't Sprookje is uit: Zwaan doodt 'bastaard'

(Door Jim Postma)

PROVENIERSWIJK – Wat haast als een sprookje begon in het prille voorjaar van een moederzwaan die twee bastaardeendjes (of –gansjes) liefdevol adopteerde, is vorige week geëindigd in een klein drama. Nadat de moederzwaan op de kop van de Spoorsingel (vlak achter het Centraal Station) op een eigen nest was gaan zitten met zes grote zwaneneieren, is er een grote ruzie ontstaan tussen de vaderzwaan en de bastaarden. Met de dood als gevolg voor een van hen.


De talrijke reizigers van en naar het Centraal Station en de omwonenden in de Provenierswijk hadden al lange tijd schermutselingen gezien tussen de vaderzwaan en de inmiddels haast volgroeide bastaardeendjes. De vaderzwaan joeg de beestjes steeds weg als zij te dicht bij het zwanennest kwamen met de broedende moeder. Met hoge opengevouwen vleugels liet hij zien allerminst gecharmeerd te zijn van het zogenaamde kraambezoek van de nieuwsgierige eendjes of gansjes (‘vogeldeskundigen zijn daarover verdeeld in hun meningen’ - redactie).

Reeds wekenlang volgden de twee bastaarden de vaderzwaan, net zoals zij reeds sinds begin maart de moederzwaan constant volgden. Maar naarmate de eendjes of gansjes groter werden nam hun gedrag agressieve vormen aan.


Irritant

Bewoner van de Spoorsingel Willem Hamminga zegt daarover: ,,Het was net alsof zij de vaderzwaan aan het ‘stalken’ waren. Op het irritante af. Het mannetje was daar duidelijk niet van gediend en pikten ze enkele keren in de veren.’’

Een andere bewoner, Mishu Westerveld die er nog een filmpje van maakte zag het volgende: ,,De gansjes vlogen meerdere keren kwaadaardig op de vaderzwaan af. Die vluchtte weg van deze lastposten, maar ze bleven maar terugkeren.’’

Volgens de bewoners heeft de vaderzwaan een einde gemaakt aan de treiterende stalkers door één van hen een doodklap te geven met zijn vleugel. De bewoners zagen daarop een van de bastaarden dood drijvend in de Spoorsingel.

Zijn maatje is daarop met de Noorderzon vertrokken. Zowel moeder- als vaderzwaan zitten nu in blijde verwachting in aanzienlijk rustiger vaarwater bij het nest.


Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

Aforismen 4 (en slot): Desiderius Erasmus (circa 1466-1536)


(Door Kees Versteeg)

Frans Timmermans en Mark Rutte zijn de winnaars van de Europese verkiezingen. Je zou hun triomf een lichte comeback van de ‘floor managers’ kunnen noemen. Floor managers zijn bestuurders die macht hebben in de vorm van bevoegdheden en budgetten, en die in een gezond politiek systeem in hoofdlijnen aangestuurd worden door ‘cloud managers’, schrijvers en filosofen, die verantwoording dragen voor het uitdenken van De Ideeën – het geestelijk geraamte van een samenleving. Een volwaardig systeem kent denkers en doeners. Denkers en doeners horen bij elkaar als scheten en bruine bonen.

Maar ons politiek systeem is niet gezond. Sinds de ineenstorting van de Sovjet-Unie in 1989 en de verschijning van het essay ‘Het einde van de geschiedenis’ van Francis Fukuyama, stuiten de denkers op de hoon van de uitvoerende macht. Ze zouden niet meer nodig zijn. Een Amerikaans type burgerlijk liberalisme zou de wereldgeschiedenis hebben gewonnen. ‘Wie een visie heeft, moet op zoek naar een oogarts’, smaalde Mark Rutte herhaaldelijk. Als de kat van huis is, dansen de muizen op tafel.

Ook Thierry Baudet, een beginnende cloud manager, beginnend want nog zonder serieuze oplossingen maar wel met begrip van de diepe crisis waarin Europa zich bevindt, leed een nederlaag, zij het een lichte. Terecht. We moeten de Europese Unie hervormen, niet verwerpen.

We zijn nog steeds in het voorspel. De roep om cloud managers zal steeds luider gaan klinken. Want dit Europa lijkt nog het meest op de Herald of Free Enterprise, de veerboot die wegvoer van de kade met de boegdeuren nog wijd open. De Britse premier Theresa May, die vandaag haar aftreden bekend maakte, kan erover meepraten. Ook de Tories lijken een zinkend schip, net als Labour trouwens.

Een andere cloud manager die ooit werd afgetroefd door de gevestigde macht, was Erasmus. De katholieke kerk – Het Kartel van de Middeleeuwen – stond hem in de weg. Maar hij deed een lovenswaardige poging om de kerk humaner te maken, en dat in schitterende taal.

De Heilige Geest is neergedaald in de gedaante van een duif, niet als een adelaar of havik.

Niets is goedkoper dan om zich van de ernstigste levensvragen met een dooddoener af te maken.

Men moet het huwelijk eerbiedigen, zolang het nog maar een vagevuur is, maar het ontbinden als het een hel wordt.

Wat een plompe geest! Ik vermoed dat het een Hollander was.

  • Nieuw

  • Reacties