Rotterdam krijgt stoomfontein

(Door Jan Booister)

Dezer dagen wordt op het Binnenwegplein in Rotterdam de stoomfontein getest. In plaats van een aantal stevige waterstralen- (straaltjes) zoals we dat kennen van de Koopgootspuit er stoom uit de gaten in een aantal tegels.


Met een beetje wind verwaaien die en dat geeft een apart effect.

De Rotterdamse ambtenaar Miriam van Lierop, die verantwoordelijk is gemaakt voor een leukere binnenstad, zorgde al voor nieuwe zitgedeelten op het Binnenwegplein en heeft er nu dus ook de stoomfontein laten plaatsen. Ze zag dit fenomeen tijdens een commissiereis naar Baltimore, dus helemaal nieuw is het idee niet. Maar voor zover bekend bestaan stoomfonteinen in deze vorm in Nederland nog niet.


Onbekend is wanneer de echte ingebruikneming is. Achter de opstaande tegel zit het ondergrondse bedieningsmechanisme.



Timon Denham :
"Hij is cool."
Ik zag hem vandaag en gisterenavond al in gebruik.

zondag 17 apr 2011

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

Leve onze grote vriend ‘Den Dood’


De zon komt op, op en op. En duikt weer onder.
Al miljarden jaren lang. De zon is eeuwig.
De zon komt op, op en op en duikt weer onder.
Al biljoenen jaren lang. Onze zon is oneindig.

Alleen wij stervelingen
– zij die sterven gaan, groeten U -
leven
geen fractie met duizenden nullen
achter de komma van een seconde.

Zelfs de arme eendagsvlinder
is stukken beter af dan wij.

Na zo’n kleine honderd jaar (in mensenjaren)
is ons leven op. Op is op, nietwaar?
In een flits van een gebroken zonnestraal.

Voor ‘Den Dood’ hoeft niemand meer te vrezen.
Onze ‘Vriend Den Dood’ is de grote bevrijder
van onze aardse, soms helse, kommer en kwel.

Het is ‘Mister en Missis Ouderdom’
die wij moeten vrezen.
Zo geniepig, zo snel,
met al hun gebreken en pijnen.
Geen ontsnappen aan. Voor rijk noch arm.

Hoe ouder en ouder, hoe stokouder,
hoe groter onze angsten.
Om tenslotte als verscheurd perkamentpapier
te verschrompelen
onder die schijnbare meedogenloze,
harteloze koperen ploert.

De mens komt op, op en op.
En duikt weer onder.
Een mensenleven lang.

Zie onze bevrijder.
Leve onze grote vriend ‘Den Dood’.


Jim Postma


  • Nieuw

  • Reacties