Fotograaf Jan Hendrik (82) overleden

7245-fotograaf-jan-hendrik-82-overleden

Rotterdams bekend fotograaf Jan Hendrik (met name in de kunstwereld) is vorige week op 82 jarige leeftijd overleden in de Maasstad. Hendrik werd uiteindelijk na vele jaren slachtoffer van astbestkanker. De kunstfotograaf maakte vele buitenlandse reizen, met name naar het Midden-Oosten. Hij legde alles nog vast in klassiek zwart-wit. Op veilingen en op kunstbeurzen leverden zijn werk bewondering op vanwege de artistieke uitstraling van zijn platen. Jan Hendrik is inmiddels begraven op de Algemene Begraafplaats van Crooswijk.


(Door Caspari de Geus)

Jan Hendrik ken ik uit de zestiger jaren toen hij voor reclamebureau Lintas werkte en van zijn fotografie voor Avenue. De laatste jaren zag ik hem vaker en we spraken regelmatig bij het Wester Paviljoen af voor een kop koffie of lunch. Daarna gingen we naar mijn huis om over uiteenlopende zaken verder te praten. Hij was een integere man en geïnteresseerd in veel van wat er zich in de wereld afspeelde. We konden ervaringen delen van onze reizen in de woestijn, die we onafhankelijk van elkaar maakten. We waren allebei gefascineerd door de eindeloze vlakten, maar vooral door de bedoeïnen met hun specifieke gebruiken. Zijn instelling was altijd positief en voor alles bedacht hij een oplossing

Hij was een familiemens en sprak vaak over zijn vrouw, kinderen en kleinkinderen.

Van Vincent Mentzel hoorde ik dat de foto’s in Avenue van Jan Henderik hem inspireerde.

Bron foto's: Caspari de Geus.

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

Strontschuit


Op ons terrasje in de Teilingerstraat (zijstraat Schiekade)

zit een bouwvakarbeider / aannemer

te oreren tegen een ‘takkenwijf’.


‘Alles wat ik in haar huis doe, is in haar ogen fout’,

zo steekt hij van wal.

Zodoende ben ik nu alleen al twee weken

met haar badkamer bezig.

‘Zeg ik’, waar wil je de spiegel hebben?’.

Zegt ze daar!

Zeg ik voor de tweede keer:

‘Weet je het nu zeker?’

Antwoordt zij: ‘Zeker!’

Teken ik het helemaal af, volgens haar wensen

en moet daardoor boren tegen keiharde tegels.

Breken er op de koop toe nog een tiental van mijn boortjes.

Eindelijk hangt nu de spiegel,

komt ze binnenlopen en zegt:

‘Hij moet toch een stukje hoger,

zodat die gelijk zit met het stopcontact.’


En zo gaat dat nu in dat pokkenhuis van dat pokkenwijf

al voor de honderdste keer. Om gek van te worden.


Het heeft mij een ding geleerd:

‘Je zit sneller op een strontschuit, dan in de gouden koets!’


JP


  • Nieuw

  • Reacties