Op naar meerstemmige democratie

4866-op-naar-meerstemmige-democratie (Door Manuel Kneepkens)

Binnenkort, 19 maart, zijn er weer verkiezingen. Ditmaal voor de gemeenteraad. Hoogste tijd om eens de schrijnende primitiviteit van ons kiesstelsel aan de kaak te stelen.
Dat is inmiddels een soort van 19e eeuw relict in de 21e eeuw.
De kiezer heeft namelijk sinds jaar en dag in ons kiesstelsel maar één stem!


Met die ene stem wordt hij geacht voor, in principe vier jaar lang, het oordeel over een aanzienlijk aantal complexe maatschappelijke problemen te geven. Dat is natuurlijk niet te doen. Verkiezingen waarin de kiezer enkel één stem heeft zijn eigenlijk non-verkiezingen..
De oplossing is ‘meerstemmigheid’.

Tijdens de stemmingen voor het Eurovisie Songfestival kan men meerdere punten/stemmen verdelen over vesrschillende inzendingen. Dat zou bij verkiezingen ook moeten kunnen.

Eurovisie Songfestival
Het Eurovisie Songfestival is ‘meerstemmig’.
Waarom het systeem van het Eurovisiesongfestival niet toegepast op ons kiesstelsel? Iedere kiezer krijgt 10 stemmen, i.p.v. 1!
Een D66’er aan wie ik dit idee voorlegde, wees mij er op dat binnen zijn partij zo’n stelsel van meerstemmigheid gebruikt wordt om kandidaten in volgorde te plaatsen op de kieslijst.
Nou breekt me de klomp… heeft D66 een waar kroonjuweel in huis, veel meer een waarachtig kroonjuweel dan het districtenstelsel - waarin immers vele stemmen verloren gaan, want daar geldt ‘winner takes all’ - doen ze er ‘extern’ niks mee.
De voordelen van meerstemmigheid zijn immers evident.
Een voorbeeld. Iemand stemt gewoonlijk Groen Links, maar heeft eigenlijk ook wel sympathie voor de SP, en eigenlijk wil deze kiezer een links kabinet, maar daarvoor is deelname van de PvdA onontbeerlijk. Welnu, hij geeft 5 stemmen aan de Groen Links, twee aan de SP, en twee aan de PvdA. Hij houdt zowaar nog een stem over. Deze Groen Linkser vindt Arie Slob van de ChristenUnie een goed kamerlid. Die waardering kan hij in het nieuwe stelsel tot uitdrukking brengen. Hij brengt zijn laatste stem op hem uit.

Middenpartij
Voor de CDA als typische middenpartij is het ‘meerstemmenstelsel’ zelfs een uitkomst. Stel een CDA-er wil een midden-links kabinet .Dan geeft hij zeven stemmen aan zijn eigen partij en drie aan de PvdA. Stel hij wil een midden-rechts kabinet. Hij geeft zeven stemmen aan zijn eigen partij en drie aan de VVD.

Een goed programma en een aangepaste wet kan mogelijk maken dat men meerdere stemmen op verschillende partijen kan uitbrengen.

Stel men is een geheide VVD-er, maar tevens erg pro milieu. Bij de eigen partij is aandacht voor het milieu geen prioriteit, om het maar eens eufemistisch te zeggen. Hij geeft 6 stemmen aan de VVD, 3 aan Groen Links en… zelfs 1 aan de SP (!).
Kortom, de uitslag van een Tweede Kamerverkiezing via het ‘meerstemmenstelsel’ zal zeer verrassend zijn, zeker… maar de Kamer zal daardoor qua samenstelling wél een meer getrouwe afspiegeling vertonen van de wil van de kiezer dan in het huidige eenstemmige stelsel.
Hetzelfde geldt uiteraard ook voor gemeenteraad en provinciale staten. En wellicht zou het ‘Eurosong-stemmen’ ook de Europese verkiezingen populair kunnen maken…
Waarom voeren we dat ‘meerstemmenstelsel’ eigenlijk niet in? Dankzij de computerisering van onze samenleving is dat technisch bezien eigenlijk enkel een kwestie van een goed computerprogramma en uiteraard een dito stemmachine.

Geen probleem
De (juridische) invoering is al evenmin een groot probleem. Die invoering immers kan door een eenvoudige wijziging van de Kieswet. Het moeizame traject van Grondwetswijzing, waarin tot heden alle voorstellen tot staatsrechtelijke vernieuwing zijn vastgelopen – denk aan de gekozen burgemeester - hoeft men immers niet te begaan.
Kortom, het ‘meerstemmenstel’ zal de kloof tussen kiezer en politiek misschien niet helemaal dichten - vertegenwoordiging is natuurlijk nooit helemaal één op één - maar het zal die kloof in elk geval heel wat kleiner maken. En aldus een behoorlijk stuk politieke onvrede weg nemen.

Pure winst dus voor de huidige – wankele - democratie van Nederland.

