Kerstpakkettenactie voor gezinnen in Charlois

Iets extra's voor mensen die het nodig hebben

In Charlois worden binnenkort 100 gezinnen blij gemaakt met een kerstpakket. Vanuit het initiatief ‘IK BEN WIJ’ worden bewoners en ondernemers opgeroepen om een steentje bij te dragen. Iedereen die mee wil doen kan iets komen brengen naar het kantoor van de gemeente aan de Zuiderparkweg of naar het dagcentrum aan de Moerkerkestraat 60 in Tarwewijk.

Vorig jaar werd deze actie voor het eerst georganiseerd. Het succes heeft de mensen van IK BEN WIJ geïnspireerd om dit jaar opnieuw in actie te komen. “Het was bijzonder om te zien dat veel mensen betrokken waren en iets gaven voor een kerstpakket, maar het allermooist waren de reacties van de mensen die het kerstpakket ontvingen. We maken gezinnen blij die moeite hebben om rond te komen en voor wie het betalen van rekeningen of warme kleding voor de kinderen belangrijker is dan kerst.” zegt Lorenzo Elstak, een van de initiatiefnemers van IK BEN WIJ. De mensen van de gemeente die in het gebied Charlois werken zijn erg betrokken bij deze actie. Directeur Jenny Fix:: "Zij kennen de wijken en weten welke mensen het echt nodig hebben".

IK BEN WIJ roept iedereen in Rotterdam op om voor 15 december spullen aan te leveren voor de kerstpakketten. Dat mag van alles zijn: houdbare levensmiddelen, verzorgingsproducten en speelgoed. Spullen kunnen worden afgegeven op de volgende locaties:

Kantoor gemeente, Zuiderparkweg 300 of het inzamelpunt aan de Moerkerkestraat 60 in Charlois


Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

Trouwringen bij caféruzie

(Door Jim Postma)

Tijdens mijn inmiddels duizenden cafébezoeken in deze stad maakte ik heel wat caféruzies mee. Koning Alcohol was en is daarin meestal de boosdoener. Zo was ik ooit getuige dat in ons bekend café ‘De Schouw’ aan de Witte de Withstraat een barbaarse ruzie ontstond over een gokautomaat. Een toen nog jonge collega van mij, Piet Koster van Het Vrije Volk, werd in het conflict door een brute dronkenman neergeslagen. Met een bloedend gezicht lag hij op de grond.

Pas later bleek dat die lafhartige klap (onze Piet kon zich amper of niet verdedigen) zijn grootste geluk ter wereld werd. Op de gokkast zelf won hij namelijk - zoals zo velen - amper wat of niets. Toen hij op dat moment uitgestrekt lag, ontfermde zich een onbekende schone jonge dame over hem. Zij hielp hem overeind en verzorgde zijn wonden. Het werd liefde op het eerste gezicht. Piet en Vera trouwden later met elkaar, kregen kinderen en het werd tot in de lengte van dagen één groot stralend huwelijk…

Na die gemene rot klap heeft Piet overigens nooit meer op een gokkast gespeeld. Zo wijs was hij wel. Liefde en geluk zijn namelijk nooit te winnen op zo’n duivelse, vaak verslavende, kast. Inmiddels is mijn goede collega van destijds, dus Piet Koster, al weer enkele jaren geleden overleden.

Kemphanen
Recent was ik weer getuige, nu in café Centraal aan de Zwartjanstraat, van zo’n onbenullige caféruzie. Toevallig zat ik met mijn barkruk tussen de twee kemphanen in. Het ging om een gepensioneerde zwaarlijvige slager en een gesjeesde filosoof met een grote grijze bromsnor. De aanleiding van de barruzie was de leesbril van de overigens homofiele slager. Vervolgens gingen zij elkaar uitmaken voor ‘rotte vis’, zoals je ziet in de strips van Astrix en Obelix.

In hun scheldkanonnade werd zelfs God meerdere malen vervloekt. Totdat barkeepster Yvonne de boel probeerde te sussen door te zeggen: ‘God bestaat helemaal niet!’

De beide kemphanen werd hierdoor even de mond gesnoerd. Toen zei Yvonne: ‘God zit in jezelf..’ De filosoof dacht even na en zei toen aarzelend: ‘O, Die zit dus in je hersenen.’

Waarop de slager opnieuw begon met: ‘Dan zit Die zeker niet in jou. Want jij hebt helemaal geen hersenen!’

Nu ontplofte de filosoof tegen de slager, met: ‘Weet je wat jij bent hè. Een vuile vieze ruige varkenspoot.’

Op dat moment stond ‘Ruud de glazenwasser’ op. Een krachtpatser met het figuur van Jerommeke uit Suske en Wiske.

Onderweg naar de café-uitgang sprak hij vredelievend met zijn bekende gulle lach:

‘Heren, heren toch! Ben zo weer terug. Ik ga even twee trouwringen voor jullie halen!’


  • Nieuw

  • Reacties