Machtspelletjes: De bromvlieg en de spin

6564-machtspelletjes-de-bromvlieg-en-de-spin (Door Jim Postma)

Zit weer ouderwets op mijn ‘buiten de stad plekkie’ in de buurt van Oude-Tonge (Goeree Overflakkee), vlakbij mijn zeer favoriete plaatselijke stamcafé ‘De Geit’. Te midden van natuurgebied, zangvogels, hinnekende paarden, kakelende kippen, tokkelende pauwen, haast paradijselijk, ware het niet…

Af en toe word ik tot grote woede toe geplaagd door insecten. Ja en wie eigenlijk in dit leven niet. De zogenaamde plaaginsecten of insectenplagen, weet u wel. De ene keer wolken van brommende en zoemende vliegen, dan weer het eindeloze getreiter van zoemende muggen rond mijn kop. Dan sla ik er op los met kranten, vliegen- en muggenmeppers, vliegenvangers, muggenstekkers en niet te vergeten mijn allergrootste vrienden in deze: spinnen!


Met hun prachtige zeer vakkundige geweven ‘dodelijke’ spinnenwebben. Hier kan geen menselijke wever tegen op. Wat een absolute kunstenaars zijn spinnen in deze. Naast al hun bijzondere vangkunsten hebben zij voor mij nog een groot voordeel: het wegjagen van lastige vrouwen. Als ze mijn spinnen zien vluchtten zij krijsend, hoog gillend soms, van mij vandaan.

In sommige gevallen, het hangt van het ‘geval vrouw’ af, tot mijn grote vreugde. Wat een absolute rust voor mij. Ik kan zo genieten van de stilte, zonder al dat gekeuvel en eindeloos gekwetter om mij heen. Nee, in dat opzicht ben ik niet altijd bepaald vrouwvriendelijk. Om het nog maar zachtjes te zeggen.

Stofzuiger
Terug naar mijn spinnen. Toegegeven, ze behalen niet bepaald de schoonheidsprijs. Vooral de reeds oudere spinnen met hun verouderde webben maken er soms een rotzooitje van. Dan wil mijn ‘vrouw’, vriendin of vrouwelijke collega (doorhalen wat niet van toepassing is) er met de stofzuiger tegen aan.

Maar sinds ik daar als geboren ‘goede’ dictator de spreekwoordelijke ‘doodstraf’ op heb gezet, laten zij het zeer verstandig wel uit hun hoofd. Vrouwen kunnen in dit opzicht meer verstandig zijn dan menig man. Een vrouwenhater ben ik dus beslist niet, maar bewaar wel voor deze toch zeer aparte ‘goddelijke creatie’ mijn kritisch grenzen. Ja, je bent een dictator of niet, nietwaar?!

Het aantal vliegen en muggen dat ik in dit leven reeds met duizenden, zo niet tientallen duizenden met groot genoegen heb vermoord (ze zuigen letterlijk het bloed onder je nagels vandaan) is in cijfers niet meer te tellen. Daar kan je zo intussen een compleet crematorium mee vullen. In deze voel ik mij graag een Romeinse keizer.

Zelden, een grote uitzondering daar gelaten, gaat mijn duim in deze naar boven. En zeg maar rustig in 999 van de 1000 keer naar beneden.

Soepkom
Alleen gisteren had ik zo’n gek uitzonderingsgeval. Een grote bromvlieg was in mijn soepkom gevallen, waarin gelukkig alleen afwas water zat. Het kreng was aan het verzuipen en tolde als een dolle brommer door de kom. ‘Je verdiende straf!’, beet ik hem nog toe. Maar toen was de lol er ook weer meteen vanaf.

