Kerstverhaal met wellicht nare afloop

4814-kerstverhaal-met-wellicht-nare-afloop (Door Hans Roodenburg)

De meeste kerstverhalen lopen uiteindelijk toch nog goed af. Maar of het met dit verhaal ook gebeurt, zal pas in de loop van volgend jaar blijken. De kerstgedachte komt meteen bij je op als je de straatkrant - van welk allooi ook – ziet die vooral bij supermarkten te koop worden aangeboden. In de loop van de tijden zijn het echter niet meer de zwervers - vaak zonder vaste woon- of verblijfplaats – die de overhand hebben om daarmee een centje te verdienen dat ze overigens vaak omzette in drank of drugs.


Sinds enkele jaren zijn het voornamelijk armoedige Oost-Europeanen (Roemenen, Bulgaren of van buiten de Europese Unie, Albaniërs). Meer dan ooit zijn zij uit op de fooitjes van medelijdende mensen die zeker nu, met hun kerstgedachte de winkelwagenmunt van 50 eurocent of van 1 euro zonder tegenprestatie afgeven.

'Bedelarij'
We hebben het op deze plaats al eens eerder ‘de nieuwe en toegestane vorm van bedelarij’ genoemd. Sommigen vinden de straatkranten, als zij die afnemen, nog lezenswaardig. Na bijna 40 jaar in de journalistiek heb ik daar een andere (subjectieve) mening over.
Vooral worden kranten gemaakt met veel overbodige en nogal simpele interviews. Misschien zullen sommigen dat ook oordelen over deze gratis toegankelijke site die voor het allergrootste deel door vrijwilligers wordt bemenst.

Het ergste zijn in mijn opvatting de ‘vodjes’ die alleen worden samengesteld en gedrukt om vooral de Oost-Europeanen – zij kunnen ze zelf nauwelijks lezen - aan inkomsten te helpen.

Het ergste zijn, in mijn opvatting, de ‘vodjes’ die alleen worden samengesteld en gedrukt om vooral de Oost-Europeanen – zij kunnen ze zelf nauwelijks lezen - aan inkomsten te helpen. Soms hele families zitten in deze ‘verkoopbranche’.
We hebben met eigen ogen gezien dat een Roemeen – we vertellen maar niet over zijn kenteken – met een oude Mercedes zijn vrouw en een paar volwassen kinderen ‘s morgens afzette bij supermarkten en hen tegen sluitingstijd weer kwam ophalen.

Pauluskerk
In principe was het initiatief voor de ‘straatkrant’ in 1995 - voortgekomen uit de als opvangplaats van junks en zwervers bekend staande Pauluskerk in Rotterdam van dominee Hans Visser - best aardig en sociaal.
Het was het middel om (illegale) bedelarij en overlast op straat tegen te gaan. Een van de initiatiefnemers was in 1995 Rotterdammer Sander de Kramer, die als hoofdredacteur van een daklozenkrant landelijke bekendheid heeft gekregen en tegenwoordig in diverse tv-programma’s (o.a. De Wandeling) optreedt.
Door gemeentelijke verordeningen mag bedelen op straat niet meer. Echter tegen dienstverlening – zoals het aanbieden van een krant of het wassen van autoruiten – is geen wet bestand. Er zijn diverse titels voor de aangeboden kranten. De enigen die nog enigszins bonafide lijken, zijn de officiële daklozenkranten van de Straatmedia Groep Nederland die meldt niks te maken te hebben met malafide praktijken. Uiteraard heeft deze sociale uitgever geen enkel probleem met het geven van fooitjes.

Intimidatie
Vele Rotterdammers en vooral ouderen storen zich aan het vriendelijke maar intimiderende gedrag als de winkelwagentjes worden teruggebracht. Het is niet toevallig dat de verkopers juist daar staan met hun straatkrant terwijl zij in vaak gebrekkig Nederlands mensen goedemiddag of goedemorgen wensen. Veel (sociaal-voelende?) mensen vinden het zielig en overhandigen het muntstuk waarna de betreffende krantenverkoper na een gemeend ‘dank-oe-wel’ het geld in zijn zak steekt.

