Ook Rotterdam niet vrij van corruptie

4820-ook-rotterdam-niet-vrij-van-corruptie (Door Hans Roodenburg)

Fraude, corruptie, zwart werk, omkopen, belastingontduiking, vriendjespolitiek en oneigenlijk gebruik. Hoewel er behoorlijke verschillen zijn in zwaarte - de volgorde geeft het al aan - zijn al deze vormen verwerpelijk. Getallen over de totaliteit aan economische schade zijn er niet. Het gaat allemaal om schattingen omdat al dit soort zaken vaak ‘onder de pet’ blijft.


Ontdekt en bestraft wordt misschien hooguit een paar procent van de gevallen. Duidelijk is dat het om vele miljarden euro’s in heel Nederland gaat, misschien wel tientallen per jaar, waarmee ‘iets’ mis is. Een groot deel daarvan loopt de fiscus mis. Het komt ook allemaal voor in Rotterdam.

Limburg
De provincie Zuid-Limburg (zoals met de ‘koning van Roermond’) staat al van oudsher bekend dat het met de moraal niet zo nauw wordt genomen. Net zoals in zuidelijke landen van Europa zijn het merkwaardig genoeg ook gebieden waar het misschien wel (onderling) het gezelligst is.

De bekendste zaak is die van voormalig president-directeur Willem Scholten van het Havenbedrijf die ‘zijn vriend’ Joep van den Nieuwenhuyzen (foto) hielp aan gegarandeerde financieringen.

De bekendste zaak in Rotterdam is die van de voormalig president-directeur Willem Scholten van het Havenbedrijf die ‘zijn vriend’ Joep van den Nieuwenhuyzen hielp aan gegarandeerde financieringen vanuit het Havenbedrijf. Een van de tegenprestaties van Van den Nieuwenhuyzen was dat Scholten gebruik mocht maken van zijn luxe appartement in Antwerpen.
Van den Nieuwenhuyzen is vanwege faillissementsfraude, meineed en omkoping veroordeeld tot 2,5 jaar celstraf. Scholten kreeg vanwege zijn betrokkenheid bij de corruptie acht maanden gevangenisstraf. Beide zaken lopen nog in hoger beroep bij Het Hof.

Vriendendienst
Deze zaak was nooit voor de rechtbank gekomen als Van den Nieuwenhuyzen gewoon op tijd zijn betalingsverplichtingen was nagekomen. Dat Scholten gebruik heeft gemaakt van zijn luxe appartement in Antwerpen is eigenlijk alleen een vriendendienst die overal gebeurt. Zowel bij hoge als bij lage functies.
Fraude, corruptie, zwart werk, omkopen, belastingontduiking, vriendjespolitiek en oneigenlijk gebruik komen uiteraard ook in Rotterdam voor hoewel ik niet kan bewijzen in welke mate. Domweg omdat erg veel verborgen blijft.
In mijn ruim 40-jarige journalistieke carrière heb ik er wel vaak aan geroken maar niet bloot kunnen leggen. Ook domweg omdat het gewoon zo verdomd handig is gedaan dat je er geen vinger achter kan krijgen. Laten we het dan ook maar ‘vriendjespolitiek’ noemen. Het meest acceptabele in al deze termen.

Na het interview op zijn kantoor wilde hij mij een envelop met geld overhandigen.

Kranten
Tijdens mijn loopbaan bij Rotterdamse kranten – respectievelijke Het Rotterdams Parool, Dagblad Scheepvaart, Het Vrije Volk en het Rotterdams Dagblad – heb ik vaak mij moeten inhouden omdat ik vermoedde dat collega’s een positief verhaal maakten mede omdat zij een vriendelijke relatie hadden of door hem/haar zelfs werd gefêteerd. In het begin van mijn journalistieke carrière heb ik zelf meegemaakt dat er overdreven positief werd geschreven over bepaalde ‘horecakoningen’ in Rotterdam.
Dat wil overigens niet zeggen dat ik zelf ook niet af en toe journalistiek op de rand van het toelaatbare – of misschien zelfs wel er overeen - heb gehandeld. Het mooiste en kleinschalige voorbeeld vind ik nog steeds dat ik een tip kreeg, jawel in de kroeg, dat iemand zich had opgewerkt uit de WAO. Van het bakken van eieren in de keuken van een café-restaurant tot een grotere ondernemer die wereldwijd onder meer operatiekamers van ziekenhuizen stofvrij maakte. Een mooi verhaal dus van een persoon die zich uit de WAO omhoog heeft gewerkt!