Ik stond nu op het punt hem (neem aan dat het een ‘hij’ was) door de gootsteen te spoelen. Nog levend en wel. En dan het liefst vervolgens naspoelen met gloeiend heet geiserwater. Toen ik echter op het punt stond deze vreselijke straf daadwerkelijk uit te voeren – mijn hand zat al aan de rode geiserknop – verscheen ineens het kwade gezicht van mevrouw Thieme. U weet wel, de opperdame van de Dierenpartij. Zeer zeker in Haagse kringen bekend als de grootste ‘bromvlieg’ van het hele Binnenhof. Bestraffend en nijdig als een spookachtige spinnenkop brieste zij het uit: ‘Vuile dierenbeul!’

Maar in dit geval bracht ‘lady spider’ mij, dus dank zij haar, gelukkig op andere gedachten. Wellicht meer diervriendelijk, maar zeer zeker veel effectiever…. Zoals het ‘twee vliegen in een klap slaan.’

U raadt het al. Voer voor mijn spinnen! Met een cocktailprikker stak ik in eerste instantie mijn prooi de spartelende bromvlieg de helpende hand toe. Toen hij er vanzelf op sprong als zijn enige reddingsvest hoorde ik hem vreugdevol brommen: ‘Gôh, wat een aardige meneer. Mijn redder van de verdrinkingsdood!’

‘Wat een wereld!’
‘Ja, ja’, dacht ik met een valse grijns, ‘dat had je gedacht hè!’ En met een haast ingestudeerd piekgebaar, piekte ik de dikke brommer in het spinnenweb. Meteen hartstikke raak, vlak naast de roos. Wat ‘brommertje’ toen moet hebben gedacht zal wel iets zijn geweest van: ‘Eerst laten ze je verzuipen. En daarna gooien ze je zonder enig geweten in de leeuwen- c.q. spinnenkuil. Wat een wereld!’

Nu ging ‘brommertje’ nog harder tekeer dan even daarvoor in mijn soepkom. Tot mijn verbazing kwam mijn grote vriend ‘de spin’ niet direct uit zijn donkere moordhoekje. Het was eerder een spinnetje, zeker vijf keer kleiner dan mijn prooi. ‘Klein, maar fijn en wel hartstikke dodelijk’, dacht ik toch verheugd..

Foto: Lee Wilson

Bij nadere bestudering (wat bestudeer ik de ó zo vriendelijke en vredelievende natuur toch graag) bleek vriend spin bezig een eerdere vliegenvangst in de bekende spinnenwatten te rollen. Voor een lekker maaltijdje achteraf. ‘Die heeft zeker even geen trek’, dacht ik spijtig. En: ‘Wat nu?!’

De lol om brommertje ook in de watten te zien spinnen, was er dus voor mij af. En zo hoorde ik hem al brommend en zoemend voor zijn leven smeken. Ja, wat doe je dan als dictator? Of toch bij zeer grote uitzondering als ‘genadig Keizer’?!

Genadevol
‘Bovendien’, dacht ik nu genadevol, ‘je zal het wel uit je stomme vliegenhersens laten, om bij mij zonder geldige invitatie nog een keer in mijn bloeddorstige arena te komen. En zo met dezelfde cocktailprikker bevrijdde ik brommertje uit de dodelijke spinnenkuil.

Maar wat gebeurde er uiteindelijk tijdens deze loshaal operatie? Tijdens het loshalen, bleef hij met een vleugel aan een enkele lange spinnendraad hangen. En zo begon hij nogmaals te tollen als een dolle. Nog steeds voelde ik daardoor de macht in mijn handen. Nu pas viel mijn definitieve besluit. ‘Je uiteindelijke lot heb je nu in eigen poten en vleugels’, zo sprak ik hem vriendelijk, maar keizerlijk toe.

Ik keerde mij hoog verheven om na dit toch heftige avontuur van deze adembenemende voorstelling. Buiten gekomen relaxte ik met een pretsigaretje en met aanverwant borreltje. Mijn dag kon niet meer stuk.

Een kwartiertje later keer ik gemoedelijk terug naar de plek des onheil. Inderdaad, het lot had voor brommertje - voor mij zeer verassend - toch gezegevierd! Mijn handen waste ik zodoende als Pontius Pilatus in volle onschuld. Ons brommertje was tenslotte met vol behoudt van vleugels en al vliegensvlug uit dit verhaal verdwenen. In volkomen vrijheid. Overal rondzoemend in Vliegenland: ‘Wat ik vandaag allemaal heb meegemaakt is haast met geen pen te beschrijven. Ik ga er een column over schrijven!’

