Nooit eerder zo veel ongekozen vrouwelijke burgemeesters in Nederland

8212-nooit-eerder-zo-veel-ongekozen-vrouwelijke-burgemeesters-in-nederland


(door Kees Versteeg)

Nederland telde nooit eerder zo veel ongekozen vrouwelijke burgemeesters als op dit moment.

Er zijn nu 101 vrouwelijke eerste burgers, wat neerkomt op 29 procent van het totaal, meldt nieuwszender BNR. Deze omroep vroeg de cijfers op bij het Nederlands Genootschap van Burgemeesters.

Er zijn in Nederland nu nog 355 gemeenten. De 254 mannelijke burgemeesters zijn overigens eveneens ongekozen – zij bevestigen nu slim de bestaande benoemingspraktijk door zich te verbergen achter de mantelpakjes van het cosmetisch feminisme. Ja, we kunnen wel zeggen dat het cosmetisch feminisme zich massaal de raadszalen heeft binnen gevleid. Het volk zit erbij en kijkt ernaar. Wel klapt het braaf als er weer een vrouw is benoemd.


Er is niets wat er op wijst dat meer vrouwelijke burgemeesters een aanwinst vormen voor de democratie. Geen van hen heeft het ambt geweigerd omdat het volk zijn burgemeester niet mag kiezen. Ze kijken wel uit om zich die democratische opvatting eigen te maken.

Vrouwen worden liever, net als mannen, benoemd.

De reden van de benoemde burgemeester ligt in de regenteske aard van ons bestuur. Het volk is een groot schaap dat maar in de verleiding zou kunnen komen om de dorpsidioot als burgemeester te kiezen (en die heeft natuurlijk extreemrechtse opvattingen!). Alsof de dorpsidioot zich niet gewoon aan de wet zou moeten houden. En zeker niet onbelangrijk: de dorpsidioot zou een salaris op gaan strijken dat natuurlijk aan de elite toebehoort. Geen economische concurrentie a.u.b. als het gaat om bestuursbanen.

Anno 2019 blijken vrouwen maar al te zeer bereid om aan te schuiven bij bestaande regenteske netwerken. Net als homo’s. En mensen van kleur. En moslims. Of combinaties daarvan.

Meer diversiteit heeft de democratie tot nu toe niks gebracht.

Sterker nog, de ‘diversen’ excuseren slechts de macht van Regentesk Nederland. Ze hebben helemaal niets fris en niets fruitigs. Ze bevestigen alleen de bestaande orde.

Het gebrek van die orde is niet het gebrek aan diversiteit. Het gebrek van die orde is het gebrek aan democratie. De Moeder van alle westerse ideeën. De elite past zich alleen maar wat aan in geslacht en kleur, het volk is en blijft de grote vijand.

Wees dus waakzaam op cosmetisch feminisme, cosmetische diversiteit en cosmetische inclusiviteit. Meer vrouwelijke burgemeesters betekent alleen maar dat de elite – Het Kartel zou Thierry Baudet zeggen, en dat is niet zijn slechtste vondst – zich hult in een nieuw parfum waarmee het de burgers bedwelmt.

Hoe zou het dan moeten?

Je bereikt niets in dit land als je niet een mini-regenteske drempel inbouwt. Dit land kan niet zonder waarborgen. Dat is een calvinistische verslaving. Dus vrije verkiezingen zonder meer kun je wel vergeten. Bij een burgemeestersverkiezing zouden kandidaten eerst een flinke kennistest moeten afleggen. Een neutrale test waarmee gecheckt wordt of ze op de hoogte zijn van de wettelijke regels waarmee een burgemeester te maken krijgt. Daarna volgt een ‘assessment’ – een publieke ontmoeting met acteurs waarin een crisissituatie wordt nagespeeld. Hoe redden ze zich daaruit? De campagne wordt beëindigd met een debat tussen alle kandidaten.

En hoe zit het met de taken? Een gekozen burgemeester heeft een sterkere positie dan een ongekozen burgemeester. Je kunt hem of haar er dus bevoegdheden bijgeven.