R.Sörensen :
Een geestverwant vroeg waarom ik niet op Kneepkens suggestie reageer.
Zal uitleg geven. Ten eerste vind ik Manuel politiek ver van me afstaan: elitair en dociel naar de regentenkliek die onze stad al decennia in de greep heeft.
Ten tweede lijkt hij mij één van die mensen die zoveel persoonlijke weerzin heeft tegen het feit dat kiezers zich afkeren van hun verouderde en oubollige politieke mening,
dat ze het liefst de democratie zouden afschaffen of een census (naar opleiding b.v.) zouden invoeren zoals sommige columnisten in zgn. kwaliteitskranten weleens suggereren.
In dat kader moet Manuels "oplossing" ook gezien worden.
Het huidige systeem geeft in zijn ogen vuige populisten zoals ik een kans, dus het systeem klopt niet.
Zal ik dan een ander voorstel doen. Natuurlijk want ik ben een populist van de Fortuyn variant!
Iedereen een verbinding met een stemcomputer en iedere dinsdagmiddag is het stemmiddag!
Ons kiesstelsel is een afgeleide van het directe democratische stelsel, dat numeriek tot voor kort onmogelijk was.
Nu echter is dat veranderd. We kunnen bijna iedere avond wel ergens voor stemmen als we willen. De voice of Holland, wie uit Utopia gaat, de beste debater van Arena enz.
Dan kunnen we toch ook op een middag andere besluiten nemen?

vrijdag 07 feb 2014

R.Sörensen :
Beste Rob
Die Roberto heeft er heel duidelijk absoluut geen kaas van gegeten.
Zijn keuze voor een ondemocratisch systeenm als het socialisme, dat zowel in de 19e als de 20e eeuw grote ellende heeft veroorzaakt getuigt van een groot gebrek aan historisch besef.
Zorg er maar voor dat Roberto geen zgn. objectieve stukjes over politiek gaat schrijven.

O, ja nog iets Rob. Schrijven over jezelf in de derde persoon enkelvoud is m.i. alleen geoorloofd als je Julius Caesar heet.

maandag 03 feb 2014

Rob Timmer :
Als dit mogelijk wordt kan de kiezer eindelijk 'genuanceerd' zijn stem uitbrengen. De plichtsgetrouwe stemmer Roberto vertrouwde mij toe dat hij SP stemde totdat deze partij duidelijk maakte overwegend tégen Europa te zijn. Dat vond Roberto zóóó dom, dat hij ineens (omdat hij maar 1 stem mocht uitbrengen) niet meer op die partij kon/wilde stemmen.
Als Roberto bijvoorbeeld vanaf nu tijdens een verkiezing tien punten zou mogen verdelen dan gingen er 5 naar de SP, 2 naar de/een ouderenpartij en 3 naar een heel duidelijke pro Europa partij! D66, CDA, PvdA of VVD.
Tenminste..., dat vertelde hij mij in vertrouwen!

vrijdag 31 jan 2014

johannes :
Volgens mij nooit goed opgelet op school heer Kneepkens? Op het oog is er best wat voor een "meerstemmige democratie" te zeggen zij het dat het toch blijft gaan over meerderheden. Onder de streep zal er ook met dit systeem geen grote verschuivingen zijn te zien, hooguit kruipt de "top" drie meer tegen elkaar aan lijkt mij.
Wellicht schat u in (hoopt U) dat dit systeem profijtelijk zal zijn voor degenen die dit maal bij voorbaat op verlies staan, zelf inschat ik toch in dat veel in uw ogen "tweede keus" stemmen uiteindelijk toch een "winnaar" zal opleveren die u niet aanstaat.
Drie maal raden wie dat zal zijn :-))

vrijdag 31 jan 2014

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

De mooiste gedichten van de wereld 4

50 dichters kiezen hun favoriete gedicht uit de schatkamers van Poetry International en vertellen waarom.

Jana Beranová over Vasko Popa


Een kleine hommage

Het is 1970, het 1e jaar van Poetry International.
Voor vertalingen is nog weinig geregeld. Ik lees
dat mijn landgenoot Miroslav Holub uit het Duits
is vertaald en bel op. Martin Mooij vraagt mij om
te komen. Holub kreeg van het toenmalig regiem
geen uitreisvisum. maar omdat ik ook uit andere
Slavische talen kan vertalen, bevind ik me opeens
tussen de werelddichters.

Eén kijkt me aan met van die droeve wolvenogen.
Ik wist toen nog niet dat wolven een belangrijke
rol speelden in zijn Roemeens-Servische cultuur.
Het is Vasko Popa en hij leest die avond uit
‘Spelen’ voor. Poëzie als spel met ons bestaan.
Ik lees en herlees. Tuimel van verbazing naar
verbazing. Het is Beckett, maar menselijker.
Een stoelpoot die lief gebaart! Ik zie een
keukenstoel. Allicht, fauteuils hebben armen.
Absurd. Een merkwaardige herkenning.

Van het eerste festival is op papier weinig
overgebleven, maar ‘Spelen’ zijn in mijn
vertaling opgenomen in Machine van
woorden (1975), de eerste boekuitgave
van Poetry International.

In 1974, toen hij de wolvengedichten las,
kocht ik voor hem een vaatje haringen – Popa
was dol op Hollandse nieuwe. Bij het afscheid
op Schiphol struikelde ik, het vaatje viel op de
grond en rolde naar hem toe. Hij gaf het een
tik, vaatje rolde terug en ik kon het alsnog
feestelijk overhandigen. Aan het eind van zijn
leven, hoorde ik jaren later, zat hij in winterjas
op een stoel midden in de kamer te wachten
op de dood. Dat was weer een andere stoel.



vertaling: Jana Beranová

Popa was 6x gast op Poetry International


  • Nieuw

  • Reacties