Wat is macht toch voor ons allen een zeer gevaarlijke levensbedreigende macht.

Kees Versteeg :
Aforisme: Mensen die geen vlieg kwaad doen kun je zo doodslaan.

http://www.woorden.org/quotes/?auteur=Kees%20Versteeg

zondag 25 jun 2017

jim postma :
En wat te denken van de 'plagen in Egypte' onder Farao voor de Brexit of was het de Exit?!

En waren het er nu zeven of tien. Of haal ik hier nu plagen en geboden door elkaar.

Anders vraag ik het nog een keer aan meneer 'Korzakov'.

donderdag 22 jun 2017

Jan Tak :
Een hoge functie als "Terminator Jim" had er dus ook in gezeten. Begin jaren '60 was er hongersnood in China en Mao verkondigde de beroemde "vernietigingscampagne van de 4 plagen" Deze plagen waren ratten, vliegen, muggen en vooral mussen.

Tot zoiets zie ik Kim ook in staat.

donderdag 22 jun 2017

Jim postma :
Ben er geweest in dit schitterende socialistische/communistische arbeidsparadijs, bijgenaamd: 'Alice in Wonderland.'

Mijn bijnaam daar ter plekke was: 'Jim Kill Soon!'

Als Kim dat had gehoord zat ik zeer waarschijnlijk niet meer hier!...@@@

donderdag 22 jun 2017

Jan Tak :
Sowieso zou ik hem geen pilsje geven maar doodslaan zo zijn wij niet opgevoed. Bovendien is de vraag wie goed en slecht kan/mag bepalen;

Bijvoorbeeld één van de grootste massamoordenaars ja zelfs waarschijnlijk de aller grootste met 78 miljoen slachtoffers was Mao.
De man heeft zijn "maosoleum" waar nog iedere dag duizenden chinezen hem komen eren.
Met Mao vergeleken was Kim Il Sung, de vader van de huidige dictator, met 1.7 miljoen slachtoffers slechts een beginner, daar kwam onze buurman Leopold II een factor 10 nog overheen. De man heeft notabene nog steeds een monument in Oostende.

Zo gezien valt de huidige dictator Kim Jong-Il nog mee.


woensdag 21 jun 2017

Jim Postma :
Vreemde vraag wellicht (ja Jan, dat krijg je hier):

'Mag je een dictator van bijvoorbeeld het kaliber Kim Jung Un doodslaan?
Al zit hij als 'superspin' midden in zijn web, gevuld met miljoenen uit hongerdood spartelende mensen?

Mevrouw Thieme?!

woensdag 21 jun 2017

Jan Tak :
Spinnen genoeg Jeroen.

Was een aantal jaren geleden in de Pantanal in een kroegje midden in het oerwoud je kwam er alleen met de taxi zomaar een stukje wandelen was levensgevaarlijk niet alleen door de talrijke krokodillen maar vooral de nietsontziende mens.
Aan de bar toonde een man mij een omgekeerd glas op een bord en in het glas een gigantische spin. De bedoeling was dat ik zou schrikken maar dan heb je buiten Jan gerekend.
Zonder aarzelen tilde ik het glas met de bedoeling dat de man dan met een spin op een bord achter bleef, maarrr.... het rotbeest greep de rand van het glas en daar stond ik met een spin van bijna 10 cm die vrolijk aan mijn vingers friemelde.

