Leren in bibliotheek voor examen

Leren voor je examen? In de bibliotheek natuurlijk! De examens staan zo langzamerhand weer voor de deur. Voor wie niet thuis kan of wil leren, is er een hartstikke goed alternatief: de bibliotheek! Of je nu alleen of samen wilt studeren, Bibliotheek Capelle Centrum heeft mooie tafels om aan te werken, studieplekken en relaxte zithoeken waar jij het je, samen met je boeken, lekker gemakkelijk kunt maken.

Fijne leerplekken
De geheel vernieuwde centrumvestiging in Capelle aan den IJssel is sfeervol en nodigt uit tot lezen, lenen, samenkomen, digitaal meedoen en leren. En dat leren is, met de examens in het vooruitzicht, nu eenmaal iets wat moet gebeuren. Aan de grote en kleinere tafels die je in de bibliotheek aantreft, op zowel begane grond als eerste etage, vind je zeker een plek waar jij je kunt storten op je leerwerk.

Studiecabines met een verhaal
Ook de studiecabines heb je misschien al eens gezien op de eerste etage, een replica van het Dief- en Duifhuisje dat je in Capelle aan den IJssel vindt aan Nieuwe Laan 11. Het pandje van vier bij vijf meter dateert uit de 17e eeuw en is het enige bijgebouw van het Slot van Capelle (1612-1798) dat gespaard is gebleven. Het Dief- en Duifhuisje diende twee zogenaamde ‘heerlijke rechten’ behorend bij het ‘Huis van Capelle’: het houden van duiven (boven) en het (vast)houden van dieven en ander gespuis (beneden). In de bibliotheek kun je hier je leerwerk verrichten, lekker op jezelf zodat je – als je wilt – geen last hebt van mensen en invloeden om je heen terwijl je blokt voor je examens.

Leren, daar ontkom je niet aan. Maar prettig leren, dát kun je zelf regelen. Dus kan of wil je niet thuis leren en zoek je een fijne plek om je voor te bereiden op je examens… in de bibliotheek ben je van harte welkom.

Bibliotheek Capelle Centrum
Stadsplein 39, Capelle aan den IJssel

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

Trouwringen bij caféruzie

(Door Jim Postma)

Tijdens mijn inmiddels duizenden cafébezoeken in deze stad maakte ik heel wat caféruzies mee. Koning Alcohol was en is daarin meestal de boosdoener. Zo was ik ooit getuige dat in ons bekend café ‘De Schouw’ aan de Witte de Withstraat een barbaarse ruzie ontstond over een gokautomaat. Een toen nog jonge collega van mij, Piet Koster van Het Vrije Volk, werd in het conflict door een brute dronkenman neergeslagen. Met een bloedend gezicht lag hij op de grond.

Pas later bleek dat die lafhartige klap (onze Piet kon zich amper of niet verdedigen) zijn grootste geluk ter wereld werd. Op de gokkast zelf won hij namelijk - zoals zo velen - amper wat of niets. Toen hij op dat moment uitgestrekt lag, ontfermde zich een onbekende schone jonge dame over hem. Zij hielp hem overeind en verzorgde zijn wonden. Het werd liefde op het eerste gezicht. Piet en Vera trouwden later met elkaar, kregen kinderen en het werd tot in de lengte van dagen één groot stralend huwelijk…

Na die gemene rot klap heeft Piet overigens nooit meer op een gokkast gespeeld. Zo wijs was hij wel. Liefde en geluk zijn namelijk nooit te winnen op zo’n duivelse, vaak verslavende, kast. Inmiddels is mijn goede collega van destijds, dus Piet Koster, al weer enkele jaren geleden overleden.

Kemphanen
Recent was ik weer getuige, nu in café Centraal aan de Zwartjanstraat, van zo’n onbenullige caféruzie. Toevallig zat ik met mijn barkruk tussen de twee kemphanen in. Het ging om een gepensioneerde zwaarlijvige slager en een gesjeesde filosoof met een grote grijze bromsnor. De aanleiding van de barruzie was de leesbril van de overigens homofiele slager. Vervolgens gingen zij elkaar uitmaken voor ‘rotte vis’, zoals je ziet in de strips van Astrix en Obelix.

In hun scheldkanonnade werd zelfs God meerdere malen vervloekt. Totdat barkeepster Yvonne de boel probeerde te sussen door te zeggen: ‘God bestaat helemaal niet!’

De beide kemphanen werd hierdoor even de mond gesnoerd. Toen zei Yvonne: ‘God zit in jezelf..’ De filosoof dacht even na en zei toen aarzelend: ‘O, Die zit dus in je hersenen.’

Waarop de slager opnieuw begon met: ‘Dan zit Die zeker niet in jou. Want jij hebt helemaal geen hersenen!’

Nu ontplofte de filosoof tegen de slager, met: ‘Weet je wat jij bent hè. Een vuile vieze ruige varkenspoot.’

Op dat moment stond ‘Ruud de glazenwasser’ op. Een krachtpatser met het figuur van Jerommeke uit Suske en Wiske.

Onderweg naar de café-uitgang sprak hij vredelievend met zijn bekende gulle lach:

‘Heren, heren toch! Ben zo weer terug. Ik ga even twee trouwringen voor jullie halen!’


  • Nieuw

  • Reacties