Het EHBO-spel ‘Red Cross Quest’ in de bibliotheek

In het boek Spuitende slagaders en overstromende oceanen staan weetjes over hoe te handelen bij kleine en grote rampen, thuis en ver van huis. Maar hoe pas je deze weetjes in de praktijk toe? Dat leren kinderen bij het EHBO-spel van de Rode Kruis: Red Cross Quest. Op dinsdag 8 mei, van 13.30 tot 16.15 uur, in de Centrale Bibliotheek. Toegang is gratis.

In de Red Cross Quest leren kinderen vanaf 6 jaar op een speelse manier leren hoe zij moeten handelen bij veelvoorkomende letsels en ongelukken. Een EHBO-instructeur geeft tips en aanwijzingen, terwijl een acteur de verschillende letsels uitbeeldt. Ook mogen kinderen hun eigen EHBO-tasje knutselen of een rondje maken op de trolleybrandcard en krijgen een Heldencertificaat.

Deze activiteit is geïnspireerd op het boek Spuitende slagaders en overstromende oceanen van Uitgeverij Lemniscaat. Te leen in de bibliotheken of te koop bij de boekhandel.

Organisatie
Deze activiteit is georganiseerd in samenwerking met het Rode Kruis en Uitgeverij Lemniscaat. Dit, omdat het Rode Kruis op 8 mei 151 jaar bestaat en het dan ook de Internationale Dag van het Rode Kruis is.

Meer informatie: www.bibliotheek.rotterdam.nl

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

De kluts kwijt


Je zou ze de kost moeten geven die gedurende

deze enorme hittegolven de kluts zijn kwijt

geraakt. Waarvan recentelijk weer ondergetekende.


In de bloedhitte ben ik op zoek naar een

Kringloopwinkel in het dorp Oude-Tonge. Daar

buiten, midden in natuurgebied en boerenland,

bivakkeer ik vaak om de hitte in de stad te ontvluchten.


Hoewel, zo ontdek je al snel van stad naar platteland:

‘Vluchten kan niet meer.’


Afijn. Een keer had ik daar jaren geleden in dit vriendelijke

dorpje een matras gekocht voor mijn buitenhuisje.

Maar nu kon ik de tweedehands-winkel niet meer

direct terugvinden.


Geheel de weg kwijt stopte ik mijn oude bestelwagentje

langs de kant van de weg, toevallig in de buurt van

een autogarage. Zo’n vijftig meter daar vandaan.


De goedlachse automonteur wees mij onmiddellijk

de goede richting. Namelijk naar de volgende rotonde.

Ik had mij dus eenvoudig vergist. Omdat de monteur

mijn auto niet zag, vroeg hij: ‘Bent u lopend?! Het is nog

wel zo’n driekwart kilometer hier vandaan?’


Geruststellend antwoord ik hem: ‘Nee, mijn wagen

staat wat verder op. Ik was alleen even de kluts kwijt.’


Op dat moment loopt de monteur naar een van de

auto’s en vraagt met een ‘big smile’: ‘Zo, u was de kluts

kwijt, hè? Nou, dan heeft u geluk. Heb er hier nog eentje

liggen voor een goedkoop prijsje. Hoeft u ook niet meer

naar de Kringloopwinkel.’’


Jim Postma


  • Nieuw

  • Reacties