Envelop
Echter bij het maken van het interview op zijn kantoor wilde hij mij na afloop een envelop overhandigen waarin volgens zijn zeggen 500 gulden (!) zat. Hij dacht gewoon eerlijk dat een onafhankelijk journalist dat nodig had. Ik heb toen in een integere bui gezegd: neem die envelop terug want anders komt er geen interview in Het Vrije Volk of ik meld dat in het verhaal over beiden.

Als financieel-economisch redacteur had je in de jaren '80 te maken met gereguleerd ‘inpakken’. Multinationals nodigden je uit om 'belangrijke' activiteiten en vernieuwingen in verre landen te gaan bekijken.

Het uiteindelijk mooie interview kwam in de krant zonder overhandiging van de envelop. Hij riep nog wel: ,,De volgende keer betaal ik de rekening in de kroeg.’’ Dat is er nooit meer van gekomen. Maar de rekening laten betalen door een ander was in de journalistiek niet ongebruikelijk… Verslaggevers waren voorts erg behendig in declaraties.
Daarnaast had ik als financieel-economisch redacteur nog te maken met gereguleerd ‘inpakken’. In de jaren ’80 van de vorige eeuw hadden de grote Nederlandse multinationals de gewoonte de financieel-economische journalisten (vaak beursredacteuren) uit te nodigen om, op hun kosten, belangrijke activiteiten en vernieuwingen in verre landen te laten zien. Hoewel het niet een verplichting was, uiteraard met de bedoeling dat hierover geschreven zou worden.

Uitstapjes
Bijna alle grote kranten en beleggersbladen stuurden hun (vaste) verslaggever mee. Het waren prachtige uitstapjes met weliswaar erg veel werk, lezingen en tevens kritische vragen, maar deels ook feesten! Daaraan heb ik meegedaan. Zelfs een van mijn hoofdredacteuren eigende zich, na overleg met mij, zo’n mooie reis (naar Brazilië) toe. Tegenwoordig komt het - gelukkig maar naar ik meen – nauwelijks meer voor dat journalisten van grote kranten of sites op kosten van een ander worden gefêteerd.
Maar dat wil niet zeggen dat corruptie en fraude – de zwaarste delicten - niet meer gebeuren. Als het handig wordt gespeeld, komt niemand er achter. Laten we het maar vriendendiensten of zwartgeldcircuits noemen. Voor alle duidelijkheid: ik ben alleen in de, ook ontoelaatbare, smalle marges overstag gegaan.

CdB :
Wat de een corrupt vindt, vindt de ander integer en eerlijk.

zaterdag 27 dec 2014

Francis H. :
De laatste reactie van Ronald Sorensen is interessant, en ik
ben het voor 100% eens met de eerste alinea!
Wat betreft de tweede alinea zou ik het niet weten, maar sluit niets uit!
Mooi commentaar!!

dinsdag 31 dec 2013

R.Sörensen :
De grens tussen corruptie, vriendendiensten en clientilisme is inderdaad moeilijk te trekken. Ik kom nog uit de tijd dat klandizie uitsluitend werd gegund aan mensen uit je eigen zuil. Vriendendienst? Ook werden fouten van "zuilgenoten" vergoeilijkt en van anderen extra aangedikt. Gebeurt nog steeds!

Dat Scholten tegen de lamp gelopen is wegens belastingontduiking van Van den Nieuwenhuyzen is een grappig voorbeeld van subjectieve interpretatie. Ik denk nl. dat hij tegen de lamp gelopen is, omdat hij voor het eerst te maken kreeg met een wethouder die niet geselecteerd was op politieke anciënniteit, maar op zijn kunde (register accountant)
Zijn snelle optreden (direct processen tegen betrokken banken) heeft de stad heel veel geld bespaard.

dinsdag 31 dec 2013

Francis H. :
Wim: dat 'stelend drinken'slaat nergens op!
Stelend commentaar leveren lijkt mij erger!
Meeliften op het commentaar van een ander
is zielg, en maakt je tot nobody(opzoeken Wim)!!!
Ria: Er bestaan legale en dus eerlijke bijverdiensten/neveninkomsten.
Een kroegbaas zal zich nooit afvragen waar het geld vandaan komt waarmee
hij wordt beetaald. Hij telt elke maand zijn winst!
De Schouw heeft nimmer nadeel ondervonden van de journalisten
van de in de buurt gevestigde dagbladen!
Integendeel, het was de kurk waarop ze dreef!
Jammer dus dat de dagbladen naar elders zijn vertrokken.
De Schouw merkt dit(als nadeel)al vele jaren!

dinsdag 31 dec 2013

Rob Timmer :
Reactie van 'Wim' verwijderd.