Een van de initiatiefnemers van De Straatkrant was Sander de Kramer, die als hoofdredacteur van een daklozenkrant landelijke bekendheid heeft gekregen.

We hebben een test gedaan op een doordeweekse dag door een uur lang in de gaten te houden hoeveel klanten bij een drukke supermarkt in de stad aan de als krantenverkoper vermomde bedelaar hun muntstuk zonder tegenprestatie van het leveren van een krant geven.
We kwamen op een maandagmiddag in een uur tijd tot minstens tien gulle gevers van 50 eurocent en soms 1 euro. Als dat de hele dag is doorgegaan ‘beurt’ de krantenverkoper (bonafide of malafide) toch minstens 40 tot 50 euro (netto nemen we aan want deze inkomsten worden uiteraard nooit opgegeven aan de Belastingdienst).

Bedelindustrie
Zeker met de Kerstdagen willen wij niet adviseren dat mensen niks meer moeten geven. Daarvoor is een ieder zelf verantwoordelijk. Wél menen we dat de gulle gevers zich ook moeten realiseren dat zij hierdoor de bedelindustrie in stand houden.
Er is wettelijk heel weinig tegen te doen. De Bulgaren en Roemen zijn hier als inwoners van de EU niet illegaal, ze overtreden formeel het bedelverbod niet en beschikken zelfs over pasjes die de uitgevers van de redactioneel in elkaar geflanste kranten verstrekken.

Tot slot slechts één advies: geef geen muntstukken meer want dan houdt u deze vorm van bedelarij in stand. Wilt u goed doen, vraag dan ook altijd om een krant en wees daar selectief in. Laat de markt zijn werk doen.
Dit Kerstverhaal heeft echter geen goed einde. De plaatselijke en landelijke politiek maakte zich in de afgelopen maanden druk over de komst van laaggeschoolde Roemenen en Bulgaren naar ons land omdat deze mensen uit EU-lidstaten vanaf 1 januari 2014 geen tewerkstellingsvergunning meer nodig hebben. Een landelijke politieke partij als de PVV vreest al een nieuwe ‘tsunami van Oost-Europeanen’ na 1 januari.

Tegen dienstverlening – zoals het aanbieden van een krant – is geen wet bestand.

Vinger aan de pols
De bestuurders van de EU en regering denken dat dit wel zal meevallen, maar een ieder houdt de vinger aan de pols. Dat loopt uiteen van de aanpak van malafide uitzendorganisaties, het geven van boetes aan opdrachtgevers die bewust de cao ontduiken tot aan maatregelen die grote steden als Rotterdam en Den Haag nemen om te checken of de immigranten uit Roemenië en Bulgarije een controleerbaar adres hebben in de stad voordat zij hun burgerservicenummer (bsn) krijgen (nodig voor de belastingdienst).
Echter, er zitten zoveel lekken in deze mogelijkheid dat een Rotterdamse politieke partij als Leefbaar Rotterdam er weinig vertrouwen in heeft. Wie gelooft bijvoorbeeld dat de straatkrantverkopers een bsn hebben?

Toeloop
Kortom, het moet nog blijken wie er gelijk krijgt. De optimisten denken dat het wel mee zal vallen met de nieuwe komst van Roemenen en Bulgaren. De pessimisten vrezen voor een nieuwe toeloop (zoals eerder met de Polen) van deze mensen die hier veel meer kunnen verdienen dan zij in eigen land ooit kunnen doen.
Zelfs als zij veel minder krijgen dan de cao-salarissen willen ze meteen ‘tekenen’ voor een contract. Zij zullen zich in de grote steden als Rotterdam en Den Haag gaan vestigen. Het jaar 2014 zal uitwijzen of de optimisten of pessimisten gelijk krijgen.

Rob Timmer :
Bedoeld stuk over 'foute mannen' staat nog gewoon beschikbaar onder 'Opinie'.

