Willem Langstraat (85): ‘Als dat maar zuivere koffie is’

7299-willem-langstraat-85-als-dat-maar-zuivere-koffie-is

(Door Jim Postma)

De telefoon blijkt elke keer weer de grootste ‘tam-tam’ te zijn in heel medialand. Deze keer Mario van Voorden (vroegere bekende als stamgast in journalisten café de Schouw en bekend café Melief Bender) aan de lijn: ‘Heb je het gehoord, Willem Langstraat is overleden.’ De eerste automatische vraag is dan altijd: ‘Hoe oud?’ Mario van Voorden: ‘Tachtig jaar oud’. (Foto links: Willem Langstraat in 2011)

Twee dagen later blijkt deze voormalige Rotterdamse horecakoning en entertainer ineens zo’n kleine zes jaar ouder te zijn geworden. In een advertentie in AD/Rotterdam stond vorige week namelijk: geboren 13-09-32 en overleden op 30-05-2018 in Rotterdam. Dus haast 86. Een zeer respectabele leeftijd voor een voormalige horecabaas die in de oudere Rotterdamse kringen als ‘legendarisch’ werd en is bestempeld. Zeer recent ook door journalistcollega Jan D. Swart.


Voor welke journalist dan ook is het telefonisch doorgeven van informatie altijd ‘linke soep’. Vooral als het gaat om de aankondiging dat weer een bekende Rotterdammer is overleden. Twee keer mocht ik het in een halve eeuw mee maken dat zo’n overlijdensbericht niet bleek te kloppen. ‘De overledene’ bleek namelijk nog springlevend te zijn. ‘Een foutje maken mag eens in de zoveel tijd’ maar nooit als het gaat om een zogenaamde ‘overledene.’ Na check en double check bleek het bericht over Willem Langstraat (helaas voor hem) wel te kloppen. Inmiddels is hij in besloten kring gecremeerd.

Foto: Een nog jonge Willem Langstraat voor zijn eerste legendarische café ‘De Fles’ aan de ’s Gravendijkwal. Achter hem de minstens zo legendarische horecakoningin Anna Proost. Opname uit het boekje van Frans Vogel genaamd ‘Het staartje van de Fles.’ (Foto: Peter Martens)

De horecabaas werd al vroeg in de stad bekend (zestiger en zeventiger jaren) met het kunstenaarscafé De Fles, aan de 's Gravendijkwal, samen met zijn toenmalige vrouw Anna ‘Proost’ Vingerhoets, de latere ‘horecakoningin’ in deze stad. Langstraat was niet alleen een prima en zeer populaire gastheer, hij stond eigenlijk nog meer bekend als geboren entertainer, charmeur bij de vrouwen en muzikant. Zo speelde hij bas samen met onder meer de Millers in de reeds lange tijd verdwenen disco ‘Voom Voom’ in de Berenkuil aan de Lijnbaan, vlakbij het toenmalige TerMeulen.

Tapperij
In 1973 nam hij café Melief Bender over op de Oude Binnenweg 122, een voormalige tapperij/slijterij van de familie H.J. Melief Bender. Na een grondige verbouwing werd café Melief onder de leiding van Langstraat een van de meest bekende en bezochte kroegen in heel Rotterdam. Hij zwaaide daar de scepter tot en met 1996. Uit horecakringen werd destijds gemeld dat hij de zaak had verkocht voor een bedrag dat liep in de zes nullen. Het oeroude café stamt uit 1876 en is daarmee het oudste café in heel Rotterdam.

Tot op de dag van vandaag blijft café Melief Bender een van de meest bezochte uitgaansgelegenheden in het centrum. In de tijd van Willem Langstraat waren er nog veel kunstenaars, dichters en journalisten die het etablissement regelmatig aan deden. Tegenwoordig komen er nog slechts een handjevol oude stamgasten. Vooral veel jongeren in de categorie ‘yuppen’ hebben nu de ‘zaak overgenomen’. Daarbij is de laatste jaren de keuken aanzienlijk uitgebreid, vooral tijdens het lunchuur, onder de bezielende leiding van horecabaas Robèr Willemsen. Ook bekend als de voorzitter van Horeca Nederland.

Na zijn goed gevulde banksaldo is Willem Langstraat het stukken rustiger aan gaan doen. Buiten Rotterdam kocht hij een oude boerderij, waarvan hij weer een horecazaak- annex eetgelegenheid maakte. Maar dat werd geen groot succes en om die reden deed hij deze nieuwe zaak reeds na enkele jaren weer van de hand.

Foto: Op deze foto zien we dichter/performer Frans Vogel (links) samen met Willem Langstraat op het terras bij Timmer in 2011.

‘Het staartje van De Fles’
In het boekje van de eveneens legendarische Rotterdamse dichter/performer, inmiddels wijlen Frans Vogel, is door hem een heel hoofdstukje gewijd aan zijn voormalig ‘patroon’ Willem Langstraat.

