Veiling foto’s Werf Gusto

7178-veiling-foto-s-werf-gusto

De veiling bij het Stedelijk Museum Schiedam met de foto’s van Werf Gusto door Cas Oorthuys heeft een enorm bedrag opgeleverd. De circa dertig foto’s brachten in totaal € € 6.770 op. Ze kwamen zondag 15 april onder de hamer aan het einde van de tentoonstelling Wij waren de Gusto. Foto’s van Cas Oorthuys, 1959 - 1961. ‘We zijn ontzettend blij dat de tentoonstelling voortleeft in de huizen van de mensen’, zegt directeur Deirdre Carasso.

Dochter
De veiling trok verschillende soorten kopers: familieleden van de Gusto-oprichter, bedrijven, Schiedammers en fotoliefhebbers. Ook waren er ex-medewerkers van Werf Gusto. Eén foto kwam terecht bij de dochter van een geportretteerde werknemer. Mensen mochten maximaal twee foto’s kopen. De biedingen begonnen bij € 40.

Vrolijk
Het meeste leverde een foto op van het monteren van de boeg van een schip. Er werd flink tegen elkaar opgeboden en uiteindelijk sloeg de veilingmeester af bij het recordbedrag van € 680. De sfeer tijdens de veiling was vrolijk en levendig. Er werd flink gelachen. En mensen gunden elkaar een aankoop.

Captions for Cas en Gusto-monument
De veilingopbrengst gaat deels naar het project Captions for Cas, waarmee het Nederlands Fotomuseum het gehele archief van Cas Oorthuys digitaliseert en beschikbaar stelt aan een breed publiek. Het andere deel is bestemd voor het Gusto-monument in Schiedam. Dat komt vlak bij het voormalige werfterrein.

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

Strontschuit


Op ons terrasje in de Teilingerstraat (zijstraat Schiekade)

zit een bouwvakarbeider / aannemer

te oreren tegen een ‘takkenwijf’.


‘Alles wat ik in haar huis doe, is in haar ogen fout’,

zo steekt hij van wal.

Zodoende ben ik nu alleen al twee weken

met haar badkamer bezig.

‘Zeg ik’, waar wil je de spiegel hebben?’.

Zegt ze daar!

Zeg ik voor de tweede keer:

‘Weet je het nu zeker?’

Antwoordt zij: ‘Zeker!’

Teken ik het helemaal af, volgens haar wensen

en moet daardoor boren tegen keiharde tegels.

Breken er op de koop toe nog een tiental van mijn boortjes.

Eindelijk hangt nu de spiegel,

komt ze binnenlopen en zegt:

‘Hij moet toch een stukje hoger,

zodat die gelijk zit met het stopcontact.’


En zo gaat dat nu in dat pokkenhuis van dat pokkenwijf

al voor de honderdste keer. Om gek van te worden.


Het heeft mij een ding geleerd:

‘Je zit sneller op een strontschuit, dan in de gouden koets!’


JP


  • Nieuw

  • Reacties