Huismeesters bekend en gewaardeerd

6998-huismeesters-bekend-en-gewaardeerd

Uit gemeentelijk onderzoek blijkt dat bewoners hun huismeesters kennen die sinds 2017 in de ouderenflats aanwezig zijn en dat zij gebruik maken van hun inzet. 85% van de ondervraagden kent hun huismeester en 59% is al eens geholpen door de huismeester.

Deze resultaten blijken uit een bewonersenquête. Hieruit blijkt verder dat, van de geholpen mensen, de meesten op sociaal vlak hulp krijgen (44%), met fysieke klussen in en rond huis (44%) en met de veiligheid in en rond het complex (12%).


De 7 huismeesters in Prins Alexander zijn voor veiligheid en sociale samenhang de directe schakel naar de gemeente. Zij werken nauw samen met de huismeesters van de corporaties en de gemeentelijke diensten.

De huismeesters geven aandacht, maken een praatje, informeren of er hulp nodig is, geven adviezen, helpen bij het invullen van formulieren en bevorderen het gemeenschapsgevoel in de wooncomplexen. Zij helpen om dingen op te tillen en hebben oog voor onderhoudsklusjes. Verder houden zij toezicht op de omgeving, bieden ze hulp na criminaliteit, en spreken zij ongewenste figuren aan.

Programma Oost zet zeven extra huismeesters in om ouderen in staat te stellen langer veilig zelfstandig te wonen. Vier huismeesters werken in vaste woongebouwen en drie van hen werken flexibel in de buurten Ommoord en Oosterflank. Door de extra huismeesters kunnen ouderen in hun directe omgeving terecht voor allerlei praktische zaken.

Een huismeester helpt dat mensen zich prettig en veilig voelen in hun woonomgeving en houdt een oogje in het zeil. Op deze manier brengen we meer sociale controle terug in de woonomgeving. Voor mensen die wat ouder zijn, betekent dat veel voor hun gevoel van veiligheid.

Bron: Gemeente Rotterdam

Bron foto's: Aan de deur, de onderste foto (Credit: zone 3.nl) en groepje huismeesters (Credit: twitter.com)

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

De kluts kwijt


Je zou ze de kost moeten geven die gedurende

deze enorme hittegolven de kluts zijn kwijt

geraakt. Waarvan recentelijk weer ondergetekende.


In de bloedhitte ben ik op zoek naar een

Kringloopwinkel in het dorp Oude-Tonge. Daar

buiten, midden in natuurgebied en boerenland,

bivakkeer ik vaak om de hitte in de stad te ontvluchten.


Hoewel, zo ontdek je al snel van stad naar platteland:

‘Vluchten kan niet meer.’


Afijn. Een keer had ik daar jaren geleden in dit vriendelijke

dorpje een matras gekocht voor mijn buitenhuisje.

Maar nu kon ik de tweedehands-winkel niet meer

direct terugvinden.


Geheel de weg kwijt stopte ik mijn oude bestelwagentje

langs de kant van de weg, toevallig in de buurt van

een autogarage. Zo’n vijftig meter daar vandaan.


De goedlachse automonteur wees mij onmiddellijk

de goede richting. Namelijk naar de volgende rotonde.

Ik had mij dus eenvoudig vergist. Omdat de monteur

mijn auto niet zag, vroeg hij: ‘Bent u lopend?! Het is nog

wel zo’n driekwart kilometer hier vandaan?’


Geruststellend antwoord ik hem: ‘Nee, mijn wagen

staat wat verder op. Ik was alleen even de kluts kwijt.’


Op dat moment loopt de monteur naar een van de

auto’s en vraagt met een ‘big smile’: ‘Zo, u was de kluts

kwijt, hè? Nou, dan heeft u geluk. Heb er hier nog eentje

liggen voor een goedkoop prijsje. Hoeft u ook niet meer

naar de Kringloopwinkel.’’


Jim Postma


  • Nieuw

  • Reacties