Uit ‘Het Staartje van de Fles’ (collectors item reeds) is ondermeer over Langstraat te lezen in Vogeltaal: ‘Hier izzy dan: Willem P. Langstraat. Fondateur van het beroemde en naderhand beruchte café De Fles. Op de foto in dit boek nog met Anna ‘Proost’ Vingerhoets op de background. Als het ware carefool door haar in toom gehouden. En met bullterrier Whisky, evenals rasgenoot James. Niet te verwarren met het andere soort hot dog dat De Fles kende.

W. liet toen zijn baard staan, pardon: hangen’, aldus deze Vogelcitaten.

Frans Vogel, die voor zijn performer/dichter carrière reclametekstschrijver was ontwierp voor Willem Langstraat de puur Rotterdamse slogan: ‘Meliefje ik Bender/bij Melief Bender.

Foto: Willem Langstraat zingt op de Reunie van Cafe de Fles in 2012

In zijn hoogtij dagen bij café Melief pochte Willem Langstraat graag elk jaar tegenover zijn ‘journalistenvrienden’ dat hij ‘wederom de hoogste bieromzet had gehaald in de hele stad.’ Vaak werd dit door de rijk getrakteerde collega’s in bladen als De Havenloods, Rotterdams Nieuwsblad en Het Vrije Volk klakkeloos overgenomen.

Geen hond die dit ooit kon controleren. Een keer gevraagd aan kroegenkenner en caféschrijver Joris Boddaert wat hij hier van vond – elk jaar nog een hogere bieromzet – antwoordde Joris spontaan: ‘Dat lijkt mij geen zuivere koffie!’

Boddaert zat later als jurylid in het bestuur van de ‘KetelbinkiePrijs’, voor de beste koffie in de stad. Sinds die tijd, nu dus onder Melief-eigenaar Robèr Willemsen, wint de zaak regelmatig deze fel begeerde trofee. Willem Langstraat zei daar zelf ooit over: ‘Als dat maar zuivere koffie is!’

Foto: Op deze laatste foto gemaakt op een Reunie uit 2012 van Café De Fles in Sociëiteit Matrix aan de Mauritsstraat staat Willem Langstraat met links naast hem Cockey van Waardhuizen en rechts Arnold de Korver.

Kleurenfoto's: Wim de Boek.

Arie C. Torcque Zaanen :
Nou ja Jan,.. met een antiek hangertje kom je er nu wel mee weg...

donderdag 07 jun 2018

Jan Tak :
Daar gaan we weer, we worden nu toch wel oud.

Willem was een toffe kerel, niet gierig zoals een goede caféhouder betaamt en wist de stemming er altijd in te houden. Vooral de decembermaand in Melief was een feest op zich.
Ik herinner me nog dat Henny Maliankay (ook reeds overleden) me aan Willem voorstelde als "kenner van antiek" nou dat was reden voor een hartelijk welkom en een rondje van Willem. Ik speelde, niet wetend waarom het ging het spel mee, tot Willem zei "loop effe mee" en mij bracht in een keldertje aan de Mauritsweg, bleek hij ook in antiek te handelen.
Klets je er dan maar weer uit :-)

Tja daar gaat weer een icoon, op naar de volgende, schrijf ik optimistisch.

donderdag 07 jun 2018

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

De kluts kwijt


Je zou ze de kost moeten geven die gedurende

deze enorme hittegolven de kluts zijn kwijt

geraakt. Waarvan recentelijk weer ondergetekende.


In de bloedhitte ben ik op zoek naar een

Kringloopwinkel in het dorp Oude-Tonge. Daar

buiten, midden in natuurgebied en boerenland,

bivakkeer ik vaak om de hitte in de stad te ontvluchten.


Hoewel, zo ontdek je al snel van stad naar platteland:

‘Vluchten kan niet meer.’


Afijn. Een keer had ik daar jaren geleden in dit vriendelijke

dorpje een matras gekocht voor mijn buitenhuisje.

Maar nu kon ik de tweedehands-winkel niet meer

direct terugvinden.


Geheel de weg kwijt stopte ik mijn oude bestelwagentje

langs de kant van de weg, toevallig in de buurt van

een autogarage. Zo’n vijftig meter daar vandaan.


De goedlachse automonteur wees mij onmiddellijk

de goede richting. Namelijk naar de volgende rotonde.

Ik had mij dus eenvoudig vergist. Omdat de monteur

mijn auto niet zag, vroeg hij: ‘Bent u lopend?! Het is nog

wel zo’n driekwart kilometer hier vandaan?’


Geruststellend antwoord ik hem: ‘Nee, mijn wagen

staat wat verder op. Ik was alleen even de kluts kwijt.’


Op dat moment loopt de monteur naar een van de

auto’s en vraagt met een ‘big smile’: ‘Zo, u was de kluts

kwijt, hè? Nou, dan heeft u geluk. Heb er hier nog eentje

liggen voor een goedkoop prijsje. Hoeft u ook niet meer

naar de Kringloopwinkel.’’


Jim Postma


  • Nieuw

  • Reacties