Grimbert Rost van Tonningen (76) overleden

7495-grimbert-rost-van-tonningen-76-overleden (Door Geert-Jan Laan)

Op 8 september deze week overleed Meinoud Grimbert Rost van Tonningen. Hij werd op 1 november 1941 geboren als oudste zoon van de beruchte Rost van Tonningen en diens vrouw Florrie. Tot op het einde overtuigde nazi's: vader Meinoud pleegde zelfmoord terwijl hij na de oorlog in hechtenis, Florrie bleef haar leven lang het nationaal-socialistische gedachtegoed uitdragen. Zoon Grimbert nam daar op zijn beurt zijn leven lang afstand van.

Grimbert studeerde in 1978 af als bedrijfseconoom aan de Erasmusuniversiteit in Rotterdam. Hij werkte voor Hunter Douglas en de familie Fentener van Vlissingen, de eigenaren van de SHV-groep. In 1998 begon hij onder de naam Rost & Co een consultancy voor wat hij noemde de boardroom van grote bedrijven. Zijn grootste klus was de overname van het krantenconcern PCM (Volkskrant, Parool, Trouw, deels Rotterdams Dagblad) door het automatiseringsbedrijf APAX in 2007. Dat leverde hem een commissie van 3 miljoen euro op.


Nadat ik in 2003 met pensioen ging als hoofdredacteur van het Dagblad van het Noorden, en het idee kreeg een nieuwe papieren krant en website in Rotterdam te beginnen, kwamen we in contact met elkaar. Hij speelde een grote rol bij onze pogingen de financiering rond te krijgen. Op 2 oktober 2008 verscheen die nieuwe krant in een oplage van 55.000 per week. De website volgde kort daarop. De naam was Rotterdam Vandaag&Morgen. Jim Postma was mijn partner in dit project.

Grimbert Rost van Tonningen was een aangename en interessante man. Hij verviel nooit in de overvloed van op Engelse leest geschoeide begrippen waar te veel adviseurs hun klanten mee vermoeien. Hij was juist kort, helder en duidelijk. We benaderden grote uitgeverijen en financieringsinstellingen in Vlaanderen en Nederland. Wanneer hij dat contact zocht zaten we al snel bij of direct onder de top, want hij liet zich niet afschepen.

Tijdens lange autoritten op weg naar potentiële geldschieters praatten we veel. Hij was openhartig over zijn foute ouders, over de relatie met zijn moeder en over dat hij had overwogen een andere naam aan te nemen. Maar tijdens een zoektocht naar zijn voorouders van vaders kant bleek dat daar ook enkele beruchte Zeeuwse kaperkapiteins bij hoorden die in de zeventiende eeuw behoorlijk hadden huisgehouden. "Dus heb ik het maar zo gelaten". De papieren krant kwam er maar sneuvelde in oktober 2008 toen de inkomsten uit advertenties naar nul kelderden in het voetspoor van de wereldwijde crisis. De website bestaat nog steeds, daar kijkt u nu naar.

Hij verrichte al deze zaken via een kerstboom aan BV's en kwam uiteindelijk terecht in zwaar weer. In 2013 werden zijn bedrijven en hijzelf persoonlijk failliet verklaard.

Daarvoor In 2008 zei ik hem weleens dat hij toch ook kosten maakte en dat hij daarvoor toch betaling kon vragen. Zijn antwoord was kort en duidelijk: "Ik vind het leuk om jullie te helpen uit het principe 'no cure, no pay'. Ik declareer pas wanneer jullie geld gaan verdienen.En dan weet ik jullie te vinden."

En dus hadden we toch een aangename tijd.
En ook bijzonder veel gelachen.

Het is er nooit van gekomen

Bron Foto: YouTube

rennie Brinkhuizen :
Grimbert lang geleden leren kennen op Schiermonnikoog. Met hem de langste lunch ooit genoten in Amsterdam. We volgden elkaar nog op Twitter. Fijne herinneringen aan hem.

donderdag 11 okt 2018

Kurdy Hermann :
Apax is idd een it-bedrijf maar het hier genoemde bedrijf is een investeringsmaatschappij.

dinsdag 18 sep 2018

Jan Tak :
Gimbert Rost van Tonningen 4-5-2011

"De winnaars van wereldoorlog II zouden er – na twee-derde eeuw – goed aan doen niet hun doden te relativeren, maar wél het gevoel dat die vreselijke gebeurtenis nu nog steeds per se het herdenken voor iedereen zou moeten domineren.

