het een
tik, vaatje rolde terug en ik kon het alsnog
feestelijk overhandigen. Aan het eind van zijn
leven, hoorde ik jaren later, zat hij in winterjas
op een stoel midden in de kamer te wachten
op de dood. Dat was weer een andere stoel.



vertaling: Jana Beranová

Popa was 6x gast op Poetry International


  • Nieuw

  • Reacties