Bas Kwakman stopt als directeur van Poetry International

7967-bas-kwakman-stopt-als-directeur-van-poetry-international

Op zijn facebookpagina schreef Bas Kwakman: 'Dames en heren facebookvrienden,

Op 1 augustus 2019, na het vijftigjarig jubileum van het Poetry International Festival, stop ik als directeur van Poetry International. Na zestien geweldige jaren ga ik me op mijn schrijver- en kunstenaarschap richten. Daarnaast zal ik op het terrein van de kunsten een zichtbare, inhoudelijke en organisatorische rol blijven spelen.

Tijdens het festival, op vrijdagmiddag 14 juni, wordt mijn boek ‘In poëzie en oorlog’ (De Arbeiderspers) gepresenteerd in De Doelen Rotterdam. Graag zie ik jullie daar.'


De foto hierboven van Bas Kwakman is gemaakt op 13 september 2018 (Foto © Wim de Boek)

Poetry International maakte dit nieuws als volgt bekend: Bas Kwakman verlaat Poetry International

Bas Kwakman neemt na zestien jaar afscheid als directeur van Stichting Poetry International. In 2003 trad Kwakman aan als directeur. Hij heeft het jaarlijkse Poetry International Festival tot de onbetwiste voorhoede van de nationale- en internationale poëziewereld gemaakt. Voor zijn bijdrage aan de internationale poëzie ontving hij vorig jaar in Mexico-City de prestigieuze Ioannes Bressensis Award.

Kwakman kijkt met trots terug op het festival en alle andere activiteiten van de stichting. Hij legt deze vol vertrouwen in de handen van zijn opvolger en het team van Poetry International. Kwakman: “Het gaat goed met de poëzie, zowel lokaal, nationaal als internationaal. De wereld is volop in beweging en er zijn veel kansen om daar met een programma waarin poëzie centraal staat een stevige, zichtbare rol in te spelen.”

De komende tijd gaat Kwakman zich richten op zijn schrijvers- en kunstenaarschap en zal daarnaast op cultureel gebied een inhoudelijke en organisatorische rol blijven spelen. Tijdens de vijftigste editie van het Poetry International Festival – 13 tot en met 16 juni in De Doelen te Rotterdam - presenteert Kwakman op vrijdag 14 juni zijn boek In poëzie en oorlog (De Arbeiderspers), een persoonlijke kijk op vijftig jaar Poetry International en de zestien jaar dat hij daaraan leiding gaf.

Het bestuur en het bureau van de stichting zijn Bas Kwakman zeer erkentelijk voor zijn jarenlange inzet voor het festival, voor de poëzie in de wereld, in ons land en in de stad Rotterdam. De leiding is in handen gelegd van interimdirecteur Dries van Ingen. De werving van een nieuwe directeur zal binnenkort van start gaan.

Foto hierboven: Bas Kwakman in goed gezelschap tijdens 50 jaar poetry in het doelencafé op 6 januari 2019. (Foto © Wim de Boek).

Foto hierboven en de foto boven het artikel: Bas Kwakman op de opening van Poetry International in 2017 (Foto © Rinus Vuik).

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

De mooiste gedichten van de wereld 4

50 dichters kiezen hun favoriete gedicht uit de schatkamers van Poetry International en vertellen waarom.

Jana Beranová over Vasko Popa


Een kleine hommage

Het is 1970, het 1e jaar van Poetry International.
Voor vertalingen is nog weinig geregeld. Ik lees
dat mijn landgenoot Miroslav Holub uit het Duits
is vertaald en bel op. Martin Mooij vraagt mij om
te komen. Holub kreeg van het toenmalig regiem
geen uitreisvisum. maar omdat ik ook uit andere
Slavische talen kan vertalen, bevind ik me opeens
tussen de werelddichters.

Eén kijkt me aan met van die droeve wolvenogen.
Ik wist toen nog niet dat wolven een belangrijke
rol speelden in zijn Roemeens-Servische cultuur.
Het is Vasko Popa en hij leest die avond uit
‘Spelen’ voor. Poëzie als spel met ons bestaan.
Ik lees en herlees. Tuimel van verbazing naar
verbazing. Het is Beckett, maar menselijker.
Een stoelpoot die lief gebaart! Ik zie een
keukenstoel. Allicht, fauteuils hebben armen.
Absurd. Een merkwaardige herkenning.

Van het eerste festival is op papier weinig
overgebleven, maar ‘Spelen’ zijn in mijn
vertaling opgenomen in Machine van
woorden (1975), de eerste boekuitgave
van Poetry International.

In 1974, toen hij de wolvengedichten las,
kocht ik voor hem een vaatje haringen – Popa
was dol op Hollandse nieuwe. Bij het afscheid
op Schiphol struikelde ik, het vaatje viel op de
grond en rolde naar hem toe. Hij gaf het een
tik, vaatje rolde terug en ik kon het alsnog
feestelijk overhandigen. Aan het eind van zijn
leven, hoorde ik jaren later, zat hij in winterjas
op een stoel midden in de kamer te wachten
op de dood. Dat was weer een andere stoel.



vertaling: Jana Beranová

Popa was 6x gast op Poetry International


  • Nieuw

  • Reacties