OPINIE

Gekrakeel over aankleding CS-plein

4989-gekrakeel-over-aankleding-cs-plein
(Gastschrijver Ronald Sörensen is Rotterdammer en woordvoerder cultuur voor de PVV senaatsfractie. Hij mengt zich met dit ingezonden opiniestuk in de discussie over de invulling van het stationsplein.)


Ons nieuwe C.S. ziet er fantastisch uit, maar op het enorme plein missen we iets.
Dat ziet ook kunstenaar Bart van Leeuwen en hij vindt de oplossing. Het enigszins verloren staande beeld ‘de verwoeste stad van Zadkine’ voor de Rotterdammers gewoon ‘Zadkine’, kan best nog een keer verplaatst worden.

Lees verder

‘Lokaal’ is toch meer iets voor dorp

4963-lokaal-is-toch-meer-iets-voor-dorpen
(Door Manuel Kneepkens)
In aanloop naar de gemeenteraadsverkiezingen van 1994 richtten stedenbouwkundige Hans van Heel, stadsjournalist Jim Po[...]

Vanaf nu is delfshaven een werkwoord

4961-vanaf-nu-is-delfshaven-een-werkwoord
De deelgemeenten zijn verleden tijd. Rotterdam had veertien deelgemeenten met in totaal 272 deelraadsleden en 49 best[...]

Is provocateur Wilders wel strafbaar?

4956-is-provocateur-wilders-wel-strafbaar
(Door Manuel Kneepkens)
Wilders provocatieve roep om ‘minder Marokkanen’ heeft tot grote publieke verontwaardiging geleid. In een mate zo[...]

‘De haatzaaiende ratten van links...'

4954-de-haatzaaiende-ratten-van-links
(Door Geert-Jan Laan)
Onze vaste (anonieme) reaguurder Wim, wij noemen hem inmiddels bijna liefdevol ‘Ons Wimke’, sprak in een reactie [...]

‘Gezeik’ verkiezingen is bijna voorb

4947-gezeik-verkiezingen-is-bijna-voorbij
(Door Hans Roodenburg)
De verkiezingskoorts gaat a.s. woensdag naar een hoogte-punt als de samenstelling van de gemeenteraad van Rotterdam w[...]

Is Bokito lid van de Rotterdamse VVD?

4935-is-bokito-lid-van-de-rotterdamse-vvd
(Door Manuel Kneepkens)
De poster van de VVD: ‘In Rotterdam spreken we Nederlands’ en de reactie daarop heeft mij oprecht verbaasd. Lijdt[...]

'Grote Boodschappers' aan mijn deur

4923-grote-boodschappers-aan-mijn-deur
(Door Manuel Kneepkens)
Er werd gebeld. Ik opende de deur. Aan de snijboonvorm van zijn hoofd herkende ik hem onmiddellijk. Het was Diederik[...]

‘Belastingbetaler betaalt’; te vaak

4921-belastingbetaler-betaalt-te-vaak-misbruikte-kreet
(Door Hans Roodenburg)
Te pas en te onpas wordt, nu ook weer in aanloop naar de verkiezingen voor de gemeenteraad, de kreet gebruikt ‘het [...]

Graaipoging in havenpensioen mislukt

4917-graaipoging-in-havenpensioen-mislukt
(Door Hans Roodenburg)

Vroeger werd het vaak populistisch omschreven als graaien uit de pensioenpot van de havenwerkers van Rotterdam. He[...]

Wethouder: Luchtfietserij met luchtje

4907-wethouder-luchtfietserij-met-luchtje
Als Rotterdammer ben ik opgegroeid in ‘de Put’ zoals Spangen ooit werd genoemd. Het waren de jaren vijftig van de[...]

Social media

KOPSTOOT

Nagekomen Pinksterverhaal

(door Torcque Zaanen)

Er waren eens twee broers. De oudste, een harde werker, fanatieke kerkganger, geen slecht woord over te zeggen. Zijn broer daarentegen zoop als een ketter, hoerde en snoerde, werkschuw, en deed alles wat God (of de priesters) verboden hadden. De oudste broer waarschuwde de jongste dat als hij zo door zou gaan, hij nog eens in de “Hel” zou komen. De jongste lachte hem dan alleen maar uit.

Op een dag was het zover. Na het drinken van z’n laatste borreltje werd de koets geprepareerd om hem naar zijn laatste rustplaats te begeleiden die, gezien zijn levensstijl, niet meer en niet minder dan de “Hel” betekende. Na enkele jaren in de “Hel” doorgebracht te hebben besloot hij op een dag wat verkoeling te zoeken en de benen te strekken. Na een kleine wandeling kwam hij bij een stenen muur die volgens zijn gevoelens weleens de scheiding tussen “Hemel” en “Hel” zou kunnen zijn.

Bij nader onderzoek ontdekte hij zowaar een stoffig raampje. Hij maakte het schoon en toen hij er doorheen kon kijken, kreeg hij bijna een hartstilstand. Het leek het er even op dat hij voor de tweede keer de kraaienmars zou blazen. Want wat zag hij daar, door dat smoezelige raampje... ja, z’n oudste broer, de broer die altijd zo netjes was geweest, hard gewerkt had, altijd trouw naar de kerk ging, die broer stond daar met een bezem in z’n handen, bezweet als een otter de grond te boenen.


Om de aandacht te trekken van z’n broer klopte hij met een rond slingerende bierfles zo hard hij kon op het raampje. Als bij toeval keek zijn broer op om te zien waar dat geklop vandaan kwam en zo keek hij zijn jongere broer in de ogen. Wat een verrassing, ja, hij was er wel blij mee, het was alleen jammer dat de afscheiding ertussen zat.

Ook al ging het moeilijk, ze konden toch nog wat ervaringen uitwisselen. De oudste broer maakte zich ook nu nog zorgen over z’n broertje, maar deze wuifde alle zorgen weg door te zeggen dat hij het enorm getroffen had: ‘al mijn vrienden en vriendinnen zijn hier, de hoertjes, de kroegbaas, ja eigenlijk iedereen en we vermaken ons best, alle drank is gratis, lekker eten en noem maar op, nee ik heb het best naar mijn zin.’

‘Maar tussen twee haakjes, wat doe jij daar in hemelsnaam met een bezem in je handen?’ ‘Nou, ja,...eh, kijk…’ begon z’n oudste broer verlegen, ‘het is hier erg groot en de boel moet schoon gehouden worden. Iemand moet het toch doen.’ ‘Hoe bedoel je, doen die anderen dan helemaal niks?’ De oudste broer keek hem vragend aan: ‘Hoe bedoel je: die anderen, welke anderen?’ ‘Nou gewoon,.. de anderen.’ ‘Nou nee,.... er zijn geen anderen, ik ben hier helemaal alleen.’ En hij nam zijn bezem weer op en veegde rustig door alsof hij zijn hele leven niets anders had gedaan.


  • Nieuw

  • Reacties