Boek & Meester: Ernest van der Kwast is niet inclusief genoeg

8296-boek-meester-ernest-van-der-kwast-is-niet-inclusief-genoeg


(door Kees Versteeg)

Afgelopen vrijdag publiceerde deze site een overzicht van het spervuur aan debatten en talkshows komende en volgende week in Rotterdam. Eén genoemd interview is dat met de schrijfster Reni Eddo-Lodge, die op 4 oktober in Arminius te gast is in het literaire boekenprogramma Boek & Meester. Ze schreef het boek ‘Waarom ik niet meer met witte mensen over racisme praat.’ Een bestseller.

De schrijfster zorgde dit weekend voor opschudding op Twitter omdat ze een interview met een Hollandse journalist abrupt afbrak omdat hij irrelevante vragen zou stellen. Een Vlaamse journalist wilde ze daarna niet meer te woord staan.


‘Supposed to be doing interviews Dutch media outlets today. Just sat through an excruciating 45 mins with a journalist who asked me v little about my work and a lot about knife crime and absent black fathers... I'm going home.’ (Reni Eddo-Lodge).

‘I came all the way to London and didn’t get the chance to ask one question - even not to see her -, only because my colleague from NRC asked some tough questions’. (Peter Casteels van het weekblad Knack; die collega – een witte man - bleek later van de Volkskrant).

Gezien dit incident vroeg ik me af hoe ze zou reageren op Ernest van der Kwast, Rotterdams schrijver en presentator, die doorgaans het vraaggesprek leidt bij Boek & Meester. Hij heeft een Hollandse vader en een Indiase moeder. Zou hij wel zwart – pardon inclusief - genoeg zijn voor Reni Eddo-Lodge?

Even op de site van Boek & Meester gekeken. We hoeven niet ongerust te zijn. Het interview wordt afgenomen door Nancy Jouwe. Die is docente aan de Willem de Kooning Academie en van Papoea-Indische afkomst. En bovendien een vrouw. Nancy’s genetica klinkt toch nét wat inclusiever dan die van Ernest. Ze zal er best wat van weten te maken. In bijgaand YouTube-filmpje kun je zien hoe ze vijf jaar geleden al de lof zong over Gloria Wekker – ‘Witte onschuld bestaat niet’ - en natuurlijk inclusiviteit. Niemand hoeft er aan te twijfelen dat ook deze aflevering van Boek & Meester weer vlot en zonder tegenspraak zal verlopen. De orgie van identiteitspolitiek houdt vooralsnog onverminderd aan, ook in de Rotterdamse literaire wereld.

Jan Tak :
Een lezing met de noemer ‘Waarom ik niet meer met witte mensen over racisme praat"(maar er straks natuurlijk wel mijn boek aan wil slijten )
Een na-denkertje die titel, in feite staat daar natuurlijk "waarom ik witte mensen discrimineer" maar dat wordt dan weer in die kringen normaal gevonden.

https://www.youtube.com/watch?v=NKiePbTcAfY

Vreemd denkraam zou Heer Bommel zeggen. Mijn God zo komen we toch nooit van het gezeik af. Discriminatie is een ontoelaatbaar en verschrikkelijk, maar met deze figuren wordt het mij zwart (sorry)voor de ogen, ik er helemaal klaar mee.

Niet zeiken mensen, donker groen of lichtgroen we zijn allemaal groen.
Zelfs ik ben ooit als groentje begonnen maar gelukkig had mijn meisje groene vingers zodat ik geen blauwtje liep.

woensdag 25 sep 2019

Mark Sakloo :
Altijd vreemd dat die zwarten zich zelf discrimineren met dat soort gedrag.
Als Blanke Hollander zijn wij trots op ons land en geschiedenis.

dinsdag 24 sep 2019

Pieter Vanhemelryck :
Fijn stijlbloempje: 'Orgie van identiteitspolitiek'. De titel van haar boek geeft er op zijn minst aanleiding toe.

dinsdag 24 sep 2019

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

Stad en platteland

Het verhaal is van Annie Proulx. Het staat in 'Heart Stories'. Het gaat over Lime, een jongeman met rood haar en een soort innerlijk vuur dat erop lijkt 'of hij snel van binnen op aan het branden is'.

Een vuur dat sommige vrouwen aantrekkelijk vinden. Lime is met zijn vriendin Charlotte buiten de stad gaan wonen. Ze droomden dat ze daar een handeltje in Peruviaanse poncho's op konden zetten. Dat plan mislukt, maar dankzij het geld van de ouders van Charlotte overleven ze. Lime heeft in de heuvels een groep verlopen eenzelvige landbouwers gevonden die op woensdagavond fantastische zelf geschreven muziek maken. Hillbillymuziek, origineel en ontroerend goed gespeeld. De muzikanten zijn stug en weinig spraakzaam, maar ze staan hem toe dat hij meespeelt. Hij ontdekt dat de zangeres, een goed in het vet zittende, maar mooie jongedame, de schrijfster van de songs is. Haar vader speelt ook mee. De enige keer dat hij overdag langs komt, is zij alleen. Hij verleidt haar. Als haar huisgenoten waaronder haar vader, thuiskomen van het werk op het land en hen ontdekken, roept hij dat hij van haar houdt. Op dat moment ontdekt hij dat de man waarvan hij dacht dat het haar vader was, haar echtgenoot is. Hij rent voor zijn leven en keert er nooit meer terug.

  • Nieuw

  • Reacties