Relativering ook omdat Wij Nederlanders – na vijf jaar zelf bezet te zijn geweest – onmiddellijk weer een ander land Indonesië wilden bezetten. Ruim 6000 vaak jonge Nederlanders lieten voor die zinloze operatie het leven.
100 000 mensen uit Jappenkampen werden na de bevrijding allerminst hartelijk verwelkomd; compensatie hebben zij nooit ontvangen.
Nog minder konden de minstens 150 000 Nederlanders, die door Duitsers gedwongen werden om in hun industrie te werken, op veel mededogen rekenen bij hun terugkomst.
150 000 NSB'ers, werden na de oorlog zeer slecht behandeld, tienduizenden verhongerd. Daarmede vergoelijk ik geenszins de misdaden van hun leiders, waaronder mijn ouders"


Tja hiermee kan je alle kanten op natuurlijk, ik weet het niet :(

zaterdag 15 sep 2018

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

Over de schrijver

Geert-Jan Laan

Geert-Jan Laan (1943, Delfzijl) is mede-oprichter van de nieuwe weekkrant Rotterdam Vandaag & Morgen.
Laan begon zijn journalistieke carrière bij Het Vrije Volk en het Rotterdams Parool, werkte van 1970 tot 1975 als sociaal economisch redacteur bij Het Vrije Volk en bedreef tussen 1975 en 1982 samen met Rien Robijns onderzoeksjournalistiek, o.a. naar Lockheed/Northrop, OGEM, etc. Ze wonnen de persprijs 1980 en publiceerden samen vijf boeken.

Daarna werkte Laan tot 1990 als plaatsvervangend hoofdredacteur/directeur van Het Vrije Volk te Rotterdam. Via zijn eigen PR- en journalistiek productiebureau deed hij in 1991 ,in opdracht van Robert Maxwel, onderzoek naar de eerste Nederlandse tabloid.

Hij was tot 2003 hoofdredacteur van Nieuwsblad/Dagblad van het Noorden en was onder meer voorzitter van het Nederlands Persmuseum te Amsterdam. Tevens was hij voorzitter van de Commissie Dag van de Persvrijheid.

KOPSTOOT

Militairen ‘blauw ‘ op straat


Gratis ochtendkrant Metro kopte gisteren:
‘Politie zal straks ‘nee’ moeten zeggen’.
En: De werkdruk bij de politie is zo hoog,
dat het aantal overtredingen van de
Arbeidswet dit jaar zal uitkomen op 200.000.

Gevolg: Politiemensen stukken minder gemotiveerd,
te hoge werkdruk leidt tot stress, burn-outs en
aantal ziekmeldingen onder onze wethandhavers
neemt alarmerende vormen aan.

Met nu zo’n 1100 nieuwe agenten erbij en dure
langdurige opleidingen, blijft het landelijke
Nationale Politiekorps dweilen met de kraan open.

Interview met hoofdagent: ‘Wat je alleen wel ziet,
Is dat de burgers langer moeten wachten op een
aangifte die ze hebben gedaan. En ze zullen minder
blauw op straat zien?’

Nog minder blauw op straat? Nog langer wachten
voor de burgers op aangiften? Kan het nog gekker.

De misdaad, zeker de zware criminelen tieren
tegenwoordig zo welig als nooit te voren. Gelegenheid
maakt de dief. Pakkansen steeds kleiner, de
veiligheid op straat en in het verkeer nemen
intussen eveneens alarmerende vormen aan.

Waarom op korte termijn geen militairen tijdelijk
betrekken als noodagent nu de nood het hoogst is.
Wat doen militairen eigenlijk in vredestijd?
Oefenen in de kazerne, in het bos, op het strand
En waarom dus niet direct op straat en in het verkeer?

Met zeer effectieve korte opleidingen tot agent, overal
direct inzetbaar, van terrorismebestrijding tot
invallen bij zware criminelennesten.

Simpel zolang de nood het hoogst is tijdelijk
met een het wisselen van een
groen naar een ‘blauw’ uniform. Met daarbij een
besparing van honderden miljoenen euro’s.

En anders, Opstelten zei het al in alle toonaarden:
'Blauw op straat,
meer blauw op straat,
nog meer blauw op straat.’

Allemaal, allemaal, hartstikke blauw op straat!


Jim Postma.

  • Nieuw

  • Reacties