Volledig kopiëren van een reactie van een ander en daarna wat inhoudsloos schelden zal niet meer als een serieuze reactie worden gezien.

dinsdag 31 dec 2013

Ria :
Zonder iemand te willen beschuldigen, het heeft mij toch altijd verbaasd hoe meerdere HVV journalisten vroeger de kans kregen om bij het Schouwke voor drie weeksalarissen, soms meer, in het krijt te staan.
Dat lukt je niet zonder neveninkomsten toch?

maandag 30 dec 2013

Francis H. :
Iki heb de discussie gevolgd, en ik moet zeggen dat Wim wel heel erg door de bocht gaat! Die stelt zich op als een jongetje dat niet tegen z'n verlies kan en kapt vervolgens de discussie!
Zulke figuren vervuilen deze site, en als Ronald Sorensen het blijft opnemen voor deze, anonieme Wim, dan zal hij in het vervolg ook minder serieus worden genomen!
Ergo, hij zal in een ander daglicht worden gesteld als hij deze mallot blijft verdedigen.
Ronald Sorensen schat ik zelf vrij hoog in, ben het niet altijd met hem eens, maar zie hem wel als een eerlijk zich profilerend persoon met een eigen mening/visie!
Dat mensen het hiermee eens kunnen zijn , of niet, is een vrije keuze!

maandag 30 dec 2013

Wim :
roberto timero;met dat soort figuren als jij is de discussie bij voorbaat al voorgoed gesloten .

maandag 30 dec 2013

roberto timero :
Inderdaad... een vijfde colonne is een groot gevaar voor een samenleving. Nou kun je de sluipende corruptie zeker als een vijfde colonne beschouwen, maar evengoed de (crisisgerelateerde) oprukkende horden van rechts.
En misschien kun jij er ook nog één bedenken?

maandag 30 dec 2013

Wim :
Waar gaat het over; met een vriendendienst is niets mis mee.Mensen horen elkaar te helpen zo in het persoonlijk leven als in het zakelijk leven.

Men kan zich beter druk maken over de vijfde colonne in ons land.

maandag 30 dec 2013

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

De mooiste gedichten van de wereld 4

50 dichters kiezen hun favoriete gedicht uit de schatkamers van Poetry International en vertellen waarom.

Jana Beranová over Vasko Popa


Een kleine hommage

Het is 1970, het 1e jaar van Poetry International.
Voor vertalingen is nog weinig geregeld. Ik lees
dat mijn landgenoot Miroslav Holub uit het Duits
is vertaald en bel op. Martin Mooij vraagt mij om
te komen. Holub kreeg van het toenmalig regiem
geen uitreisvisum. maar omdat ik ook uit andere
Slavische talen kan vertalen, bevind ik me opeens
tussen de werelddichters.

Eén kijkt me aan met van die droeve wolvenogen.
Ik wist toen nog niet dat wolven een belangrijke
rol speelden in zijn Roemeens-Servische cultuur.
Het is Vasko Popa en hij leest die avond uit
‘Spelen’ voor. Poëzie als spel met ons bestaan.
Ik lees en herlees. Tuimel van verbazing naar
verbazing. Het is Beckett, maar menselijker.
Een stoelpoot die lief gebaart! Ik zie een
keukenstoel. Allicht, fauteuils hebben armen.
Absurd. Een merkwaardige herkenning.

Van het eerste festival is op papier weinig
overgebleven, maar ‘Spelen’ zijn in mijn
vertaling opgenomen in Machine van
woorden (1975), de eerste boekuitgave
van Poetry International.

In 1974, toen hij de wolvengedichten las,
kocht ik voor hem een vaatje haringen – Popa
was dol op Hollandse nieuwe. Bij het afscheid
op Schiphol struikelde ik, het vaatje viel op de
grond en rolde naar hem toe. Hij gaf het een
tik, vaatje rolde terug en ik kon het alsnog
feestelijk overhandigen. Aan het eind van zijn
leven, hoorde ik jaren later, zat hij in winterjas
op een stoel midden in de kamer te wachten
op de dood. Dat was weer een andere stoel.



vertaling: Jana Beranová

Popa was 6x gast op Poetry International


  • Nieuw

  • Reacties