Ik zie 5 taken voor de gekozen burgemeester.

*Het voorzitterschap van de raad

*Het gezicht van de gemeente naar buiten

*Het handhaven van de openbare orde

*Het beschermen van de tolerantie tussen bevolkingsgroepen

*Iets met water, klimaat, energie, milieu – wat precies weet ik eerlijk gezegd nog niet. Supervisor van de gemeentelijke habitat. Of biosfeer. Zoiets.

Wat ik wel weet, is dat het beter is om de onderwerpen migratie en klimaat op den duur te depolitiseren – iets wat op dit moment niet zal lukken omdat de verkeerde progressiviteit aan de macht is. Die van de inhoudsloze, cosmetische diversiteit binnen de bestuurlijke wereld. En die van de agressieve identiteitspolitiek daarbuiten. Politiek hoort te gaan over ideeën, niet over geslachtsorganen, seksuele oriëntatie en huidskleur. Niet dat die niet belangrijk zijn, maar in een goed functionerend politiek systeem horen de ideeën centraal te staan.

De oude Griekse filosoof Plato kon het je al vertellen. In zijn allegorie van de grot maakt hij duidelijk dat individualisme een utopie is; we worden geregeerd door de Ideeën. Laten we daar weer naar op zoek gaan. Dat lukt beter als we – op de goede manier – het kartel van gevestigde partijen durven open te breken.

Kopfoto: amsterdam.nl

Foto 2: shop.spreadsheet.nl

Foto 3: joconnect.wordpress.com

van de uitgever :
Voor financiering is RV&M afhankelijk van bijdragen van lezers, sympathisanten, advertenties etcetera. U kunt Rotterdam Vandaag & Morgen al steunen met een bijdrage vanaf €2 per maand of een eenmalige bijdrage met een bedrag dat u kiest op bankrekening nummer NL55INGB 0009 2593 29 t.n.v. Stichting Third Road o.v.v. Support V&M

donderdag 22 aug 2019

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

Joost Swarte in de Kunsthal & Meijer Wery op de Oude Binnenweg


Fotograaf Wim de Boek stuurde ons ter gelegenheid van de expositie van tekenaar Joost Swarte in de Kunsthal - zie elders in deze krant - een foto toe van de muurschildering van jazzsaxofonist Meijer Wery, die aan de Oude Binnenweg hangt. De muurschildering werd onthuld in 2017 en is gemaakt door Joost Swarte. Sinds 2013 verschijnen op en rond de Oude Binnenweg regelmatig portretten van overleden Rotterdamse jazzmuzikanten. Samen vormen ze een ‘jazzy’ route over de meest Rotterdamse straat van Rotterdam.

In de jaren dertig was Meijer Wery was saxofoondocent aan de Muziekscholen Maatschappij ter Bevordering der Toonkunst (directeur Willem Feltzer). Het muzieklyceum van Willem Feltzer startte in april 1929 als eerste in Nederland een jazzopleiding met o.m. Meijer Wery en trompettist Eddy Meenk als jazzdocenten.

In het begin van de jaren dertig maakte Meijer Wery deel uit van The Famous Band van de slagwerker en accordeonist Philip Willebrandts. Tijdens de Tweede Wereldoorlog speelde Meijer Wery basklarinet in het Joods Symfonieorkest en wist hij te ontsnappen uit de Hollandsche Schouwburg waar de joden werden bijeengebracht om op transport gesteld te worden naar de vernietigingskampen. Nadat het hem gelukt was zich als ‘half jood’ te laten registreren, kon hij gaan werken bij het Goois Symfonieorkest. Meijer Wery overleed 14 oktober 1978 op 86-jarige leeftijd in Rotterdam.

Zie ook: http://www.r-jam.nl/portfolio/meijer-wery-door-joost-swarte/ en www.kunsthal.nl

Foto van de muurschildering is van Wim de Boek.

(van de redactie)

  • Nieuw

  • Reacties