Trots van de wereldzeeën én de haven

De Rotterdamse haven mag dan wel niet meer de grootste (in goederenoverslag) ter wereld zijn, in maritieme eisenaan veiligheid en milieu is zij samen metAmerikaanse havens nogkoploper.In Rotterdam zijn er vele bedrijven en organisaties die zich hiermee bezig houden.


Eén daarvan is de stichting Green Award die als enige in de wereld schepen heel breed inspecteert op allerlei kwaliteitseisen op het gebied van veiligheid en milieu. Rotterdam was van 1962 tot 2004 de grootste haven van de wereld. Thans staat het op plaats nummer 4 (na Shanghai en Ningbo in China en Singapore).


Bij de presentatie van het Engelstalige boek ‘Splendid Ships and Jobs, in the port of Rotterdam’ heeft algemeen directeur Jan Fransen van de stichting Green Award gezegd dat wereldwijd steeds meer schepen voldoen aan de eisen ter verkrijging van dit certificaat.

De op Rotterdams initiatief opgerichte organisatie heeft inmiddels al 251 schepen gecertificeerd waaronder vele grote Aframax-, Suezmax- en andere supertankers van 100.000 tot 320.000 ton draagvermogen.

Met de Green Award krijgen rederijen in diverse havens kortingen op havengelden en/of andere voordelen en is deze certificering heel goed voor hun imago. Green Award is nu druk bezig om negen LNG-tankers van rederijen, die ook dit certificaat willen hebben, te keuren.


Gate Terminal

In oktober dit jaar verwacht Fransen de eerste LNG-tanker officieel te kunnen certificeren.

In Rotterdam wordt in de komende maanden de Gate Terminal (een ontvangstinstallatie voor over zee aangevoerd vloeibaar aardgas) op de Maasvlakte officieel in gebruik genomen.

De gastankers, die zijn organisatie nu onderzoekt, varen in alle windstreken, zoals de Middellandse Zee, Midden Oosten, Verre Oosten en de Verenigde Staten.

Op de binnenvaartmarkt is Green Award ook al actief. Dertig schepen zijn daarvoor al gecertificeerd. Nog eens acht staan klaar om een Green Award te krijgen.

De Rotterdamse organisatie Green Award heeft door haar toenemende activiteiten ook plannen voor nevenkantoren in andere grote havens in de wereld, zoals in Dubai.

In het boek ‘SPLENDID SHIPS AND JOBS, in the port of Rotterdam’ staan zeven tankers met een Green Award certificaat.


Grootste

Bijzonder is dat de SCF BALTICA (117.153 dwt) het grootste schip ooit was dat vorig jaar augustus via de Arctische route van Moermansk (in Rusland) naar Ningbo (in China) is gevaren.

Volgens een van de auteurs van het boek, Cees de Keijzer, voorzitter van de World Ship Society Rotterdam Branch, is Green Award ‘the pride of the oceans’. Het boek noemt hij ‘the pride of the port of Rotterdam’.

Het financieel voordeel voor het verkrijgen van een Green Award is voor de rederijen, die de kosten voor certificering moeten betalen aan de organisatie in Rotterdam, wordt in deze haven in ieder geval heel snel terugverdiend, rekent De Keijzer voor.

Een vol geladen mammoettanker (een zogenoemde VLCC ofwel een very large crude carrier) betaalt al gauw een goeie 200.000 euro in Rotterdam als havengeld. Een korting daarop van 6 procent vanwege het hebben van een Green Award is dan een besparing van 12.000 euro.


Berge Stahl

Andere voorbeelden zijn de Berge Stahl (de grootste ertscarrier ter wereld) die bij een bezoek aan Rotterdam gemiddeld genomen zo’n 165.000 euro moet betalen en een ‘Capesizer’ (een bulkcarrier die door zijn grootte rond de Kaap de Goede Hoop moet varen) 90.000 euro.

De Keijzer: ,,Tja en dan betaalt het cruiseschip ROTTERDAM van de Holland America Line niet meer dan 6600 euro havengeld bij zijn bezoek aan de Wilhelminakade. Dat komt neer op circa 11 cent per brutoton van het schip.’’ Dit koopje is volgens De Keijzer ontstaan omdat een aantal bestuurders en politici in de haven bedachten dat het aanlopen van cruiseschepen in de Rotterdamse haven nogal wat prestige zou betekenen. Maar als het om de centjes gaat, is het een heel ander verhaal!


‘SPLENDID SHIPS AND JOBS, in the port of Rotterdam’ kost €24,95. De Engelse uitgave heeft als ISBN: 978-90-75352-96-2 en wordt uitgegeven door Coolegem Media in Rotterdam.


Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

De mooiste gedichten van de wereld 4

50 dichters kiezen hun favoriete gedicht uit de schatkamers van Poetry International en vertellen waarom.

Jana Beranová over Vasko Popa


Een kleine hommage

Het is 1970, het 1e jaar van Poetry International.
Voor vertalingen is nog weinig geregeld. Ik lees
dat mijn landgenoot Miroslav Holub uit het Duits
is vertaald en bel op. Martin Mooij vraagt mij om
te komen. Holub kreeg van het toenmalig regiem
geen uitreisvisum. maar omdat ik ook uit andere
Slavische talen kan vertalen, bevind ik me opeens
tussen de werelddichters.

Eén kijkt me aan met van die droeve wolvenogen.
Ik wist toen nog niet dat wolven een belangrijke
rol speelden in zijn Roemeens-Servische cultuur.
Het is Vasko Popa en hij leest die avond uit
‘Spelen’ voor. Poëzie als spel met ons bestaan.
Ik lees en herlees. Tuimel van verbazing naar
verbazing. Het is Beckett, maar menselijker.
Een stoelpoot die lief gebaart! Ik zie een
keukenstoel. Allicht, fauteuils hebben armen.
Absurd. Een merkwaardige herkenning.

Van het eerste festival is op papier weinig
overgebleven, maar ‘Spelen’ zijn in mijn
vertaling opgenomen in Machine van
woorden (1975), de eerste boekuitgave
van Poetry International.

In 1974, toen hij de wolvengedichten las,
kocht ik voor hem een vaatje haringen – Popa
was dol op Hollandse nieuwe. Bij het afscheid
op Schiphol struikelde ik, het vaatje viel op de
grond en rolde naar hem toe. Hij gaf het een
tik, vaatje rolde terug en ik kon het alsnog
feestelijk overhandigen. Aan het eind van zijn
leven, hoorde ik jaren later, zat hij in winterjas
op een stoel midden in de kamer te wachten
op de dood. Dat was weer een andere stoel.



vertaling: Jana Beranová

Popa was 6x gast op Poetry International


  • Nieuw

  • Reacties