Marco Kroon(getuige) bij Snoek

7757-marco-kroon-getuige-bij-snoek

Signeersessie Marco Kroon in Boekhandel Snoek

Majoor Marco Kroon signeert zijn nieuwe boek Kroongetuige op zondag 23 december 2018 bij Boekhandel Snoek

De majoor is vanaf 13.00 uur aanwezig op de Meent 126 Rotterdam

Over het boek
Tijdens een staatsgeheime missie in Afghanistan wordt Marco Kroon gevangengenomen. Hij doet hiervan melding, maar verzwijgt de zware vernederingen die hij moest ondergaan. Ook zijn vervolgacties houdt hij geheim. Ze leiden tot een dodelijke confrontatie, waarvan hij de sporen zorgvuldig uitwist...


Tien jaar later: Kroon meldt alsnog het geweldsincident. Journalisten en experts hebben vrijwel onmiddellijk hun oordeel klaar. Ze noemen hem ‘mediageil’, een gestoorde leugenaar en fantast. Maar wat is er daadwerkelijk gebeurd? Welk persoonlijk drama heeft Kroon verzwegen? En waarom sprak hij zich na zoveel jaren van stilte toch nog uit? Kroongetuige is het waargebeurde en schokkende verslag van een militair die in dienst van zijn land vrijwel alles gaf, maar thuis, in Nederland, niets vond dan beschuldigingen en onbegrip. Dit is zijn verhaal: ongekuist, open, eerlijk en genadeloos.

Majoor Marco Kroon (1970) is drager van de Militaire Willems-Orde.

Deze oudste en hoogste onderscheiding van ons land is hem toegekend wegens moed, beleid en trouw als commandant van een peloton van het Korps Commandotroepen in Afghanistan, in 2006.

Majoor Marco Kroon (Den Bosch, 15 juli 1970) is sinds februari 2017 werkzaam als stafofficier Relatiebeheer veteranen, bedrijfsleven & ceremoniële representatie Krijgsmacht bij de Inspecteur-Generaal der Krijgsmacht.

Hij is de eerste militair sinds 1955 die is toegelaten tot de Militaire Willems-Orde, de hoogste militaire onderscheiding die Nederland kent. Koningin Beatrix sloeg Kroon op 29 mei 2009 tot Ridder en reikte hem de versierselen uit.

In 1989 begon Marco Kroon zijn militaire loopbaan bij het Korps Mariniers. Hij werd o.a. uitgezonden naar Irak en Cambodja.

In 1994 stapte hij over naar de landmacht. Na zijn opleiding begon hij in 1995 als groepscommandant bij het 17de Pantserinfanteriebataljon te Oirschot. Met deze eenheid vertrok hij in 1996 voor zes maanden naar Bosnië.

In 1998 maakte hij de overstap naar het Korps Commandotroepen te Roosendaal. Gedurende de opleiding tot commando werd hij benoemd tot Best-Man van zijn opleiding.

In 2000 vertrok hij weer naar Bosnië. Na deze missie vertrok hij naar de KMA te Breda om officier te worden. Na de opleiding keerde hij terug als pelotonscommandant bij het 17de Pantserinfanteriebataljon. In 2003 werd hij met deze eenheid uitgezonden naar Bosnië. Deze keer als pelotonscommandant in de Stabilization Force (SFOR) missie.

In 2004 keerde hij terug bij het Korps Commandotroepen te Roosendaal en vervulde diverse leidinggevende functies. Hij nam in 2004 deel aan de Stabilisation Force Iraq en werd driemaal uitgezonden naar Afghanistan (2005, 2006 en 2007).

Van juli 2012 tot november 2013 was hij compagniecommandant bij het 17e pantserinfanteriebataljon Garderegiment Fuseliers Prinses Irene in Oirschot.

Van november 2013 tot november 2014 was hij wederom werkzaam bij het Korps Commandotroepen in Roosendaal.

Van begin 2014 tot medio augustus 2014 werd hij uitgezonden naar Mali in het kader van de VN missie Minusma. Op 3 november werd hij gepromoveerd tot majoor.

Vanaf november 2014 tot december 2016 was hij werkzaam als trainer bij het Land Training Centre van de Koninklijke Landmacht in Amersfoort.

Majoor Marco Kroon is Ere Beschermheer van de Stichting War Cemetery Brunssum.

Arie C. Torcque Zaanen :
Ja Majoor je vijanden zaten niet alleen in Afghanistan....

vrijdag 14 dec 2018

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

De mooiste gedichten van de wereld 4

50 dichters kiezen hun favoriete gedicht uit de schatkamers van Poetry International en vertellen waarom.

Jana Beranová over Vasko Popa


Een kleine hommage

Het is 1970, het 1e jaar van Poetry International.
Voor vertalingen is nog weinig geregeld. Ik lees
dat mijn landgenoot Miroslav Holub uit het Duits
is vertaald en bel op. Martin Mooij vraagt mij om
te komen. Holub kreeg van het toenmalig regiem
geen uitreisvisum. maar omdat ik ook uit andere
Slavische talen kan vertalen, bevind ik me opeens
tussen de werelddichters.

Eén kijkt me aan met van die droeve wolvenogen.
Ik wist toen nog niet dat wolven een belangrijke
rol speelden in zijn Roemeens-Servische cultuur.
Het is Vasko Popa en hij leest die avond uit
‘Spelen’ voor. Poëzie als spel met ons bestaan.
Ik lees en herlees. Tuimel van verbazing naar
verbazing. Het is Beckett, maar menselijker.
Een stoelpoot die lief gebaart! Ik zie een
keukenstoel. Allicht, fauteuils hebben armen.
Absurd. Een merkwaardige herkenning.

Van het eerste festival is op papier weinig
overgebleven, maar ‘Spelen’ zijn in mijn
vertaling opgenomen in Machine van
woorden (1975), de eerste boekuitgave
van Poetry International.

In 1974, toen hij de wolvengedichten las,
kocht ik voor hem een vaatje haringen – Popa
was dol op Hollandse nieuwe. Bij het afscheid
op Schiphol struikelde ik, het vaatje viel op de
grond en rolde naar hem toe. Hij gaf het een
tik, vaatje rolde terug en ik kon het alsnog
feestelijk overhandigen. Aan het eind van zijn
leven, hoorde ik jaren later, zat hij in winterjas
op een stoel midden in de kamer te wachten
op de dood. Dat was weer een andere stoel.



vertaling: Jana Beranová

Popa was 6x gast op Poetry International


  • Nieuw

  • Reacties