Havendagen warm, druk en kleurrijk

(Door een onzer medewerkers)

‘De haven smaakt naar meer’. Dat was het thema van editie 34 van de Wereldhavendagen ineen zeer warm en druk Rotterdam op 2, 3 en 4september.De organisatie heeft de honderdjarige band tussen China en de haven aangegrepen om het feest voor een groot deel in een Chinees teken te zetten.


De openingsact door Ai Ming Oen en Ming’s Pretty Heroes, de toespraak van de Chinese ambassadeur Zhang Jun en het binnenvaren van een 120 meter lange kleurige draak waren enkele van de vele Chinese hoogtepunten die de honderdjarige geschiedenis van Chinezen in Rotterdam bekrachtigden.

Diverse spectaculaire demonstraties van o.a. de Nederlandse Marine trokken zoals elk jaar weer vele tienduizenden toeschouwers. En ook de verschillende excursies naar gebieden en bedrijven in de haven waar men normaal gesproken nooit zal komen trokken veel belangstelling.

Een daverend vuurwerk besloot het zaterdagprogramma van deze zeer geslaagde Wereldhavendagen.


Onderstaande foto’s kunt u vergroten door ze aan te klikken (rechtermuistoets voor de lezers die nog over Explorer beschikken). Alle foto’s zijn van onze fotograaf Rinus Vuik.

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

De mooiste gedichten van de wereld 4

50 dichters kiezen hun favoriete gedicht uit de schatkamers van Poetry International en vertellen waarom.

Jana Beranová over Vasko Popa


Een kleine hommage

Het is 1970, het 1e jaar van Poetry International.
Voor vertalingen is nog weinig geregeld. Ik lees
dat mijn landgenoot Miroslav Holub uit het Duits
is vertaald en bel op. Martin Mooij vraagt mij om
te komen. Holub kreeg van het toenmalig regiem
geen uitreisvisum. maar omdat ik ook uit andere
Slavische talen kan vertalen, bevind ik me opeens
tussen de werelddichters.

Eén kijkt me aan met van die droeve wolvenogen.
Ik wist toen nog niet dat wolven een belangrijke
rol speelden in zijn Roemeens-Servische cultuur.
Het is Vasko Popa en hij leest die avond uit
‘Spelen’ voor. Poëzie als spel met ons bestaan.
Ik lees en herlees. Tuimel van verbazing naar
verbazing. Het is Beckett, maar menselijker.
Een stoelpoot die lief gebaart! Ik zie een
keukenstoel. Allicht, fauteuils hebben armen.
Absurd. Een merkwaardige herkenning.

Van het eerste festival is op papier weinig
overgebleven, maar ‘Spelen’ zijn in mijn
vertaling opgenomen in Machine van
woorden (1975), de eerste boekuitgave
van Poetry International.

In 1974, toen hij de wolvengedichten las,
kocht ik voor hem een vaatje haringen – Popa
was dol op Hollandse nieuwe. Bij het afscheid
op Schiphol struikelde ik, het vaatje viel op de
grond en rolde naar hem toe. Hij gaf het een
tik, vaatje rolde terug en ik kon het alsnog
feestelijk overhandigen. Aan het eind van zijn
leven, hoorde ik jaren later, zat hij in winterjas
op een stoel midden in de kamer te wachten
op de dood. Dat was weer een andere stoel.



vertaling: Jana Beranová

Popa was 6x gast op Poetry International


  • Nieuw

  • Reacties