Manuel Kneepkens heeft de vrijheid om even uit te blazen en ik ga straks je aanbevelingen lezen. Of uittreksels als die bestaan. Ik heb over de regimeverandering in Rotterdam al iets gevonden van Arno Korsten.

En wat begrijp je niet aan mijn positieve schets van de asielzoeker die zo gelukkig is in zijn tien bewoners-kamer in Rotterdam?

maandag 06 jan 2014

R.Sörensen :
Roberto

Geen probleem met het feit dat je links bent. Het is zoals ik al schreef met gezond verstand en wat huiswerk te genezen.
Dat rechts geen oplossingen weet, durf ik te betwijfelen. De Rotterdamwet (ook omarmd door de landelijke peveda) is daar een voorbeeld van.
Realistisch rechts heeft de kans niet gekregen haar zegenrijke werk in Rotterdam af te maken.

Ik zal je een beetje helpen bij de genezing.
Samenwerking in de publieke dienstverlening - Proefschrift Tilburg Van Delden en het boek: Regimeverandering in Rotterdam van prof Tops.
Ga die boekjes even lezen en je ziet wat er in gang is gezet in 2002 en na 2006 door incompetentie is afgebroken.

Nog twee dingen. Waar blijft grote (letterlijk) kunstenaar en politicus Kneepkens? Zijn stuk over foute beelden is verdwenen.
Fantasie en sprookje? Ik begrijp het niet. Help me zoals ik jou wil helpen.


maandag 06 jan 2014

Rob Timmer :
Inderdaad, hr Sørensen, ik ben links en met overtuiging!
Als u mijn reactie goed leest ziet u dat ik slechts enorme vraagtekens zet bij de door rechts geschetste OMVANG van de realiteit.
Ik weet dat mensen hier willen komen werken om hun familie (die vaak het reisgeld bij elkaar hebben gebracht) te onderhouden.
Ik weet dat er mensensmokkelaars bestaan.
Ik weet dat er heel veel mis is dankzij criminaliteit.
Ik weet dat een groot aantal werkgevers en 'huisjesmelkers' in Nederland medeschuldig zijn aan wantoestanden.
Maar ik weet ook zeker dat de manieren waarop rechts deze problemen 'te lijf' gaat beslist niet werken.
Karakus maakt in elk geval een redelijke start om bestaande en toekomstige problemen op te lossen. Van rechts komt, zoals zo vaak, alleen een hoop lawaai of volkomen onzinnige (onwettige) voorstellen die alleen de bedoeling hebben lekker te klinken voor het stemvolk.

maandag 06 jan 2014

R.Sörensen :
Beste Roberto
Laat ik je een geheim verklappen: Ik was ooit links, maar ben ondertussen voor honderd procent genezen.
In die - donkere - tijd stond ik vooraan op de barriccade van de multiculti samenleving. Ik gaf les op de ISK en de klassen waar de leerlingen naar toe gingen als ze het Nederlands beheersten (verrassend snel als je moet/wil)
Tijdens de lessen heb ik veel met mijn leerlingen gesproken (geschiedenis en biologie) tot en met 6 VWO.
Zij hebben me wijzer gemaakt en die ervaringen hebben mijn genezingsproces enorm bespoedigd. Ik heb het dus uit tweede hand!

Over de onmogelijkheid geld naar huis te sturen. Hoe hebben die duizenden gastarbeiders en later blijvers ooit kunnen leven?
Ze werkten hier en onderhielden hun gezinnen in het thuisland? Hoe komt het dat de economiën van sommige landen drijven op het geld
dat wordt opgestuurd uit Westeuropa? Waarom worden er nu "Polenhotels"(niet doen!!!!) opgericht?

Ik blijf kort,want vechten tegen de bierkaai verveelt.

