R.I.P. Martin van Eekeren / 'Haagse Martin'

6976-r-i-p-martin-van-eekeren-haagse-martin

(29 maart 1946 - 23 januari 2018)

Tot verbijstering van vrienden is jongstleden dinsdag 23 januari Martin van Eekeren overleden. Onze Haagse Martin reageerde al enkele dagen niet op telefoon - en emailberichten.

Reden tot bezorgdheid, daarom werd het alarmnummer 112 gebeld. Martin werd in bewusteloze toestand aangetroffen in zijn huis aan de Maaskade op het Noordereiland.


IJlings werd hij vervoerd naar het Erasmus MC waarna hij werd overgebracht naar Hospice ‘Laurens Cadenza’ op Rotterdam Zuid, waar hij de volgende ochtend om 08.00 uur overleed, zonder bij bewustzijn te zijn gekomen. Wij kenden Martin als een joviale humorvolle Haagse ongen die na enkele omzwervingen (die hem brachten naar Berlijn en Spanje), uiteindelijk in Rotterdam neerstreek.

Bouwkundig tekenaar, liefhebber van Amerikaanse auto’s en verzamelaar van de muziek van de Rolling Stones, stappend door Rotterdam in zijn shiny U.S.A. Western boots.

In de Rotterdamse horeca werd hij bekend door het importeren van Zuid- Amerikaanse hard liquors als het Braziliaanse ‘Pitú’, Aguardente de Cana. Hij werd daarmee in de Rotterdamse horeca een trendsetter op het gebied van nieuwe alcoholische geneugten. Uh, vuurwater.

We kenden hem allemaal : Zijn krant lezend in het Westerpaviljoen en in de zomer op zijn gemakkie wandelend in zijn witte Levi jacket naar Café Timmer, de Centrummarkt met daarbij Sunset Café.

Kopje thee, glazen Ginger Ale, een flesje Oud Bruin en op z’n tijd een pint Westmalle waren zijn consumpties. Op tijd naar huis na eerst wat boodschappen te hebben gedaan bij Albert Heijn, reisde hij af met bus 47 naar zijn Eiland.

Op 71 jarige leeftijd bereikte hij daar zijn Eindpunt.

Nooit meer ‘Den Haag Vandaag’ in 010.....

De crematieplechtigheid wordt gehouden dinsdag 30 januari in Crematorium ‘Hofwijk’ Delftweg 230 , Rotterdam/Overschie. Tijdstip 09.30 uur

Bas Hogenbirk, Wim de Boek

Bron foto: Wim de Boek

tim hielkema :
Goede reis Martin,.

Weet je nog dat we lang geleden op het Noordereiland onze huizen vonden? jij 20 portieken verderop maar allebei met dat fenomenale uitzicht en inzicht richting stad en altijd en altijd maar weer de stromende maas in beeld,
Hier een waar afscheids gedicht voor je van Ana en Tim.

AAN DE MAAS

Aan de Maas gezeten
turend in het zwerk
het stadsgeraas geweken
ontstijgt men aan zichzelf

Op hoger plan gekomen
wiekend door de lucht
de zwaartekracht te boven
vindt men een ander terug

Op vogel van verlangen
wiegend op de wind
verlos ons van elkander
en van elkaars gewicht

Jules Deelder


donderdag 01 feb 2018

Ronald Leclercq :
Vaarwel vriend

dinsdag 30 jan 2018

Jos Valster :
Helaas kan ik er door afspraken in ziekenhuis die niet verzet konden worden niet bij zijn
Martin goede reis rip gij vip

dinsdag 30 jan 2018

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

De kluts kwijt


Je zou ze de kost moeten geven die gedurende

deze enorme hittegolven de kluts zijn kwijt

geraakt. Waarvan recentelijk weer ondergetekende.


In de bloedhitte ben ik op zoek naar een

Kringloopwinkel in het dorp Oude-Tonge. Daar

buiten, midden in natuurgebied en boerenland,

bivakkeer ik vaak om de hitte in de stad te ontvluchten.


Hoewel, zo ontdek je al snel van stad naar platteland:

‘Vluchten kan niet meer.’


Afijn. Een keer had ik daar jaren geleden in dit vriendelijke

dorpje een matras gekocht voor mijn buitenhuisje.

Maar nu kon ik de tweedehands-winkel niet meer

direct terugvinden.


Geheel de weg kwijt stopte ik mijn oude bestelwagentje

langs de kant van de weg, toevallig in de buurt van

een autogarage. Zo’n vijftig meter daar vandaan.


De goedlachse automonteur wees mij onmiddellijk

de goede richting. Namelijk naar de volgende rotonde.

Ik had mij dus eenvoudig vergist. Omdat de monteur

mijn auto niet zag, vroeg hij: ‘Bent u lopend?! Het is nog

wel zo’n driekwart kilometer hier vandaan?’


Geruststellend antwoord ik hem: ‘Nee, mijn wagen

staat wat verder op. Ik was alleen even de kluts kwijt.’


Op dat moment loopt de monteur naar een van de

auto’s en vraagt met een ‘big smile’: ‘Zo, u was de kluts

kwijt, hè? Nou, dan heeft u geluk. Heb er hier nog eentje

liggen voor een goedkoop prijsje. Hoeft u ook niet meer

naar de Kringloopwinkel.’’


Jim Postma


  • Nieuw

  • Reacties