Erasmusspeld voor Dick Vermeulen

Voor zijn jarenlange inzet voor de muziekvereniging ‘Rotterdam aan Zee’ (Hoek van Holland) heeft de heer D.J.A.W. (Dick) Vermeulen vandaag (27 januari) de Erasmusspeld gekregen. Vermeulen is al 63 jaar een ‘zeer actief lid met een groot verenigingshart’.

Dick Vermeulen kreeg de gemeentelijke onderscheiding uit handen van Klaas de Koning, voorzitter van gebiedscommissie Hoek van Holland. Vermeulen kreeg de onderscheiding opgespeld op het Brinkplein in Hoek van Holland, tijdens een bijeenkomst van de gebiedscommissie voor alle Hoekenezen. Met de Erasmusspeld eert Rotterdam mensen die gedurende vele jaren als vrijwilliger actief zijn geweest voor de Rotterdamse samenleving.

Trompettist
Dick Vermeulen (70) is al ruim zes decennia trompettist bij muziekvereniging ‘Rotterdam aan Zee’. Veel Hoekenezen kennen hem van de 4-mei-herdenkingen. Daar blaast hij al meer dan 45 jaar The Last Post. Als trompettist is hij niet alleen verbonden aan 'Rotterdam aan Zee'. Hij speelt ook regelmatig mee bij bigband Rhythm Harmonies en bij koper-ensemble Westland Brass. En als verenigingen in deze regio even geen trompettist hebben voor een optreden, dan springt hij in.

Bestuurlijke inzet
Op bestuurlijk gebied heeft Dick Vermeulen ook veel gedaan voor 'Rotterdam aan Zee'. Hij was er onder andere 2e en 1e penningmeester. En inmiddels is hij al ruim tien jaar 2e voorzitter van de vereniging.

De voorzitter van de gebiedscommissie noemde de heer Vermeulen in zijn toespraak een ‘zeer actief lid met een groot verenigingshart’. De Koning: ‘Hij staat altijd klaar om anderen te helpen en hij doet dat met plezier, enthousiasme en op bescheiden wijze. Juist door die combinatie van enthousiasme en bescheidenheid is Dick Vermeulen volgens zijn collega’s goud waard voor de vereniging. Het is dan ook niet verwonderlijk dat hij de afgelopen 63 jaar vele Hoekenezen heeft geïnspireerd om ook een instrument te gaan spelen. Voor al uw inzet en uw betrokkenheid is de Rotterdamse samenleving u zeer dankbaar’, aldus Klaas de Koning.

Foto is van/uit Rotterdam aan Zee: De Erasmusspeld werd opgespeld door Klaas de Koning, voorziiter Gebiedscommissie Hoek van Holland.

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

Nagekomen Pinksterverhaal

(door Torcque Zaanen)

Er waren eens twee broers. De oudste, een harde werker, fanatieke kerkganger, geen slecht woord over te zeggen. Zijn broer daarentegen zoop als een ketter, hoerde en snoerde, werkschuw, en deed alles wat God (of de priesters) verboden hadden. De oudste broer waarschuwde de jongste dat als hij zo door zou gaan, hij nog eens in de “Hel” zou komen. De jongste lachte hem dan alleen maar uit.

Op een dag was het zover. Na het drinken van z’n laatste borreltje werd de koets geprepareerd om hem naar zijn laatste rustplaats te begeleiden die, gezien zijn levensstijl, niet meer en niet minder dan de “Hel” betekende. Na enkele jaren in de “Hel” doorgebracht te hebben besloot hij op een dag wat verkoeling te zoeken en de benen te strekken. Na een kleine wandeling kwam hij bij een stenen muur die volgens zijn gevoelens weleens de scheiding tussen “Hemel” en “Hel” zou kunnen zijn.

Bij nader onderzoek ontdekte hij zowaar een stoffig raampje. Hij maakte het schoon en toen hij er doorheen kon kijken, kreeg hij bijna een hartstilstand. Het leek het er even op dat hij voor de tweede keer de kraaienmars zou blazen. Want wat zag hij daar, door dat smoezelige raampje... ja, z’n oudste broer, de broer die altijd zo netjes was geweest, hard gewerkt had, altijd trouw naar de kerk ging, die broer stond daar met een bezem in z’n handen, bezweet als een otter de grond te boenen.


Om de aandacht te trekken van z’n broer klopte hij met een rond slingerende bierfles zo hard hij kon op het raampje. Als bij toeval keek zijn broer op om te zien waar dat geklop vandaan kwam en zo keek hij zijn jongere broer in de ogen. Wat een verrassing, ja, hij was er wel blij mee, het was alleen jammer dat de afscheiding ertussen zat.

Ook al ging het moeilijk, ze konden toch nog wat ervaringen uitwisselen. De oudste broer maakte zich ook nu nog zorgen over z’n broertje, maar deze wuifde alle zorgen weg door te zeggen dat hij het enorm getroffen had: ‘al mijn vrienden en vriendinnen zijn hier, de hoertjes, de kroegbaas, ja eigenlijk iedereen en we vermaken ons best, alle drank is gratis, lekker eten en noem maar op, nee ik heb het best naar mijn zin.’

‘Maar tussen twee haakjes, wat doe jij daar in hemelsnaam met een bezem in je handen?’ ‘Nou, ja,...eh, kijk…’ begon z’n oudste broer verlegen, ‘het is hier erg groot en de boel moet schoon gehouden worden. Iemand moet het toch doen.’ ‘Hoe bedoel je, doen die anderen dan helemaal niks?’ De oudste broer keek hem vragend aan: ‘Hoe bedoel je: die anderen, welke anderen?’ ‘Nou gewoon,.. de anderen.’ ‘Nou nee,.... er zijn geen anderen, ik ben hier helemaal alleen.’ En hij nam zijn bezem weer op en veegde rustig door alsof hij zijn hele leven niets anders had gedaan.


  • Nieuw

  • Reacties