Groot onderhoud bij Wereldmuseum

6887-groot-onderhoud-bij-wereldmuseum

De optimalisering en vernieuwing van het groot onderhoud door de gemeente Rotterdam is onderdeel van de samenwerking tussen het Wereldmuseum en het Nationale Museum van Wereldculturen. De gemeente heeft 6,3 miljoen euro vrijgemaakt om achterstallig onderhoud terug te brengen naar een volwaardig museum waarbij tevens meer ruimte vrijkomt voor de vaste Rotterdamse collectie, wisseltentoonstellingen en een nieuw ontwikkeld kindermuseum.

Onder de noodzakelijke werkzaamheden worden onder andere klimaatinstallaties, beveiligingsinstallaties en gevelonderhoud gerekend. Het museum is hierdoor gedeeltelijk ontoegankelijk.


Volgend jaar blijft het museum wel open en aanwezig door zowel in de beschikbare ruimtes binnen de museummuren te programmeren als daarbuiten zichtbaar te zijn.

Foto en bovenste uitsnede Aad Hoogendoorn

Jan Tak :
In dit vroegere paleisje van "Hendrik de Zeevaarder" zat in onze jeugd het "Museum voor Land en Volkernkunde" als jonge knaap ben ik hier veel geweest. Voor 5 cent leerde je over Indianen in Nrd. Amerika, negers in Afrika en Papoea's in Nw. Guinea Ik heb er gamelang gespeeld en maskers gekleurd, kortom het maakte mij nieuwsgierig naar de wereldvolkeren en voelde mij met hen verbonden.

Toen ik later dacht mijn kleinzoon ook iets over "de Wereld" te leren bleek van dat prachtige museum niets over het was een "Wereldmuseum" (wat dit ook moge betekenen) en ging nu over de zielige gastarbeider in R.dam. Je kwam er niet meer om te leren maar om beleerd te worden. Na een jaar kwam er niemand meer, benieuw wat ze nu gaan vertellen?
I.i.g. nooit meer de harde waarheid wat ik je brom.

vrijdag 08 dec 2017

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

De kluts kwijt


Je zou ze de kost moeten geven die gedurende

deze enorme hittegolven de kluts zijn kwijt

geraakt. Waarvan recentelijk weer ondergetekende.


In de bloedhitte ben ik op zoek naar een

Kringloopwinkel in het dorp Oude-Tonge. Daar

buiten, midden in natuurgebied en boerenland,

bivakkeer ik vaak om de hitte in de stad te ontvluchten.


Hoewel, zo ontdek je al snel van stad naar platteland:

‘Vluchten kan niet meer.’


Afijn. Een keer had ik daar jaren geleden in dit vriendelijke

dorpje een matras gekocht voor mijn buitenhuisje.

Maar nu kon ik de tweedehands-winkel niet meer

direct terugvinden.


Geheel de weg kwijt stopte ik mijn oude bestelwagentje

langs de kant van de weg, toevallig in de buurt van

een autogarage. Zo’n vijftig meter daar vandaan.


De goedlachse automonteur wees mij onmiddellijk

de goede richting. Namelijk naar de volgende rotonde.

Ik had mij dus eenvoudig vergist. Omdat de monteur

mijn auto niet zag, vroeg hij: ‘Bent u lopend?! Het is nog

wel zo’n driekwart kilometer hier vandaan?’


Geruststellend antwoord ik hem: ‘Nee, mijn wagen

staat wat verder op. Ik was alleen even de kluts kwijt.’


Op dat moment loopt de monteur naar een van de

auto’s en vraagt met een ‘big smile’: ‘Zo, u was de kluts

kwijt, hè? Nou, dan heeft u geluk. Heb er hier nog eentje

liggen voor een goedkoop prijsje. Hoeft u ook niet meer

naar de Kringloopwinkel.’’


Jim Postma


  • Nieuw

  • Reacties