Ach als een volleerd arachnoloog heb ik het dier rustig in de bosjes gedeponeerd onder applaus van de aanwezige dames. De barman adviseerde later dit nooit meer te doen, de spin bleek zeer giftig en de schrik van de lokale bevolking.

woensdag 21 jun 2017

Jan Tak :
Van de Oude Binnenweg in het grote Rotterdam naar dorpskroeg de Geit op de Kaai van Oude Tonge, het doet vreemde dingen met de mens.
Straks veilig weer terug Jim en veel plezier.

woensdag 21 jun 2017

jim postma :
Nu je het zegt, beste Ronald kan ik mij deze tekst(en) uit het Oude Boek weer herinneren.
Maar tijdens het schrijven van bovenstaand verhaal (filosofisch gericht aan alle slechte dictators en andere schurkachtige machtswellustelingen (vul ze allemaal maar in, totaal niet aan gedacht. Zeker een zeer welkome aanvulling voor het gehele moraal van dit epistel.
Ergens wist ik wel dat ik nu zowel boven (in de hemelen) goede vrienden heb als hier beneden (onze spinnen dus, die geen mens kwaad doen). Een aanrader dus voor u allen.

dinsdag 20 jun 2017

Ronald Sörensen :
Voor zowel Joden als moslims zijn spinnen dieren die je niet mag doden.
1 Samuël 24:4. David wordt achterna gezeten door de soldaten van Saul, maar God zendt een spin om hem te redden. De spin weeft een web waarachter hij zich verschuilt: Davidster !

Moslims hebben zo’n zelfde verhaal. In de Koran wordt de spin nog als slecht voorbeeld gebruikt (broos huis) maar in de Hadith helpt de spin Mohammed op dezelfde wijze als de spin David geholpen heeft ( http://www.missiokids.nl/Islam/Verhaal-VluchtMohammed.html )

dinsdag 20 jun 2017

Rinus Vuik :
Ik heb genoten van deze column van jou Jim, een genot om te lezen.Mooie link ook naar 'de macht(en)'die mensen kan/kunnen maken en breken.

dinsdag 20 jun 2017

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

Over de schrijver

Jim Postma

Jim Postma (Rotterdam, 29-02-1948) is samen met Geert-Jan Laan in 2008 de papieren weekkrant Rotterdam Vandaag & Morgen begonnen, later gevolgd door deze elektronische krant.

Beide initiatiefnemers werkten daarvoor jarenlang als onderzoeksjournalisten bij de toenmalige dagkrant Het Vrije Volk.

Jim Postma werd in die tijd ook bekend van zijn dagelijkse rubriek ‘Stukgoed’, over de kleine dingen in het leven, die voor velen toch bijzonder belangrijk zijn. Zoals ‘normen en waarden’.

In dit kader onderscheidt hij zich de laatste paar jaar in weekkranten als columnist en recensent in het Rotterdamse kunstwereldje.

Ooit begon hij in 1965 als jong journalist bij de dagkrant De Rotterdammer en vertrok daarna voor zeven jaar naar Afrika als correspondent, onder meer voor Radio 1 en 2.

In de negentiger jaren, na het verlaten van het gefuseerde Het Vrije Volk begon Jim Postma met het maken van televisiedocumentaires. Een hele bekende, die hij samen maakte met fotograaf/filmer Paul Stolk, werd ‘Een rustige Jaarwisseling’ voor de NOS/NOB. (Waarderingscijfer 8.2 en met 2.4 miljoen kijkers).

Hieruit volgde de campagne voor jonge vuurwerkslachtoffers, ‘Je bent een rund als je met vuurwerk stunt’. Dit leidde in die tijd tot aanzienlijk minder slachtoffers.

Andere televisiedocumentaires van Jim Postma, onder meer gemaakt in Afrika en in Mongolië, werden uitgezonden via de VARA, EO, AVRO/TROS, de BRT en CNN.

KOPSTOOT

Kaarten voor Sint Maarten


Het hele land staat bol,

van aandacht voor Sint Maarten

Niets is de Nederlanders te dol,

zoals de actie "Kaarten voor Sint Maarten ",

Het gironummer van het Rode Kruis,

groeit gestaag de hele dag

Hun schatkist puilt nu beduidend uit,

De vraag is voor wie is het hulp,

en voor wie gewoon buit.


Geert-Jan Laan

  • Nieuw

  • Reacties