OPINIE

‘Hoe gek zijn we inmiddels geworden’

6085-hoe-gek-zijn-we-inmiddels-geworden
(Door gastauteur Jan van der Tak)
Mijn werk heeft mij op vele bijzondere plaatsen op de wereld gebracht. Plaatsen waar ik later ook mijn echtgenote mee naartoe nam. Bijvoorbeeld Atlanta, de zwarte stad in de USA of Rio in Brazilië en zelden was er spanning tussen ons en de gekleurde medemens te voelen. Ook de werktijden waren niet altijd van ‘8 tot 5’.
Lees verder

Keuze biologisch voedsel. Zin of onzin

6079-keuze-biologisch-voedsel-zin-of-onzin
(Door Marcella Deen)
Het woord ‘biologisch’ wordt te pas en te onpas gebruikt. In werkelijkheid is het een wettelijk beschermd begrip. E[...]

Werkstad had erg weinig ‘oude luister

6077-werkstad-had-erg-weinig-oude-luister
(Door gastauteur Jan van der Tak)
Rotterdammer Feico Houweling plaatste eerder op deze site een artikel over de wederopbouw van Rotterdam. Vooral de[...]

Een drijvende flat of vakantieluxe?

6075-een-drijvende-flat-of-vakantieluxe
(Door Hans Roodenburg)
De meningen over de (grote) cruiseschepen aan de Cruise Terminal Rotterdam verschillen enorm. De een vindt het ‘lelij[...]

Wederopbouw was ernstige ontsporing

6065-wederopbouw-was-ernstige-ontsporing
(Door Feico Houweling)
Wederopbouwdag 2016 mag een dag van vragen zijn. Bijvoorbeeld wat de stadsplanners van de jaren ’40, Van Traa voorop,[...]

‘PSV en Utrecht kunnen naar rechter’

6055-psv-en-utrecht-kunnen-naar-rechter
(Door Jim Postma)
De eredivisie is enkele weken voor het einde van de competitie beslist door een onterecht gegeven strafschop aan Ajax t[...]

Eindredactie site modereert reacties

6043-eindredactie-site-modereert-reacties
(Door Hans Roodenburg)
Op deze Rotterdamse site houden we de vrijheid van meningsuiting hoog in het vaandel. Maar beledigingen, laster en smaa[...]

‘Marokkanen verstieren het voetbal’

6031-marokkanen-verstieren-het-voetbal
(Door Rob Timmer)
Johan Derksen meent met zijn jarenlange ervaring als voetbalzeurkous te mogen constateren dat het afbrokkelen van het N[...]

Het referendum van het ongenoegen

5999-het-referendum-van-het-ongenoegen
(Door Ronald Glasbergen)
Het komende referendum zal deels functioneren als ventiel voor woede over de EU. Ligt dat aan de nieuwe referendumwet z[...]

’Donald John Trump, you are fired!’

5953-donald-john-trump-you-are-fired
(Door Jim Postma)
‘Een gewaagde voorspelling!’ Zo was het commentaar van een van onze collega’s over de triomf tot nu toe van presi[...]

Sørensen vraagt zich een-en-ander af

5947-s-rensen-vraagt-zich-een-en-ander-af

…er op zaterdag- en zondagmorgen niets in de wereld schijnt te gebeuren. Al jaren erger ik met te pletter aan de[...]

Social media

KOPSTOOT

Nagekomen Pinksterverhaal

(door Torcque Zaanen)

Er waren eens twee broers. De oudste, een harde werker, fanatieke kerkganger, geen slecht woord over te zeggen. Zijn broer daarentegen zoop als een ketter, hoerde en snoerde, werkschuw, en deed alles wat God (of de priesters) verboden hadden. De oudste broer waarschuwde de jongste dat als hij zo door zou gaan, hij nog eens in de “Hel” zou komen. De jongste lachte hem dan alleen maar uit.

Op een dag was het zover. Na het drinken van z’n laatste borreltje werd de koets geprepareerd om hem naar zijn laatste rustplaats te begeleiden die, gezien zijn levensstijl, niet meer en niet minder dan de “Hel” betekende. Na enkele jaren in de “Hel” doorgebracht te hebben besloot hij op een dag wat verkoeling te zoeken en de benen te strekken. Na een kleine wandeling kwam hij bij een stenen muur die volgens zijn gevoelens weleens de scheiding tussen “Hemel” en “Hel” zou kunnen zijn.

Bij nader onderzoek ontdekte hij zowaar een stoffig raampje. Hij maakte het schoon en toen hij er doorheen kon kijken, kreeg hij bijna een hartstilstand. Het leek het er even op dat hij voor de tweede keer de kraaienmars zou blazen. Want wat zag hij daar, door dat smoezelige raampje... ja, z’n oudste broer, de broer die altijd zo netjes was geweest, hard gewerkt had, altijd trouw naar de kerk ging, die broer stond daar met een bezem in z’n handen, bezweet als een otter de grond te boenen.


Om de aandacht te trekken van z’n broer klopte hij met een rond slingerende bierfles zo hard hij kon op het raampje. Als bij toeval keek zijn broer op om te zien waar dat geklop vandaan kwam en zo keek hij zijn jongere broer in de ogen. Wat een verrassing, ja, hij was er wel blij mee, het was alleen jammer dat de afscheiding ertussen zat.

Ook al ging het moeilijk, ze konden toch nog wat ervaringen uitwisselen. De oudste broer maakte zich ook nu nog zorgen over z’n broertje, maar deze wuifde alle zorgen weg door te zeggen dat hij het enorm getroffen had: ‘al mijn vrienden en vriendinnen zijn hier, de hoertjes, de kroegbaas, ja eigenlijk iedereen en we vermaken ons best, alle drank is gratis, lekker eten en noem maar op, nee ik heb het best naar mijn zin.’

‘Maar tussen twee haakjes, wat doe jij daar in hemelsnaam met een bezem in je handen?’ ‘Nou, ja,...eh, kijk…’ begon z’n oudste broer verlegen, ‘het is hier erg groot en de boel moet schoon gehouden worden. Iemand moet het toch doen.’ ‘Hoe bedoel je, doen die anderen dan helemaal niks?’ De oudste broer keek hem vragend aan: ‘Hoe bedoel je: die anderen, welke anderen?’ ‘Nou gewoon,.. de anderen.’ ‘Nou nee,.... er zijn geen anderen, ik ben hier helemaal alleen.’ En hij nam zijn bezem weer op en veegde rustig door alsof hij zijn hele leven niets anders had gedaan.


  • Nieuw

  • Reacties