Jan van der Ploeghuis 30 jaar jong

7540-jan-van-der-ploeghuis-30-jaar-jong

Uitnodiging voor viering 30 jaar Jan van der Ploeghuis vrijdag 5 oktober 2018 vanaf 15.00 uur Hooglandstraat 69, Rotterdam-noord

Het Jan van der Ploeghuis in het Oude Noorden bestaat vrijdag 5 oktober 30 jaar.

Dit wordt vanaf 15.00 uur gevierd met zang, magisch entertainment, muziek en ook een fototentoonstelling over de ontwikkelingen gedurende deze 30 jaar. De bouw van de Serviceflat voor ouderen vond plaats in het kader van de stadsvernieuwing in het Oude Noorden. De fototentoonstelling wordt geopend door Frans Meijer (oud directeur Volkshuisvesting), Sjaan Schaap (oud- opbouwwerker) en Corry Ulenberg (buurtactivist).


Zij vertellen over hun ervaringen met wethouder van der Ploeg als drijvende kracht achter de Rotterdamse stadsvernieuwing, de samenwerking met de buurt en de strijd tegen al te forse vernieuwingsplannen.Interviewer is Carla Sonneveld van Buurt TV Cineac Noord.

Verder wordt aandacht besteed aan de huidige ontwikkeling van het huis, waaronder de samenwerking met de Stichting Woonwerkplaats Piet Roovershuis. Deze stichting beijvert zich voor huisvesting en atelierruimte voor oudere kunstenaars in het Jan van der Ploeghuis. De muziek wordt verzorgd door het zangkoor Roze Lijsterbessen, Louis Windzak bijgenaamd de Surinaamse Otis Redding, de Antilliaanse huisband en last but not least de goochelende publieksentertainer Ollie Quist.

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

De mooiste gedichten van de wereld 4

50 dichters kiezen hun favoriete gedicht uit de schatkamers van Poetry International en vertellen waarom.

Jana Beranová over Vasko Popa


Een kleine hommage

Het is 1970, het 1e jaar van Poetry International.
Voor vertalingen is nog weinig geregeld. Ik lees
dat mijn landgenoot Miroslav Holub uit het Duits
is vertaald en bel op. Martin Mooij vraagt mij om
te komen. Holub kreeg van het toenmalig regiem
geen uitreisvisum. maar omdat ik ook uit andere
Slavische talen kan vertalen, bevind ik me opeens
tussen de werelddichters.

Eén kijkt me aan met van die droeve wolvenogen.
Ik wist toen nog niet dat wolven een belangrijke
rol speelden in zijn Roemeens-Servische cultuur.
Het is Vasko Popa en hij leest die avond uit
‘Spelen’ voor. Poëzie als spel met ons bestaan.
Ik lees en herlees. Tuimel van verbazing naar
verbazing. Het is Beckett, maar menselijker.
Een stoelpoot die lief gebaart! Ik zie een
keukenstoel. Allicht, fauteuils hebben armen.
Absurd. Een merkwaardige herkenning.

Van het eerste festival is op papier weinig
overgebleven, maar ‘Spelen’ zijn in mijn
vertaling opgenomen in Machine van
woorden (1975), de eerste boekuitgave
van Poetry International.

In 1974, toen hij de wolvengedichten las,
kocht ik voor hem een vaatje haringen – Popa
was dol op Hollandse nieuwe. Bij het afscheid
op Schiphol struikelde ik, het vaatje viel op de
grond en rolde naar hem toe. Hij gaf het een
tik, vaatje rolde terug en ik kon het alsnog
feestelijk overhandigen. Aan het eind van zijn
leven, hoorde ik jaren later, zat hij in winterjas
op een stoel midden in de kamer te wachten
op de dood. Dat was weer een andere stoel.



vertaling: Jana Beranová

Popa was 6x gast op Poetry International


  • Nieuw

  • Reacties