Pay010 is dé betaalapp voor parkeren in Rotterdam

7026-pay010-is-d-betaalapp-voor-parkeren-in-rotterdam

Rotterdam heeft nu als eerste grote stad in Nederland een app met dezelfde functie als de betaalautomaat op straat. Maar dan zonder abonnement of transactiekosten. De gebruiker hoeft niet meer naar de automaat te lopen en betaalt het parkeren vooraf met iDeal of creditcard zonder dat de gebruiker zich registreert. Het is mogelijk om met de app op afstand de parkeertijd te verlengen of voor bezoekers de parkeerkosten te betalen en af te handelen.

Wethouder Langenberg (mobiliteit): “Het is mooi om te zien dat deze technologie gebruikt wordt om het onze bezoekers en ondernemers makkelijker te maken. De app heeft veel aantrekkelijke opties. Zo kun je op afstand een parkeeractie starten, ook voor een ander. En je zit niet vast aan maandelijkse abonnementskosten. Vooral voor de niet-frequente parkeerder een goed alternatief.”

Om de app te gebruiken hoeft de gebruiker zich niet te registreren, maar die mogelijkheid is er wel. Het voordeel van de registratie is dat als je korter parkeert dan vooraf gedacht, de app de resterende tijd bewaart en bij de volgende parkeertransactie inzet.

Informatie over Pay010

Betalen bij de parkeerautomaat blijft gewoon mogelijk. De app is een extra mogelijkheid voor parkeerders. Hiervoor is de gemeente Rotterdam een samenwerking met Ease2pay aangegaan, zij hebben Pay010 ontwikkeld om parkeren snel en gemakkelijk te betalen.

Meer weten over Pay010, ga naar de website

Download de app nu gratis in de App Store of Playstore.

Bron foto: Autoblog.nl

Jan Tak :
Tjonge wat een lap tekst om "eenvoudig"parkeren uit te leggen en het zal wel aan mij liggen maar ik zie het voordeel t.o.v. de andere parkeer-apps zoals Yellowbrick of Parkmobiel totaal niet.
Bovendien, als ik lees: "Om de app te gebruiken hoeft de gebruiker zich niet te registreren" dan denk ik niet dat dit gaat werken, immers zal minstens je creditcard en het kenteken van de auto in de gemeentelijke administratie bekend moeten zijn.

Wordt het niet eens tijd voor één landelijk systeem?

vrijdag 23 feb 2018

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

Trouwringen bij caféruzie

(Door Jim Postma)

Tijdens mijn inmiddels duizenden cafébezoeken in deze stad maakte ik heel wat caféruzies mee. Koning Alcohol was en is daarin meestal de boosdoener. Zo was ik ooit getuige dat in ons bekend café ‘De Schouw’ aan de Witte de Withstraat een barbaarse ruzie ontstond over een gokautomaat. Een toen nog jonge collega van mij, Piet Koster van Het Vrije Volk, werd in het conflict door een brute dronkenman neergeslagen. Met een bloedend gezicht lag hij op de grond.

Pas later bleek dat die lafhartige klap (onze Piet kon zich amper of niet verdedigen) zijn grootste geluk ter wereld werd. Op de gokkast zelf won hij namelijk - zoals zo velen - amper wat of niets. Toen hij op dat moment uitgestrekt lag, ontfermde zich een onbekende schone jonge dame over hem. Zij hielp hem overeind en verzorgde zijn wonden. Het werd liefde op het eerste gezicht. Piet en Vera trouwden later met elkaar, kregen kinderen en het werd tot in de lengte van dagen één groot stralend huwelijk…

Na die gemene rot klap heeft Piet overigens nooit meer op een gokkast gespeeld. Zo wijs was hij wel. Liefde en geluk zijn namelijk nooit te winnen op zo’n duivelse, vaak verslavende, kast. Inmiddels is mijn goede collega van destijds, dus Piet Koster, al weer enkele jaren geleden overleden.

Kemphanen
Recent was ik weer getuige, nu in café Centraal aan de Zwartjanstraat, van zo’n onbenullige caféruzie. Toevallig zat ik met mijn barkruk tussen de twee kemphanen in. Het ging om een gepensioneerde zwaarlijvige slager en een gesjeesde filosoof met een grote grijze bromsnor. De aanleiding van de barruzie was de leesbril van de overigens homofiele slager. Vervolgens gingen zij elkaar uitmaken voor ‘rotte vis’, zoals je ziet in de strips van Astrix en Obelix.

In hun scheldkanonnade werd zelfs God meerdere malen vervloekt. Totdat barkeepster Yvonne de boel probeerde te sussen door te zeggen: ‘God bestaat helemaal niet!’

De beide kemphanen werd hierdoor even de mond gesnoerd. Toen zei Yvonne: ‘God zit in jezelf..’ De filosoof dacht even na en zei toen aarzelend: ‘O, Die zit dus in je hersenen.’

Waarop de slager opnieuw begon met: ‘Dan zit Die zeker niet in jou. Want jij hebt helemaal geen hersenen!’

Nu ontplofte de filosoof tegen de slager, met: ‘Weet je wat jij bent hè. Een vuile vieze ruige varkenspoot.’

Op dat moment stond ‘Ruud de glazenwasser’ op. Een krachtpatser met het figuur van Jerommeke uit Suske en Wiske.

Onderweg naar de café-uitgang sprak hij vredelievend met zijn bekende gulle lach:

‘Heren, heren toch! Ben zo weer terug. Ik ga even twee trouwringen voor jullie halen!’


  • Nieuw

  • Reacties