Sprookje en fantasie ?????

maandag 06 jan 2014

Rob Timmer :
Het verhaal over 'de asielzoeker' wordt (in onderstaande reacties) steeds gekker. Er blijken dus mensen te bestaan die naar ons land komen om vervolgens langdurig grote bedragen aan mensensmokkelaars te betalen, als er nog wat over is forse bedragen telefonisch naar hun omvangrijke familie's in 'verweggiestan' overmaken en intussen ook nog werkloos in weelde (met tien man op 1 kamer) in Rotterdam leven?
Waar stopt dit sprookje en start de fantasie?

zondag 05 jan 2014

R.Sörensen :
Beste Roberto (grinnik)
Iedereen die een sofi nummer krijgt, heeft na een jaar verblijf recht op bijstand.
Voor zo'n nummer heb je een baan (uitzendbureau) en een adres nodig.
De sociale dienst controleert echter slecht, zodat het mogelijk is dat op één adres meerdere mensen zijn ingeschreven en ook vaak wonen.
Die uitkering , bijstand dus, kan je over laten maken.
Ander probleem: Mensensmokkelorganisaties zijn geen liefdadigheids instellingen. Zijn lenen geld voor een retourticket (enkele reis verkopen ze niet) Een idee waarom men investeert in "asielzoekers"?
Eenmaal in Nederland moet het geleende bedrag echt worden terugbetaald met flink wat rente! De familie die achterblijft is kwetsbaar en dient als garantie voor terugbetalen.
Zwakte en slapheid geven deze organisaties extra kracht om hun werk door te zetten.
Als docent op de ISK merkte ik al dat mijn leerlingen op vakantie gingen naar het land waar ze waren "weggevlucht". Ook even terugbetalen natuurlijk.

zondag 05 jan 2014

Rob Timmer :
Hr. Sørensen, geld overmaken dat je hard nodig hebt om hier in leven te blijven lijkt me onzinnig. Na drie maanden krijg je nauwelijks voldoende om te overleven.
Je mag niet zelf je ontslag veroorzaken. Dan krijg je geen ww.
Weeft u dergelijke verdraaiïngen van feiten altijd in uw weerwoord?
De toeslagfraude was een actie van een Bulgaarse criminele organisatie en die is aangepakt.
Iedereen wil ONMIDDELLIJK waar hij recht op denkt te hebben. Dan komt het voor dat een criminele organisatie deze gelegenheid krijgt. Zelfs u weet hoe dat werkt!

Maar ik ga weer eens aan het werk... :-)

vrijdag 03 jan 2014

R.Sörensen :
Soms onderschat je je lezers weleens.

Allinea 1&2 en de laatste voor Roodenburg. Tussenliggend voor Timmer.

Zal ik je een geheimpje verklappen Roberto (wat geinig zo'n naam): Je kan tegenwoordig telefonisch geld overmaken! Niet gedacht hè.
Je kan ook worden ontslagen als je niet op je werk verschijnt. Ondertussen met 10 man of meer even afwachten (leuk voor de buren)
Die toeslagfraude, die de regering nu eindelijk gaat aanpakken, bestaat natuurlijk ook niet.
Ik laat ironie maar preveleren boven machteloze woede.

vrijdag 03 jan 2014

Rob Timmer :
Heer Sørensen. Is uw schrijfsel een reactie op het artikel van Hans Roodenburg of op mijn commentaar daarop? (onder de naam roberto timero).

Hoe dan ook... zo'n uitkering na 26 werkweken krijg je alleen als je door je werkgever wordt ontslagen en is slechts gedurende drie maanden en je kunt deze NIET meenemen naar een door Sørensen bedoeld 'eigen land'.

vrijdag 03 jan 2014

R.Sörensen :
Beetje erg laat, maar ik heb dit merkwaardige stuk pas na een ander zeer tendentieus bericht van H.R. uit R. gelezen.

Wen er maar vast aan: De regenten en hun voetknechten bepalen het wel voor je.

