Jan van der Ploeg Huis 30 jaar jong

7555-jan-van-der-ploeg-huis-30-jaar-jong (Door Wim de Boek)

Het feest ter gelegenheid van het dertig jarig bestaan van het Jan van der Ploeghuis aan de Hooglandstraat in het Oude Noorden werd afgelopen vrijdag vijf oktober op het centrale binnenplein druk bezocht. Deels door bewoners van het wooncentrum voor senioren, deels door uitgenodigde buurtbewoners. De naam van het centrum is onlosmakelijk verbonden met de voormalige wethouder en geestelijke vader van de stadsvernieuwing in Rotterdam wijlen Jan van der Ploeg (1916 – 1986). Herinneringen aan hem werden opgehaald door onder meer Frans Meijer voormalig directeur van de Dienst Stadsontwikkeling en Volkshuisvesting, daarvoor werkend in de stadsvernieuwing en Corrie Ulenberg die als ‘activiste’ in het Oude Noorden wethouder Van der Ploeg in begin jaren zeventig onder meer wist over te halen de Rotte niet te dempen! De Rotte dempen! Nota bene de rivier waaraan Rotterdam haar naam ontleent…


Frans Meijer en Corrie Ulenberg werden geïnterviewd door Carla Zonneveld van ‘Buurt TV’ die met haar crew televisieopnames maakte. Ook Rob de Moes, voorzitter van de Stichting ‘Woonwerkplaats Piet Roovershuis’ werd geïnterviewd. Deze stichting streeft er naar in het Jan van der Ploeghuis haar thuisbasis te realiseren waar zowel bewoners als buurtbewoners, jongere en oudere Rotterdamse kunstenaars elkaar kunnen ontmoeten.

Het officiële gedeelte van de middag was de onthulling van een groot ingelijst portret van Jan van der Ploeg door zijn zoon Mark bijgestaan door Rob de Moes en voorzitter Ron van Elt van de bewonerscommissie. Het feest werd muzikaal opgeluisterd door het zangkoor ‘De Roze Lijsterbessen’ en zanger Louis Windzak, bijgenaamd de Surinaamse Otis Redding. Louis eindigde begin jaren tachtig hoog in de toen immens populaire Soundmixshow van Henny Huisman. Last but not least is Louis ook nog eens bewoner van het Jan van der Ploeghuis. Een thuiswedstrijd dus om zo te zeggen. De middag werd aan elkaar gepraat door de meest bekende opbouwwerker van Rotterdam Ed de Meijer. Tot slot van de middag werd de bezoekers een overheerlijke Indische maaltijd voorgeschoteld. Het dertig jaar jonge Jan van der Ploeghuis mag zich een bovenwijks wooncentrum voor senioren noemen met een eervolle naam.

Tekst en Foto's: Wim de Boek

Foto hierboven: Frans Meijer en Corrie Ulenberg

Foto hierboven: Onthulling foto. Van links naar rechts: Mark van der Ploeg, Ron van Elt, en Rob de Moes

Foto hierboven: Rob de Moes wordt geinterviewd door Carla Zonneveld.

Foto hierboven: Koor de Roze Lijsterbessen

Foto hierboven: Louis Windzak, de Surinaamse Otis Redding

Foto hierboven: Ed de Meijer

Foto hierboven: Indische maaltijd

Foto hierboven: Van links naar rechts: Ron van Elt, Mark van der Ploeg, Rob de Moes


Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

Trouwringen bij caféruzie

(Door Jim Postma)

Tijdens mijn inmiddels duizenden cafébezoeken in deze stad maakte ik heel wat caféruzies mee. Koning Alcohol was en is daarin meestal de boosdoener. Zo was ik ooit getuige dat in ons bekend café ‘De Schouw’ aan de Witte de Withstraat een barbaarse ruzie ontstond over een gokautomaat. Een toen nog jonge collega van mij, Piet Koster van Het Vrije Volk, werd in het conflict door een brute dronkenman neergeslagen. Met een bloedend gezicht lag hij op de grond.

Pas later bleek dat die lafhartige klap (onze Piet kon zich amper of niet verdedigen) zijn grootste geluk ter wereld werd. Op de gokkast zelf won hij namelijk - zoals zo velen - amper wat of niets. Toen hij op dat moment uitgestrekt lag, ontfermde zich een onbekende schone jonge dame over hem. Zij hielp hem overeind en verzorgde zijn wonden. Het werd liefde op het eerste gezicht. Piet en Vera trouwden later met elkaar, kregen kinderen en het werd tot in de lengte van dagen één groot stralend huwelijk…

Na die gemene rot klap heeft Piet overigens nooit meer op een gokkast gespeeld. Zo wijs was hij wel. Liefde en geluk zijn namelijk nooit te winnen op zo’n duivelse, vaak verslavende, kast. Inmiddels is mijn goede collega van destijds, dus Piet Koster, al weer enkele jaren geleden overleden.

Kemphanen
Recent was ik weer getuige, nu in café Centraal aan de Zwartjanstraat, van zo’n onbenullige caféruzie. Toevallig zat ik met mijn barkruk tussen de twee kemphanen in. Het ging om een gepensioneerde zwaarlijvige slager en een gesjeesde filosoof met een grote grijze bromsnor. De aanleiding van de barruzie was de leesbril van de overigens homofiele slager. Vervolgens gingen zij elkaar uitmaken voor ‘rotte vis’, zoals je ziet in de strips van Astrix en Obelix.

In hun scheldkanonnade werd zelfs God meerdere malen vervloekt. Totdat barkeepster Yvonne de boel probeerde te sussen door te zeggen: ‘God bestaat helemaal niet!’

De beide kemphanen werd hierdoor even de mond gesnoerd. Toen zei Yvonne: ‘God zit in jezelf..’ De filosoof dacht even na en zei toen aarzelend: ‘O, Die zit dus in je hersenen.’

Waarop de slager opnieuw begon met: ‘Dan zit Die zeker niet in jou. Want jij hebt helemaal geen hersenen!’

Nu ontplofte de filosoof tegen de slager, met: ‘Weet je wat jij bent hè. Een vuile vieze ruige varkenspoot.’

Op dat moment stond ‘Ruud de glazenwasser’ op. Een krachtpatser met het figuur van Jerommeke uit Suske en Wiske.

Onderweg naar de café-uitgang sprak hij vredelievend met zijn bekende gulle lach:

‘Heren, heren toch! Ben zo weer terug. Ik ga even twee trouwringen voor jullie halen!’


  • Nieuw

  • Reacties