OPINIE

Hoe de criminaliteit te bestrijden

HOOFDREDACTIONEEL COMMENTAAR

Burgemeester Aboutaleb heeft een paar, opnieuw, verstandige dingen gezegd over hoe de burger de criminaliteit kan helpen bestrijden. Hij roept de bevolking op schimmige zaken te melden. Als voorbeelden geeft de burgemeester juweliers, die witwas praktijken uitoefenen, zichtbare drugsfamilies, makelaars die handelen in drugspanden, winkels waar nooit klanten komen, jongeren in peperdure auto's en kappers zonder kappersstoel in de zaak.
Lees verder

Genadige uitspraak slepend schandaal

5600-genadige-uitspraak-slepend-schandaal
(Door Hans Roodenburg)
Het havenschandaal beslaat inmiddels door slepende juridische procedures al meer dan tien jaar sinds deze corruptie bek[...]

Tsipras’ missie was Europa verbeteren

5599-tsipras-missie-was-europa-verbeteren
(Door Ronald Glasbergen)
Iedereen weet intussen alles van de Griekse crisis. De Grieken zijn helemaal geen uitvreters, als ze werk hebben, werke[...]

Amsterdams glorie, macht en mythe

5597-amsterdams-glorie-macht-en-mythe
(Door Feico Houweling)
Ik wou dat ik een Amerikaan of Chinees was, dan kon ik me tenminste ongeremd overgeven aan de loftuiting rondom ‘020[...]

Hoofdstadlobby deert Rotterdam niet

5579-hoofdstadlobby-deert-rotterdam-niet
(Door Hans Roodenburg)

De Amsterdamse lobby om van de hoofdstad de belangrijkste regio van ons land te maken is weer heel groot. Maar de Socia[...]

Plundering en schikking pensioenen

5571-plundering-en-schikking-pensioenen
(Door Hans Roodenburg)
Juristen (gespecialiseerde advocaten en notarissen) zijn de grootste winnaars geweest in vijftien jaar lang intensieve [...]

'Stadspartij tegen sterker Rotterdam'

5557-stadspartij-tegen-sterker-rotterdam
(Door Kor Kegel)

(Gastauteur en tekstschrijver Kor Kegel was in juni 1995 op de redactie van het toen zelfstandig Rotterdams Dagblad[...]

Bedrijfspensioen komt niet vanzelf

5549-bedrijfspensioen-komt-niet-vanzelf
(Door Hans Roodenburg)

Enkele honderdduizenden van de ouderen in de regio Rotterdam zijn gepensioneerd. Vrijwel de meesten van hen hebben [...]

Val Blatter: ‘Shame on you ‘Hilversu

5548-val-blatter-shame-on-you-hilversum
HOOFDREDACTIONEEL COMMENTAAR Nadat vorige week alle kranten, op de voorpagina’s en op alle tv-journaals in deze w[...]

'Nieuwe' media niet altijd vooruitgang

5541-nieuwe-media-niet-altijd-vooruitgang
(Door Hans Roodenburg)
Aan journalistieke incest doet deze op Rotterdam gerichte site nauwelijks. Soms valt er echter niet aan te ontkomen als[...]

Bombardement logica oorlogsleiders

5512-bombardement-logica-oorlogsleiders
(Door Hans Roodenburg)
Van de mensen, die het Duitse bombardement op 14 mei 1940 in Rotterdam 75 jaar geleden bewust hebben meegemaakt, zijn e[...]

Social media

KOPSTOOT

Nagekomen Pinksterverhaal

(door Torcque Zaanen)

Er waren eens twee broers. De oudste, een harde werker, fanatieke kerkganger, geen slecht woord over te zeggen. Zijn broer daarentegen zoop als een ketter, hoerde en snoerde, werkschuw, en deed alles wat God (of de priesters) verboden hadden. De oudste broer waarschuwde de jongste dat als hij zo door zou gaan, hij nog eens in de “Hel” zou komen. De jongste lachte hem dan alleen maar uit.

Op een dag was het zover. Na het drinken van z’n laatste borreltje werd de koets geprepareerd om hem naar zijn laatste rustplaats te begeleiden die, gezien zijn levensstijl, niet meer en niet minder dan de “Hel” betekende. Na enkele jaren in de “Hel” doorgebracht te hebben besloot hij op een dag wat verkoeling te zoeken en de benen te strekken. Na een kleine wandeling kwam hij bij een stenen muur die volgens zijn gevoelens weleens de scheiding tussen “Hemel” en “Hel” zou kunnen zijn.

Bij nader onderzoek ontdekte hij zowaar een stoffig raampje. Hij maakte het schoon en toen hij er doorheen kon kijken, kreeg hij bijna een hartstilstand. Het leek het er even op dat hij voor de tweede keer de kraaienmars zou blazen. Want wat zag hij daar, door dat smoezelige raampje... ja, z’n oudste broer, de broer die altijd zo netjes was geweest, hard gewerkt had, altijd trouw naar de kerk ging, die broer stond daar met een bezem in z’n handen, bezweet als een otter de grond te boenen.


Om de aandacht te trekken van z’n broer klopte hij met een rond slingerende bierfles zo hard hij kon op het raampje. Als bij toeval keek zijn broer op om te zien waar dat geklop vandaan kwam en zo keek hij zijn jongere broer in de ogen. Wat een verrassing, ja, hij was er wel blij mee, het was alleen jammer dat de afscheiding ertussen zat.

Ook al ging het moeilijk, ze konden toch nog wat ervaringen uitwisselen. De oudste broer maakte zich ook nu nog zorgen over z’n broertje, maar deze wuifde alle zorgen weg door te zeggen dat hij het enorm getroffen had: ‘al mijn vrienden en vriendinnen zijn hier, de hoertjes, de kroegbaas, ja eigenlijk iedereen en we vermaken ons best, alle drank is gratis, lekker eten en noem maar op, nee ik heb het best naar mijn zin.’

‘Maar tussen twee haakjes, wat doe jij daar in hemelsnaam met een bezem in je handen?’ ‘Nou, ja,...eh, kijk…’ begon z’n oudste broer verlegen, ‘het is hier erg groot en de boel moet schoon gehouden worden. Iemand moet het toch doen.’ ‘Hoe bedoel je, doen die anderen dan helemaal niks?’ De oudste broer keek hem vragend aan: ‘Hoe bedoel je: die anderen, welke anderen?’ ‘Nou gewoon,.. de anderen.’ ‘Nou nee,.... er zijn geen anderen, ik ben hier helemaal alleen.’ En hij nam zijn bezem weer op en veegde rustig door alsof hij zijn hele leven niets anders had gedaan.


  • Nieuw

  • Reacties