De oppervlakkige geschiedbeschrijving klopt wel, maar er zijn levensgrote verschillen met de huidge situatie.
Mijn familie heeft de Luthersche kerk ingeruild voor de Hervormde, snel Nederlands geleerd en een baan gevonden.
Is dat nu ook zo? Of waren er toen ook mensensmokkelorganisaties? Konden mensen toen na een half jaar werken ook een uitkering aanvragen die hen tot welstand in eigen land brengt?
Hadden die immigranten ook als leidraad in hun leven een boek dat aanzet tot intolerantie tegen de mensen die ze hebben ontvangen? Voerden de toenmalige immigranten ook de negatieve rijtjes aan?
geschiedenis herhaalt zich niet altijd en z

Nog iets.
Optimisten zien weinig immigranten komen en pessimisten veel.
Zowel optimisten als pessimisten zien immigratie dus als een negatief verschijnsel (verborgen eerlijkheid)

vrijdag 03 jan 2014

roberto timero :
Nederland trekt van oudsher immigranten van allerlei pluimage en soms in enorme aantallen. We vangen als klein land door de eeuwen heen steeds grote aantallen immigranten op waarvan een flink deel uiteindelijk hier blijft hangen.
Vanaf 1600 grote stromen Joden uit heel Europa, godsdienstvluchtelingen uit grote delen van Europa, forse aantallen Indonesiërs en Molukkers, 120.000 Surinamers, arbeidsmigranten uit Spanje, Italië en Portugal, gezinsherenigingen van Turken en Marokkanen en dan straks een (naar verwachting kleine) stroom oost-Europeanen.
Gezien het voorgaande kunnen we wel een stootje hebben. En ik wil het niet eens een stootje noemen. Het is een onderdeel van ons bestaan. En die acht tot vijftien procent van onze bevolking die dit, toen en nu, als een probleem zag en ziet zou ik willen zeggen, wen er maar aan.
Als hulp en ondersteuning bij dat 'wennen' kan ik nog wijzen op de grote welvaart die we als klein land met al die verschillende immigranten in de loop der jaren hebben verwezenlijkt!

donderdag 26 dec 2013

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

De mooiste gedichten van de wereld 4

50 dichters kiezen hun favoriete gedicht uit de schatkamers van Poetry International en vertellen waarom.

Jana Beranová over Vasko Popa


Een kleine hommage

Het is 1970, het 1e jaar van Poetry International.
Voor vertalingen is nog weinig geregeld. Ik lees
dat mijn landgenoot Miroslav Holub uit het Duits
is vertaald en bel op. Martin Mooij vraagt mij om
te komen. Holub kreeg van het toenmalig regiem
geen uitreisvisum. maar omdat ik ook uit andere
Slavische talen kan vertalen, bevind ik me opeens
tussen de werelddichters.

Eén kijkt me aan met van die droeve wolvenogen.
Ik wist toen nog niet dat wolven een belangrijke
rol speelden in zijn Roemeens-Servische cultuur.
Het is Vasko Popa en hij leest die avond uit
‘Spelen’ voor. Poëzie als spel met ons bestaan.
Ik lees en herlees. Tuimel van verbazing naar
verbazing. Het is Beckett, maar menselijker.
Een stoelpoot die lief gebaart! Ik zie een
keukenstoel. Allicht, fauteuils hebben armen.
Absurd. Een merkwaardige herkenning.

Van het eerste festival is op papier weinig
overgebleven, maar ‘Spelen’ zijn in mijn
vertaling opgenomen in Machine van
woorden (1975), de eerste boekuitgave
van Poetry International.

In 1974, toen hij de wolvengedichten las,
kocht ik voor hem een vaatje haringen – Popa
was dol op Hollandse nieuwe. Bij het afscheid
op Schiphol struikelde ik, het vaatje viel op de
grond en rolde naar hem toe. Hij gaf het een
tik, vaatje rolde terug en ik kon het alsnog
feestelijk overhandigen. Aan het eind van zijn
leven, hoorde ik jaren later, zat hij in winterjas
op een stoel midden in de kamer te wachten
op de dood. Dat was weer een andere stoel.



vertaling: Jana Beranová

Popa was 6x gast op Poetry International


  • Nieuw

  • Reacties