OPINIE

Hoe Provinciaal zijn de verkiezingen

5416-hoe-provinciaal-zijn-de-verkiezingen
(Door Geert-Jan Laan)
De verkiezingen volgende week voor de provinciale staten hebben – zoals gebruikelijk – niets te maken met de provincies. Het is de landelijke politiek, zoals blijkt uit alle peilingen.

Onlangs herlas ik een aantal columns, die Jan Beijert tot het jaar 2003 in het Nieuwsblad en het Dagblad van het Noorden gedurende bijna een kwart eeuw schreef. Hij was tot zijn dood lid van de PvdA. Raadslid, wethouder en lid van provinciale staten voor die partij, maar hij schroomde niet vooral zijn partijgenoten hardvochtig de les te lezen. Zo schreef hij een ontroerend stuk over de moord op Pim Fortuyn en vergeleek die aanslag met de moord op de gebroeders De Wit in 1672 in Den Haag.
Lees verder

De subsidiecultuur voor een mogelijk pop

5410-de-subsidiecultuur-voor-een-mogelijk-poppodium
(Door Hans Roodenburg)
De subsidiecultuur in Rotterdam heeft voor veel weerstanden én onvrede gezorgd. Dat laatste slaat op het besluit van c[...]

Feyenoord moet vrezen voor UEFA

5402-feyenoord-moet-vrezen-voor-uefa
(Door Hans Roodenburg)

Feyenoord moet het ergste vrezen nu de Europese voetbalbond UEFA de Rotterdamse voetbalclub in staat van beschuldig[...]

De asymmetrische discriminatie

5399-de-asymmetrische-discriminatie
(Door Ronald Sørensen)
(Rotterdam Vandaag & Morgen geeft nu en dan gastschrijvers de gelegenheid hun mening op deze site te ventileren. Rotter[...]

Ahmed Aboutaleb, blijf maar hiero

HOOFDREDACTIONEEL COMMENTAAR Op dit ogenblik is de Rotterdamse burgemeester Ahmed Aboutaleb een zeldzame figuur. Hi[...]

Stemmen, maar... valt er wat te kiezen?

5392-stemmen-maar-valt-er-wat-te-kiezen
(Door Jan van der Tak)
(Een van onze trouw reagerende mensen is Jan van der Tak. Hij blijkt een Rotterdammer te zijn die van zijn hart geen mo[...]

Rijk verleden regiopers, digitale toekom

5390-rijk-verleden-regiopers-digitale-toekomst-kansrijk
(Door onze analisten*)
Met de nieuwsvoorziening en de journalistieke achtergronden zit het wel goed in de regio Rotterdam. Wél zou er veel me[...]

De ruime mazen van het internet

5385-de-ruime-mazen-van-het-internet
(Door Jan van der Tak)

(Een van onze trouw reagerende mensen is Jan van der Tak. Hij blijkt een oer-Rotterdammer te zijn. Wederom goed lee[...]

Eenheid Rotterdam gaat ‘hooligans’ R

5382-eenheid-rotterdam-gaat-hooligans-rome-pakken
(Door Jim Postma)
Burgemeester Ahmed Aboutaleb heeft tot nu toe als enige Nederlandse overheidsvertegenwoordiger en als burgervader van R[...]

'We moeten ons echt kapot schamen'

HOOFDREDACTIONEEL COMMENTAAR Niet premier Rutte, niet kopstukken uit de Tweede Kamer, niet het bestuur van voetbalclu[...]

‘Rot toch op.’ Aboutalebs stijl viel

5375-rot-toch-op-aboutalebs-stijl-viel-usa-op
Het beste interview van de dag over de Rotterdamse burgemeester Ahmed Aboutaleb staat in NRC Handelsblad. We zijn het [...]

Social media

KOPSTOOT

Nagekomen Pinksterverhaal

(door Torcque Zaanen)

Er waren eens twee broers. De oudste, een harde werker, fanatieke kerkganger, geen slecht woord over te zeggen. Zijn broer daarentegen zoop als een ketter, hoerde en snoerde, werkschuw, en deed alles wat God (of de priesters) verboden hadden. De oudste broer waarschuwde de jongste dat als hij zo door zou gaan, hij nog eens in de “Hel” zou komen. De jongste lachte hem dan alleen maar uit.

Op een dag was het zover. Na het drinken van z’n laatste borreltje werd de koets geprepareerd om hem naar zijn laatste rustplaats te begeleiden die, gezien zijn levensstijl, niet meer en niet minder dan de “Hel” betekende. Na enkele jaren in de “Hel” doorgebracht te hebben besloot hij op een dag wat verkoeling te zoeken en de benen te strekken. Na een kleine wandeling kwam hij bij een stenen muur die volgens zijn gevoelens weleens de scheiding tussen “Hemel” en “Hel” zou kunnen zijn.

Bij nader onderzoek ontdekte hij zowaar een stoffig raampje. Hij maakte het schoon en toen hij er doorheen kon kijken, kreeg hij bijna een hartstilstand. Het leek het er even op dat hij voor de tweede keer de kraaienmars zou blazen. Want wat zag hij daar, door dat smoezelige raampje... ja, z’n oudste broer, de broer die altijd zo netjes was geweest, hard gewerkt had, altijd trouw naar de kerk ging, die broer stond daar met een bezem in z’n handen, bezweet als een otter de grond te boenen.


Om de aandacht te trekken van z’n broer klopte hij met een rond slingerende bierfles zo hard hij kon op het raampje. Als bij toeval keek zijn broer op om te zien waar dat geklop vandaan kwam en zo keek hij zijn jongere broer in de ogen. Wat een verrassing, ja, hij was er wel blij mee, het was alleen jammer dat de afscheiding ertussen zat.

Ook al ging het moeilijk, ze konden toch nog wat ervaringen uitwisselen. De oudste broer maakte zich ook nu nog zorgen over z’n broertje, maar deze wuifde alle zorgen weg door te zeggen dat hij het enorm getroffen had: ‘al mijn vrienden en vriendinnen zijn hier, de hoertjes, de kroegbaas, ja eigenlijk iedereen en we vermaken ons best, alle drank is gratis, lekker eten en noem maar op, nee ik heb het best naar mijn zin.’

‘Maar tussen twee haakjes, wat doe jij daar in hemelsnaam met een bezem in je handen?’ ‘Nou, ja,...eh, kijk…’ begon z’n oudste broer verlegen, ‘het is hier erg groot en de boel moet schoon gehouden worden. Iemand moet het toch doen.’ ‘Hoe bedoel je, doen die anderen dan helemaal niks?’ De oudste broer keek hem vragend aan: ‘Hoe bedoel je: die anderen, welke anderen?’ ‘Nou gewoon,.. de anderen.’ ‘Nou nee,.... er zijn geen anderen, ik ben hier helemaal alleen.’ En hij nam zijn bezem weer op en veegde rustig door alsof hij zijn hele leven niets anders had gedaan.


  • Nieuw

  • Reacties