Napoleon in de raad

6611-napoleon-in-de-raad (Door Ronald Sörensen)

Napoleon in de raad

Bij de huldiging van Feyenoord op het stadhuis zag ik de vertegenwoordiger van de Rotterdamse dieren in de Burgerzaal rondlopen. De kleur van zijn schoenen – opvallend roze – deden me denken aan een toepasselijk boek: Animal Farm van George Orwell.

We zien in de versplintering van ons politieke landschap steeds meer politici komen, die zich opwerpen als de belangenvertegenwoordiger van één enkele groep. In onze stad worden zo dieren en moslims apart bediend: Het wachten is op de 50 plussers.


Mij lijkt het beter om domicilie te zoeken binnen een bestaande partij en daarbinnen de belangen van een bepaalde club te verdedigen. Daardoor hebben moslims binnen de Peveda en het CDA voor hun achterban een bevoorrechte positie in onze samenleving kunnen bereiken, waarmee ze werkelijk iedere dag het nieuws bepalen. Iets dat van andere import religies niet kan worden gezegd.

Ik ben nu 70 jaar en ik zet me binnen Leefbaar in voor de belangen van ouderen. Eén enkele vertegenwoordiger bereikt niet een tiende van wat een grote partij kan bereiken. Toen ik éénpitter in de Staten van Zuid-Holland was, heb ik me dan ook direct bij de grootste partij, de VVD, aangesloten om toch enkele belangrijke moties op milieugebied binnen te halen. Ik kon dat makkelijk verkopen, omdat de belangen van Leefbaar Zuid–Holland niet ver afweken van de provinciale standpunten van de liberalen.

De vertegenwoordiger van de dieren in onze stad zou erg blij moeten zijn met onze politieke voorman Joost Eerdmans, die een fervent voorvechter voor dierenrechten is. Helaas voor de op roze schoenen lopende dierenpoliticus is Eerdmans ook van Leefbaar Rotterdam en daar hebben de dieren in onze stad klaarblijkelijk een afkeer van, want vrijwel geen enkel voorstel van ons wordt door hun vertegenwoordiger gesteund.

Wel zijn de dieren voor meer gelukzoekers, voor het vertroetelen van illegalen, tegen een nieuw Feyenoord stadion en tegen betere politiecontroles. Ook mag de politie niet etnisch profileren; inconsequent omdat dieren dat aan één stuk door zelf wel doen. De vogels in mijn tuin zijn niet bang voor mij, maar tegen onze kat hebben ze een enorm vooroordeel. Hetzelfde geldt voor de eenden in de sloot; zodra ze een hond zien, reageren ze uiterst afwijzend, terwijl ze kinderen juist vrolijk snaterend benaderen. Niet erg consequent dus dat gedrag van hun stedelijke vertegenwoordiger.

Wel is duidelijk waarom hij zo’n moslimknuffelaar is. Door het feit dat de volgelingen van Mohammed geen voedsel mogen verspillen (heeft Mohammed zelf 1400 jaar geleden gezegd!) worden hele broden en overtollige pizza’s aan de waterkant gegooid, zodat ratten en ander (on)gedierte welig kunnen tieren.

Maar als je gedrag van onze dierenvriend in de raad volgt en analyseert, dan kan je slechts tot één conclusie komen: Dieren zijn socialistisch! En als je je dat realiseert, dan kom je uiteraard uit bij George Orwell terecht, die in 1945 tot dezelfde conclusie kwam.

Vandaar de aanhef van mijn gedachtenspinsel.

Hans Roodenburg :
Haha. Ik overweeg in mijn gemeente een anti-hondenpoeppartij op te richten. Slechts één thema: niet hondenschijt op straat of in de grasperken deponeren maar in de daarvoor bestemde rode bakken van de gemeente. Gaat heel eenvoudig met een plastic zakje. Voor de rest stem ik ALTIJD mee met de meerderheid. In mijn gemeente bestaat die uit SGP, CDA en VVD. In de oppositie zitten Christen-Unie, PvdA, SP en Algemeen Belang Tholen. Ik ben benieuwd...

dinsdag 18 jul 2017

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

Liever Turks dan Paaps..

(Door Geert-Jan Laan)

Tijdens de Nederlandse vrijheidstrijd, de 80-jarige oorlog dus, was een gevleugelde uitdrukking:,, Liever Turks dan Paaps.”Dat sloeg op de moslimbondgenoten in een land dat nu Turkije heet. In de strijd tegen de Spanjaarden was de sultan een belangrijke bondgenoot van de jonge Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden. In de harem van de sultan bevinden zich ook een grote hoeveelheid, door Nederland geschonken, Delfts blauwe tegels en andere kunstvoorwerpen.

Nederland was ook het eerste westeuropese land dat het moslimrijk erkende. En ook de eerste staat die een eigen ambassade in de stad opende die toen nog Constantinopel heette.Op onze beurt namen we de Turkse tulpenbollen mee en ontwikkelden zo een handel die tot op de dag van vandaag vele honderden miljoenen euro's en dollars waard is geworden.

Nu is het natuurlijk niet zo dat onze strak en streng gereformeerde voorvaderen ook vijf keer per dag op een matje in de richting van Mecca bogen met de tekst :,,Allah is groot.”

En katholieken werden niet onthoofd of op de brandstapel geworpen, maar wanneer zij zich in hun schuilkerken een beetje rustig hielden dan was een ander nieuw woord van toepassing. Het werd “gedoogd”.

En ik weet ook wel dat wanneer ooit de moslimtroepen niet voor Wenen waren tegengehouden de kans groot zou zijn dat wij ook in hoofddoekjes en lange jurken gekleed zouden zijn, maar dat is allemaal niet gebeurd.

Dus hebben we vrijheid van godsdienst. En dus plaatst iemand die de moskee wil sluiten zich buiten de orde in dit land.

En dat zou ook moeten gelden voor een politieke partij die geen leden en geen gekozen aanvoerder heeft.

Een fors aantal jaren geleden toen de Arabische landen dankzij de sterk gestegen prijzen van ruwe olie vele miljarden hadden te verteren was ik op een Europees/Arabisch symposium in de Zwitserse stad Montreux. Aanwezig was ook een uit Ijmuiden afkomstige vishandelaar. Ik vroeg aan hem of hij de Arabieren wilde overhalen onze malse Hollandse nieuwe te kopen en te consumeren. Hij knikte ontkennend. ,,Nee, dat houdt niet lang in de woestijn.” Hij troonde me mee naar een aanpalende kroeg en liet me samenzweerderig een soort kompas zien met allemaal in het Arabische afgedrukte plaatsnamen van over de hele wereld. ,,Kijk,“sprak hij terwijl hij een plaats dicht bij Montreux opzocht. De kompasnaald verschoof en hij wees:,, Daar ligt Mecca. Want zo'n Arabier ligt niet graag met zijn reet in de richting van Allah. Ik heb het de Meccafinder genoemd. ” Ik vroeg hoeveel het moest kosten. ,, Ik heb het in Italie laten vergulden. Zeg maar vijf honderd dollar.”

Een paar dagen later meldde hij dat hij er al zo'n zestig had verkocht.

Opnieuw had de koopman gewonnen van de dominee.


  • Nieuw

  • Reacties